Διαστάσεις Αίμα και Τιμή

Στο Βερολίνο. Μια ομάδα νεοναζί μπροστά στην Πύλη του Βρανδεμβούργου

΄Ηταν ο πρώτος που ίδρυσε, πολύ νέος ακόμα, ένα νεοναζιστικό κόμμα στην πρώην
Ανατολική Γερμανία. Ο πρώτος που έγινε επίσημος συνομιλητής των ακροδεξιών
οργανώσεων της Γερμανίας και της Αυστρίας. Και ο πρώτος που αποφάσισε να
αποχωρήσει από τον χώρο αυτό όταν άρχισαν να χάνονται ζωές. Για καιρό πίστευε
ότι η απαγόρευση των ακροδεξιών κομμάτων, όπως το Γερμανικό Εθνικοδημοκρατικό
Κόμμα (NPD), θα τα οδηγήσει στην παρανομία και θα δυσκολέψει κατά συνέπεια τον
έλεγχό τους από τις δυνάμεις της τάξης. Βλέποντας όμως την αύξηση της δύναμής
τους, και τις προκλήσεις στις οποίες προβαίνουν οι ηγέτες τους, άλλαξε γνώμη.
Είναι πλέον αναγκαίο να κηρυχθεί το NPD αντισυνταγματικό, λέει ο Ινγκο
Χάσελμπαχ στη «Στάμπα». Για να έχει όμως αυτό το μέτρο αποτελέσματα,
πρέπει το κράτος να αντιληφθεί ότι τα συγκεκριμένα κόμματα προσφέρουν στους
νέους μια γκάμα πραγμάτων, από μουσική μέχρι χώρους έκφρασης και οργάνωση του
ελεύθερου χρόνου. Και να φροντίσει να καλύψει το κενό.

Ο Χάσελμπαχ είναι σήμερα 34 ετών, και πριν από οκτώ χρόνια αποφάσισε να
διηγηθεί την εμπειρία του σε βιβλίο, έτσι, για να είναι σίγουρος ότι η ρήξη
του με τον χώρο των νεοναζί ήταν οριστική. Το βιβλίο κυκλοφόρησε με τίτλο
«Λογοδοσία», μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και σήμερα διδάσκεται στα σχολεία.
Αλλά ο συγγραφέας του υποχρεώνεται συχνά να απομακρυνθεί από τη Γερμανία και
να ζήσει για ένα διάστημα κρυμμένος, ώστε να αποφύγει την εκδίκηση των άλλοτε
ομοϊδεατών του. Αυτό συμβαίνει και τούτες τις μέρες, που τα πράγματα έχουν και
πάλι αγριέψει. Στόχος των νεοναζί, σημειώνει ο Χάσελμπαχ, δεν είναι πλέον μόνο
οι Εβραίοι και οι ξένοι, αλλά και οι άνεργοι, οι άστεγοι, κάθε νέος που
σκέπτεται διαφορετικά. Ο αριθμός εκείνων που είναι έτοιμοι να αναλάβουν δράση
αυξάνεται συνεχώς: από 3.500 μέλη που είχε το NPD το 1996, σήμερα έχει 6.200.
Εντύπωση όμως προκαλεί και ο συντονισμός των ακροδεξιών σε πανευρωπαϊκό
επίπεδο.

Σύμφωνα με τον Γερμανό ερευνητή, τρεις είναι οι χώρες στην Ευρώπη όπου οι
νεοναζί κυκλοφορούν με σχετική ελευθερία. Η Σουηδία, όπου ο νόμος δεν
απαγορεύει τη διάθεση προπαγανδιστικού υλικού ούτε τη δημιουργία οργανώσεων
που εμπνέονται από τον εθνικοσοσιαλισμό. Η Ισπανία, για τους ίδιους λόγους.
Και η Ιταλία, από την οποία προέρχεται το μουσικό υλικό. Οι συναυλίες
συγκροτημάτων όπως το Blood and Honour ή το Bound For Glory αποτελούν χώρους
συνάντησης και στρατολόγησης. Κι όταν η αστυνομία τις απαγορεύει, υπάρχει
πάντα το Internet: μόνο στη Γερμανία υπάρχουν περισσότερες από χίλιες
ιστοσελίδες νεοναζιστικού περιεχομένου. Με τους τρόπους αυτούς διαδίδεται μια
ιδεολογία ­ αλλά και διαφημίζεται ένας κόσμος που «πουλάει» μια αντικουλτούρα
αυτόνομη και ισχυρή.