ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Μονόδρομος η συνύπαρξη

Ο ιστορικός του μέλλοντος που θα επιχειρούσε ενδεχομένως να καταλάβει πώς
ξαφνικά ξέσπασε η τελευταία εσωκομματική κρίση στο ΠΑΣΟΚ θα ένιωθε ασφαλώς
ιδιαίτερη αμηχανία. Δηλώσεις, βλέπετε, έγιναν πολλές, τα πραγματικά γεγονότα
ωστόσο που θα τις δικαιολογούσαν ήταν ελάχιστα: ένας «μυστικός» δείπνος και
αυτός μετά συζύγων, καθόλου πρόσφορος δηλαδή για συνωμοσίες. Προς τι λοιπόν η
κρίση; Σε τι ακριβώς διαφωνούν οι κορυφαίοι του ΠΑΣΟΚ; Αν πάρουμε τα λόγια
τους τοις μετρητοίς ­ κάτι που κανείς ιστορικός ο οποίος σέβεται τον εαυτό του
δεν θα έκανε ­ οι «σημιτικοί» θεωρούν την «ιστορική ηγεσία» εμπόδιο στην
ανέωση του κόμματος και τα ιστορικά στελέχη απειλούν με συνολική ρήξη αν το
Μαξίμου επιμείνει στα «διχαστικά» του σχέδια. Διαφωνίες περί όνου σκιάς
δηλαδή. Γιατί βέβαια ό,τι και αν λένε ορισμένα στελέχη του πρωθυπουργικού
περιβάλλοντος, ανανέωση σε αντιπαράθεση με την ιστορική ηγεσία του κόμματος ­
πολύ απλά ­ δεν μπορεί να γίνει. Ο ίδιος ο κ. Σημίτης, άλλωστε, διαθέτει
επαρκή πολιτική κρίση για να καταλάβει ότι ένα τέτοιο εγχείρημα το μόνο που θα
μπορούσε να πετύχει θα ήταν να ακυρώσει τις όποιες πιθανότητες έχει να
κερδίσει μια τρίτη εκλογική αναμέτρηση. Το «Όλοι μαζί», λοιπόν, που είπε την
Παρασκευή, ήταν η μόνη δυνατή του επιλογή. Το ίδιο εκβιαστικό δίλημμα, ωστόσο,
ισχύει και για την ιστορική ηγεσία του ΠΑΣΟΚ: όποιες και αν είναι οι πικρίες
τους, όσες και αν είναι οι προσωπικές τους φιλοδοξίες, όλοι καταλαβαίνουν ότι
η σημερινή φυσιογνωμία και η θέση του ΠΑΣΟΚ στην ελληνική κοινωνία είναι
άρρηκτα δεμένη με την παρουσία του Κώστα Σημίτη.

Μια ενδεχόμενη ρήξη λοιπόν, θα σηματοδοτούσε και μία άνευ προηγουμένου κρίση
ταυτότητας για το κυβερνητικό κόμμα. Με τούτα και με κείνα, ειρηνική ή όχι, η
συνύπαρξη είναι μονόδρομος για όλους στο ΠΑΣΟΚ. Ό,τι και αν λένε, όσο
απειλητικά και αν ακούγονται, όποια και αν είναι τα θύματα, το τελικό
αποτέλεσμα και αυτής της κρίσης θα είναι μια ακόμα συμφωνία κορυφής. Οι
απορίες, ωστόσο, παραμένουν: προς τι όλη αυτή η αντιπαράθεση; Πριν από κάποια
χρόνια, στον χώρο της Αριστεράς, κάποιοι υποστήριζαν, εσφαλμένα, ότι το
προσωπικό είναι και πολιτικό. Στο ΠΑΣΟΚ σήμερα φαίνεται ότι έχουν βαλθεί να
μας πείσουν για το αντίστροφο. Ότι δηλαδή το πολιτικό είναι κυρίως
προσωπικό…