Και συλλέκτης αριστερών ψήφων…

Οι εκλογικές συνέπειες μπορεί να έχει για τα μικρά κόμματα η εμφάνιση ενός
νέου πολιτικού σχήματος, υπό τον δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλο; Πόσο
μπορεί το Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών (ΚΕΠ) να ανακόψει μία ροή ψηφοφόρων από το
ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ., η οποία θα μπορούσε να σημειωθεί προς αυτά; Και, κατά πόσον
κινδυνεύει το ΚΚΕ να χάσει την τρίτη εκλογική θέση, αν την πετύχει και την
καταλάβει το κόμμα του κ. Αβραμόπουλου;

Οι εταιρείες δημοσκόπησης δεν θέλουν ακόμα να τοποθετηθούν επίσημα μέχρι να
γίνουν νέες μετρήσεις, οπότε θα λαμβάνεται υπόψη ότι το κόμμα του δημάρχου της
Αθήνας είναι υπαρκτό. Άλλωστε, όλες ­ λίγο ή πολύ ­ προτίθενται να ερευνήσουν
την «αγορά», τις επόμενες ημέρες, προσθέτοντας στα ερωτήματα για την πρόθεση
ψήφου και ερωτήσεις για το Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών.

Διευθυντής πάντως εταιρείας, η οποία ετοιμάζεται ­ την ερχόμενη εβδομάδα ­ να
κάνει έρευνα αγοράς, σημειώνει ότι «η εμφάνιση του κόμματος Αβραμόπουλου ακόμα
και εάν δεν σημάνει εκλογικές απώλειες για τα δύο από τα τρία μικρότερα
κόμματα, δηλαδή τον ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ, είναι πιθανόν να παίξει τον ρόλο
αναχώματος, φρένου στην είσπραξη κερδών από τις απώλειες των μεγάλων».

Εκλογική στασιμότητα

Η ίδια πηγή επισημαίνει ότι «τους τελευταίους μήνες το συνολικό άθροισμα των
μικρών δεν έφθασε, σε καμία μέτρηση, το ποσοστό 16%, 17% ακόμα και 18% που
παλαιότερα κατέγραφαν τα κόμματα αυτά σε μη προεκλογική περίοδο». Και «εάν
αφαιρέσεις το ΚΚΕ, που ίσως σημείωσε κάποια οριακά κέρδη, τα δύο άλλα κόμματα
δείχνουν εκλογική στασιμότητα».

Στην τελευταία δημοσκόπηση της V-PRC, πάντως, η οποία διενεργήθηκε για
λογαριασμό των «ΝΕΩΝ» και δημοσιεύθηκε στις 29 Ιανουαρίου, καταγραφόταν μία
μεταφορά ψηφοφόρων από όλα τα κόμματα ­ και από την Αριστερά ­ προς το κόμμα
του κ. Αβραμόπουλου.

Το ΚΚΕ αλώβητο

Στην πρόθεση ψήφου μάλιστα μόνον το ΚΚΕ (5,5%) φαινόταν να μένει αλώβητο,
χωρίς ωστόσο κι αυτό να μπορεί να εμφανίσει κέρδη. Ο ΣΥΝ με δυσκολία ­ όπως
καταγραφόταν ­ πλησίαζε το 3% και το ΔΗΚΚΙ έδειχνε να είναι περισσότερο από 1%
κάτω από το εκλογικό ποσοστό των περυσινών εκλογών, που το άφησαν έξω από τη
Βουλή.

Στα μικρά κόμματα πάντως ­ και στα τρία ­ υπάρχει μία άλλη ατμόσφαιρα από
αυτήν που καταγράφουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Κανένας εκπρόσωπός τους δεν
δηλώνει ότι υπολογίζει ή φοβάται τον… άγνωστο Χ. Και κανένας δεν παραδέχεται
άμεσα ότι το κόμμα του κ. Αβραμόπουλου μπορεί να αποτελέσει…κίνδυνο.

Ωστόσο, μία δεύτερη ανάγνωση των απόψεων που διατυπώνουν στελέχη τους, δείχνει
ότι τα απασχολεί έντονα το πρόβλημα.

Απειλή για τον λαό

Στο ΚΚΕ, όπως σημειώνει ο Μάκης Μαΐλης, εκτιμούν ότι το Κίνημα Ελεύθερων
Πολιτών αποτελεί μία «απειλή για τον λαό», ότι έχει για στόχο να παίξει «τον
ρόλο ενός σφουγγαριού της συνεχώς αυξανόμενης ριζοσπαστικοποίησης των
εργαζομένων» και ότι κάποιοι υπολογίζουν να παίξει το κόμμα αυτόν τον ρόλο του
«αναχώματος».

Βεβαίως, στο ΚΚΕ λένε πως είναι νωρίς για σχόλια ­ «ακόμα δεν τον είδαμε». Όσο
για την ιδρυτική διακήρυξη, την οποία εμφάνισε ο δήμαρχος της Αθήνας,
σημειώνουν: «Ο κ. Αβραμόπουλος έκλινε σε όλες τις πτώσεις τις λέξεις “σύνθεση”
και “συνεργασία”, σε μία προσπάθεια να πείσει ότι είναι “κόμμα όλων των
Ελλήνων”, αλλά δεν μπόρεσε να αρθρώσει καμία συγκεκριμένη πρόταση, όταν
ρωτήθηκε για τα εκατομμύρια που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Άλλωστε,
δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι τα “βαφτίσια” του νέου κόμματος, με τη
γενναιόδωρη χορηγία των καναλιών, επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για άλλο ένα
κόμμα στην υπηρεσία των συμφερόντων της άρχουσας τάξης, που δεν έχει καμία
διαφορά πολιτικής».

Α λα Σαμαρά

Βεβαίως, το πιθανό πρόβλημα που ίσως αντιμετωπίσει η Αριστερά, να «σπρωχθεί»
δηλαδή από το κόμμα του κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου στην 4η (για το ΚΚΕ) από την
3η θέση όπου βρίσκεται σήμερα και σε υποδεέστερες θέσεις ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ,
δεν είναι κάτι το καινούργιο για την πολιτική ζωή του τόπου.

Ανάλογη «περιπέτεια» πέρασε η Αριστερά το ’93, όταν στις βουλευτικές εκλογές
του ’93 το κόμμα του κ. Αντώνη Σαμαρά κέρδισε την 3η θέση, το ΚΚΕ την 4η και ο
ΣΥΝ την 5η (το ΔΗΚΚΙ δεν είχε ακόμα ιδρυθεί). Ήταν μία εποχή, όπου και πάλι
ορισμένοι στην Αριστερά είχαν υποτιμήσει ότι τμήμα της ελληνικής κοινωνίας
διψούσε για κάτι το καινούργιο.

Ο βουλευτής του ΣΥΝ Παναγιώτης Λαφαζάνης πιστεύει πως «θα ήταν τραγικό για τη
χώρα μας, ενώ έχουμε 2 κόμματα σε συσκευασία μίας πολιτικής να αποκτήσουμε και
3ο σε δύναμη κόμμα, το οποίο θα υπακούει στην ίδια, αυτή που λέγεται νέα τάξη
πραγμάτων».

Ο Συνασπισμός

Στον Συνασπισμό, φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι το κόμμα του κ. Αβραμόπουλου.
Πολλοί παρατηρούν ότι ένα πρώτο σοβαρό ζήτημα είναι η αποχώρηση στελεχών του,
που δημιούργησαν κινήσεις της Αριστεράς και οι οποίες βλέπουν θετική τη
συμμαχία τους με το ΠΑΣΟΚ. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ο ΣΥΝ να
δίνει προς τα έξω μία εικόνα ρευστότητας, την οποία ενισχύει και ένα δεύτερο
ζήτημα που αφορά την εσωκομματική του αντιπολίτευση και τις τριβές που
δημιουργούνται.

Γι αυτά τα στελέχη, που καταγράφουν τα παραπάνω προβλήματα, υπάρχει μόνο μία
λύση: «Να εμφανίσει μία άλλη, ενιαία εικόνα ο ΣΥΝ, διαφορετικά ο Αβραμόπουλος,
όπως έκανε και ο Σαμαράς το ’93, θα κλέψει την παράσταση».

Το ΔΗΚΚΙ

Στο ΔΗΚΚΙ υπάρχουν κάποιες άλλες εκτιμήσεις. (Την ημέρα που ανακοίνωσε το
κόμμα του ο κ. Αβραμόπουλος, ο κ. Δ. Τσοβόλας απέφυγε να κάνει δήλωση). Ο
Σπύρος Κουτσουβέλης, υπεύθυνος Τύπου του κόμματος και μέλος της Πολιτικής
Γραμματείας, σημειώνει ότι «μπορεί το κόμμα του κ. Αβραμόπουλου να το
κατασκεύασαν εξωθεσμικοί παράγοντες και να του έδωσαν προίκα για να είναι ένα
στήριγμα του δικομματισμού, ωστόσο μπορεί να λειτουργήσει, χωρίς να το θέλουν,
αποσταθεροποιητικά για το σύστημα».

Στο ΔΗΚΚΙ πιστεύουν ότι δεν ισχύουν τα συμπεράσματα ορισμένων παλαιότερων
δημοσκοπήσεων που έδειχναν ότι θα υπάρξει διαρροή ψηφοφόρων του προς ένα
«κόμμα Αβραμόπουλου».

Ανάχωμα στο… ανάχωμα

Εκείνο, πάντως, που έχει προστεθεί στον προβληματισμό των μικρών κομμάτων
είναι ότι «ένα ανάχωμα… στο ανάχωμα του κ. Αβραμόπουλου θα ήταν η ενίσχυση
της συνεργασίας τους».

Το ΚΚΕ ωθεί μάλιστα αυτές τις ημέρες την υπόθεση της κοινής δράσης με το ΔΗΚΚΙ
για το ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας και όλα δείχνουν ότι θα αποφασίσουν να
συνδιοργανώσουν εκδηλώσεις κατά της κυβέρνησης. (Στο μέτωπο αυτό ­ για το
Ασφαλιστικό ­ γίνονται προσπάθειες να βρεθούν και στελέχη του ΣΥΝ, αλλά και
άλλων μικρότερων αριστερών σχημάτων).

Πόσο θα πετύχει αυτό το μέτωπο, είναι νωρίς κανείς να προβλέψει… Είναι,
ωστόσο, όπως υποστηρίζουν ορισμένα στελέχη των μικρών κομμάτων, «η μόνη λύση»
και κυρίως «η μόνη εκλογική και γνήσια απάντηση σε εγχειρήματα σαν αυτό του κ.
Αβραμόπουλου».

Βεβαίως, ο καιρός έχει πολλά γυρίσματα και το μέλλον κρύβει ­ για όλους ­
εκπλήξεις…