Το «ανήσυχο» παρασκήνιο των «ήσυχων» εκλογών

Η επαναβεβαίωση της πλειοψηφίας Σημίτη στο εσωτερικό τού ΠΑΣΟΚ συνοδεύτηκε από θρίαμβο των «τοπικών συμμαχιών»

– Και ποιος είναι ο συσχετισμός στη νέα Νομαρχιακή Επιτροπή;

– Να σου πω. Με βάση το τι είναι ο καθένας, 10 – 8 υπέρ του Άκη. Και με βάση
το ποιον ψήφισε ο καθένας για γραμματέα της Νομαρχιακής, είναι 10 – 8 υπέρ του
Σημίτη. Αλλά κι αυτό, δεν σημαίνει και πολλά για το συνέδριο!

Αυτός ο εσωκομματικός συσχετισμός προέκυψε σε μία Νομαρχιακή Επιτροπή που
είναι από τις μεγαλύτερες του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα, σε μια περιφέρεια που
παραδοσιακά δίνει πολύ υψηλά ποσοστά υπέρ του κυβερνώντος κόμματος. Και
φυσικά, τέτοιοι ρευστοί συσχετισμοί δεν προέκυψαν μόνον εκεί…

Στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη μελετούν με προσοχή τα αποτελέσματα σε όλη την
Ελλάδα. Όχι μόνο για να βγάλουν συμπεράσματα για τους συσχετισμούς εν όψει του
συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, το οποίο οριστικά θα γίνει τον Μάρτιο του 2002, αλλά και
εν όψει των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών τον Οκτώβριο του 2002.

Γιατί αυτό; Μα, από τα αποτελέσματα έγιναν σαφείς φιλοδοξίες και προοπτικές
που αναπτύσσονται σε όλη την Ελλάδα. Για παράδειγμα, ένα στέλεχος που απέτυχε
να εκλεγεί στο περιφερειακό συμβούλιο, σίγουρα οφείλει να «ψαλιδίσει» τις
ελπίδες του να είναι υποψήφιος νομάρχης…

Επίσης, παρατηρήθηκε το φαινόμενο να στοιχίζονται πίσω από υποψήφιους
γραμματείς Νομαρχιακών, οι οποίοι δεν ήλπιζαν να εκλεγούν, ολόκληρες
«αντάρτικες» δημοτικές ομάδες που είχαν εμφανιστεί εκλογικά στις προηγούμενες
δημοτικές εκλογές. Η συνέχιση της παρουσίας τους, μέσω της κομματικής οδού,
απέδειξε στη Χαριλάου Τρικούπη ότι το «αντάρτικο» θα συνεχιστεί και στις
επόμενες δημοτικές εκλογές, αν δεν έχουν έως τότε υπάρξει τοπικές διεργασίες
που θα εκτονώσουν την κατάσταση. Κατά τα άλλα, οι εσωκομματικές ελογές της
περασμένης Κυριακής ήταν από τις πιο «ήσυχες» που πραγματοποιήθηκαν ποτέ στο
ΠΑΣΟΚ. Τα ­ συνηθισμένα σε άλλες εποχές ­ παρατράγουδα περιορίστηκαν σε πολύ
μικρό αριθμό Οργανώσεων, ενώ «την επόμενη ημέρα» οι δημόσιες καταγγελίες ήταν
ελάχιστες. Ωστόσο, και παρά την (αναμενόμενη) επαναβεβαίωση της πλειοψηφίας
των εκσυγχρονιστών, αυτές οι «ήσυχες» εκλογές είχαν ­ όπως πάντοτε ­ άφθονο
παρασκήνιο, αλλά και «αφύσικες (εκ πρώτης όψεως) συμμαχίες». Για παράδειγμα,
ποιος θα φανταζόταν πριν από τέσσερα χρόνια, ότι στη Νομαρχιακή Επιτροπή της
Κοζάνης, ο τοπικός βουλευτής κ. Λ. Λωτίδης, που ήταν και παραμένει ένας από
τους στενούς πολιτικούς φίλους του κ. Ά. Τσοχατζόπουλου, θα στήριζε για τη
θέση του γραμματέα της Οργάνωσης έναν στενό συνεργάτη της κ. Άννας
Διαμαντοπούλου και δεδηλωμένο «εκσυγχρονιστή»;

Και όμως, συνέβη και αυτό. Ο κ. Λωτίδης έδωσε μάχη για να εκλεγεί άνετα, από
τον πρώτο γύρο, ο εκλεκτός των «εκσυγχρονιστών», όπως και συνέβη. Ωστόσο, αυτή
η εξέλιξη απέχει πολύ από το να μπορεί να θεωρηθεί ως μία κίνηση ενός βουλευτή
να προσεγγίσει το «μπλοκ της πλειοψηφίας». Αντίθετα, ήταν μία κίνηση που είχε
να κάνει μόνο με τα πρόσωπα και τις τοπικές συμμαχίες, αλλά και τις τοπικές
αντιθέσεις.

Στην πραγματικότητα, οι εκλογές της περασμένης Κυριακής ήταν ένας θρίαμβος του
«τοπικισμού», πράγμα που φάνηκε σε πολλές περιπτώσεις στην εκλογή των
περιφερειακών συμβουλίων. Για πρώτη φορά, η εκλογή των συμβουλίων αυτών έγινε
με καθολική ψηφοφορία όλων των μελών του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, για παράδειγμα, το μέλος
της Νομαρχιακής Φθιώτιδας, είχε μπροστά του ένα ψηφοδέλτιο στο οποίο
περιλαμβάνονταν και στελέχη από την Εύβοια και τη Βοιωτία.

Όπως ήταν φυσικό, πρώτιστο μέλημα των μελών του ΠΑΣΟΚ ήταν να εκπροσωπηθεί
κατά το δυνατόν μαζικότερα η περιοχή τους στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Έτσι,
παρατηρήθηκε το φαινόμενο να συμμαχούν υποψήφιοι από την πλευρά των
«εκσυγχρονιστών» με υποψηφίους από την πλευρά της λεγόμενης εσωκομματικής
αντιπολίτευσης, «για να μη μας φάνε από τον γειτονικό νομό»!

Και βεβαίως, οι υποψήφιοι του «άλλου νομού» δεν είχαν και μεγάλη τύχη στην…
εκφώνηση των σταυρών. Άλλωστε, δεν διέθεταν εκπροσώπους στην εφορευτική
επιτροπή. Έτσι, όποια Οργάνωση διέθετε περισσότερα μέλη, έβγαζε πολύ
περισσότερους στο περιφερειακό συμβούλιο!