Πρόσωπα Ο κύριος Κάμα Σούτρα

Σουντίρ Κακάρ. Ο Ινδός ψυχαναλυτής έκανε μυθιστόρημα τη ζωή του πρώτου σεξολόγου της ανθρωπότητας

«Ποια είναι λοιπόν η φύση της γυναικείας ηδονής;». Το ερώτημα διαπερνά
ολόκληρο το πρώτο μυθιστόρημα του Σουντίρ Κακάρ, του σπουδαγμένου στη
Φρανκφούρτη, το Χάρβαρντ και το Σικάγο Ινδού ψυχαναλυτή που αφηγείται τη ζωή
του Βατσυαγυάνα, συγγραφέα του «Κάμα Σούτρα», του γνωστότερου ερωτικού
εγχειριδίου στον κόσμο. Στο μυθιστόρημα, που φέρει τον τίτλο «Ο ασκητής του
πόθου», αφηγητής είναι ένας βραχμάνος φοιτητής που αποστήθισε το «Κάμα Σούτρα»
και επισκέπτεται το γέρο σοφό στο ερημητήριό του.

Για τον Βατσυαγυάνα είναι γνωστό μόνον ότι έζησε στη βόρεια Ινδία ανάμεσα στον
1ο και τον 6ο αιώνα μ.Χ. (πιθανόν τον 4ο) κι έτσι ο Κακάρ, ο οποίος μοιράζει
το χρόνο του ανάμεσα στο Νέο Δελχί και το Βερολίνο και ως τώρα έγραφε βιβλία
για τον ινδικό πολιτισμό, αφήνει ελεύθερη την ψυχαναλυτική φαντασία του. Τον
παρουσιάζει σαν ένα φημισμένο γραμματιζούμενο, ο οποίος έχει εγκαταλείψει την
πλούσια και ένδοξη ζωή στην αυλή του βασιλιά του Κοζάμπι, για να αποσυρθεί σ’
ένα ερημητήριο στο δάσος. Γιος εταίρας, είχε την τύχη να γεννηθεί σ’ έναν
ονομαστό οίκο γυναικών αφιερωμένων στην ικανοποίηση των αισθήσεων και να μάθει
τα μυστικά τους. Η μητέρα του, η Αβαντίκα, ήταν «ειδική στην τέχνη του
μπάνιου, στις εξήντα τέσσερις στάσεις του έρωτα, στην τέχνη να μοιάζει ατίθαση
και στην τέχνη να προλαβαίνει τις επιθυμίες των ανδρών». Η θεία του, η
πανέμορφη και αισθησιακή Σαντρίκα, του ζητούσε να της αρωματίζει τα στήθη και
να τα μαλάζει με σαφράν διαλυμένο σε νερό για να αποκτήσουν μια χρυσαφένια
λάμψη. «Ήδη από 4 ή 5 χρόνων», αφηγείται ο Βατσυαγυάνα, «βρισκόμουν σε μια
κατάσταση διαρκούς επιθυμίας…». Και έμαθε ότι ο άνδρας δεν βρίσκεται στη γη
μόνο για να αυξήσει την αρετή του, αλλά και για να αυξήσει την ικανοποίησή
του· και ότι η γυναίκα, «χωρίς να είναι παθητική, είναι δεκτική, κάτι που δεν
είναι διόλου το ίδιο, αφού μπορεί κανείς να είναι ταυτόχρονα δεκτικός και
ενεργητικός».

Ο Βατσυαγυάνα του Κακάρ αφιερώνει τη ζωή του στην αναζήτηση της ιερής
αλήθειας, στην ανακάλυψη του μυστικού του Κάμα, του θεού του έρωτα. Μαθαίνει
ότι η ηδονή της γυναίκας ποικίλλει ανάλογα με τις φάσεις της Σελήνης («την
έβδομη ημέρα πρέπει να δώσεις χτυπηματάκια στον αφαλό, την έκτη πιέζεις τους
γλουτούς, την πέμπτη όλη η ευαισθησία της συγκεντρώνεται στο αιδοίο»), ότι
καμιά γυναίκα δεν μοιάζει με άλλη, ότι καθεμιά είναι αναντικατάστατη και ότι ο
εραστής πρέπει να μελετήσει το «Κάμα Σούτρα» για να μάθει να τις ικανοποιεί.
Και δεν είναι μόνον η τεχνική, αφού «οι δάσκαλοι λένε πως για να κρατήσεις
έναν ελέφαντα χρειάζεται πάσσαλος, για να κρατήσεις ένα άλογο χρειάζεται
χαλινάρι και για να κρατήσεις μια γυναίκα χρειάζεται καρδιά».