«Το πλήρωμα μάς εγκατέλειψε!»

«… Από τη στιγμή που το πλοίο άρχισε να βουλιάζει μάς άφησαν στην τύχη
μας»…
![]() |
|
«Είμαστε σίγουροι ότι πολλοί πέθαναν επειδή δεν υπήρξε κανένας να βοηθήσει |
Μπορεί να πέρασαν ήδη τέσσερις μήνες από τη μοιραία νύχτα της 26ης Σεπτεμβρίου
που έμελλε να γραφτεί στην ιστορία ως η νύχτα του δεύτερου μέχρι σήμερα πιο
πολύνεκρου ναυτικού δυστυχήματος στη χώρα μας, αλλά οι πληγές δεν έχουν
κλείσει ακόμη ούτε για τους διασωθέντες του «Εξπρές Σαμίνα».
Με επιστολή προς τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Χρήστο Παπουτσή, η οποία
δημοσιεύεται στην αγγλόφωνη εφημερίδα «Athens News», επτά Άγγλοι διασωθέντες
του ναυαγίου κατηγορούν το πλήρωμα του πλοίου για ανεπάρκεια στην αντιμετώπιση
της έκτακτης αυτής κατάστασης και ζητούν την λήψη μέτρων από τον υπουργό,
αφού, όπως αναφέρουν, «είναι πεποίθησή μας ότι ο χρόνος έφτανε για να
εκκενωθεί το πλοίο εκείνο το βράδυ» και ότι «οι περισσότεροι άνθρωποι πέθαναν
επειδή τα μέλη του πληρώματος δεν έριξαν τις σωσίβιες λέμβους στη θάλασσα και
δεν έδειξαν στους επιβάτες πού βρίσκονταν τα σωσίβια».
«Αγαπητέ κ. Παπουτσή,
Εμείς, οι οι υπογράφοντες κάτοικοι της Μεγάλης Βρετανίας που διασωθήκαμε από
την τραγωδία του “Εξπρές Σαμίνα”, αποφασίσαμε να σας γράψουμε ώστε να μας
ενημερώσετε για διάφορα θέματα που σχετίζονται με τη πορεία των ερευνών για το
ναυάγιο. Αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε αυτό το γράμμα, επειδή και ελπίζουμε
να συμφωνείτε τα ζητήματα που αναφέρουμε εδώ αφορούν και άλλους ανθρώπους
εκτός από μας.
Πριν πούμε ο,τιδήποτε άλλο θα θέλαμε να εκφράσουμε τα συλλυπητήρια μας στις
οικογένειες όσων χάθηκαν στην θάλασσα σ΄αυτή την τραγωδία, της οποίας ήμασταν
κι εμείς αρκετά άτυχοι ώστε ν΄αποτελούμε μέρος της. Επειδή γράφουμε από την
Αγγλία, μας είναι πολύ δύσκολο να ενημερωνόμαστε πλήρως για τις νομικές
διαδικασίες και τις έρευνες που γίνονται στην Ελλάδα για το ναυάγιο του
“Εξπρές Σαμίνα”.
Παρ’ όλα αυτά, επιθυμούμε να σας γράψουμε γιατί μάς ανησυχεί το γεγονός ότι
όλες οι έρευνες και οι υποθέσεις που γνωρίζουμε παρουσιάζονται από τον Τύπο με
κέντρο βάρους την κατάσταση του πλοίου και των σωστικών μέσων.
Γι’ αυτό σας γράφουμε με μεγάλη ανησυχία, για να μας διαβεβαιώσετε ότι θα
ερευνήσετε σε βάθος το θέμα του επιπέδου εκπαίδευσης του πληρώματος σε θέματα
ασφαλείας, καθώς και τις έκτακτες διαδικασίες που ακολουθήθηκαν στο κατάστρωμα
του πλοίου τη νύχτα του ναυαγίου.
Μας ενδιαφέρει πιο πολύ να εγείρουμε αυτό το θέμα γιατί είμαστε όλοι σίγουροι
ότι το πλοίο δεν εκκενώθηκε σωστά εκείνο το βράδυ. Πολλοί από εμάς βρίσκονταν
πάνω ή κοντά στις κυριότερες σωσίβιες λέμβους. Κανένας από εμάς δεν είδε μέλη
του πληρώματος να κάνουν προσπάθεια να προωθήσουν κάποιες από αυτές. Κάποιοι
τελικά προσπαθήσαμε να βγάλουμε και να θέσουμε σε κίνηση τις λέμβους από μόνοι
μας. Είμαστε βέβαιοι ότι από τη στιγμή που το πλοίο προσέκρουσε στις
βραχονησίδες Πόρτες, εμείς και όλοι οι συνεπιβάτες μας, από τη δική μας κι από
τη δική σας χώρα, αφεθήκαμε στις τύχες μας έπρεπε να πάρουμε μόνοι μας
αποφάσεις την ώρα που τα γεγονότα εκτυλίσσονταν γύρω μας όσον αφορά το αν,
πότε και πώς θα βγαίναμε από το πλοίο που βούλιαζε για να πέσουμε στα
μανιασμένα κύματα.
Πολλοί από εμάς λίγο έλειψε να πεθάνουν στη διαδικασία. Είμαστε σίγουροι ότι
πολλοί συμπατριώτες σας και δικοί μας Ευρωπαίοι πολίτες πέθαναν ακριβώς επειδή
δεν ακολουθήθηκε καμιά διαδικασία για εκκένωση του πλοίου στο κατάστρωμα, και
δεν υπήρχε κανένας να τους βοηθήσει να το κάνουν με ασφάλεια.
Η άποψή μας είναι ότι υπήρχε αρκετός χρόνος για να εκκενωθεί το πλοίο εκείνη
τη νύχτα (όπως όλοι θυμόμαστε, χρειάστηκαν περίπου 40-50 λεπτά για να βυθιστεί
εντελώς το πλοίο, το οποίο είχε ελαφρά μόνο κλίση για 10-15 ολόκληρα λεπτά
μετά την πρόσκρουση). Είναι επίσης άποψη μας ότι αν το πλοίο είχε εκκενωθεί, ο
απολογισμός των θυμάτων ακόμη και με αυτές τις δύσκολες καιρικές συνθήκες
θα ήταν πολύ μικρότερος, για την ακρίβεια, θα ήταν μονός αριθμός.
«Ενίσχυση της εκπαίδευσης»
Ενωθήκαμε όλοι για να σας γράψουμε και να σας γνωστοποιήσουμε αυτά τα
ζητήματα, γιατί πιστεύουμε ότι μόνο με την σύσταση και ενίσχυση σωστών και
αποτελεσματικών διαδικασιών εκκένωσης και εκπαίδευσης των πληρωμάτων σε θέματα
ασφαλείας στα πλοία της χώρας σας, θα μπορέσετε ν’ αποφύγετε έναν παρόμοιο
τραγικό απολογισμό σε πιθανό ατύχημα στο μέλλον.
Βεβαίως και εκφράζουμε την ανησυχία μας για την κατάσταση των σωστικών μέσων,
ειδικότερα για τον εξοπλισμό που βρίσκεται μέσα στις σωσίβιες λέμβους, ο
οποίος είχε επίδραση στην ασφάλεια αυτών των λίγων από εμάς που κατάφεραν να
τον δουν. Ωστόσο, αυτό δεν είναι το βασικό ζήτημα που θέλουμε να τονίσουμε σε
αυτό το γράμμα.
Η πλειοψηφία των επιβατών σε αυτό το πλοίο δεν πέθανε εξαιτίας της κατάστασης
των σωστικών μέσων (τα σωσίβια επέπλεαν, οι σωσίβιες λέμβοι που προωθήθηκαν
στη θάλασσα λειτούργησαν αυτό, τουλάχιστον, απαιτείται από το σύστημα
εξοπλισμού, και αυτό έγινε). Οι περισσότεροι άνθρωποι πέθαναν επειδή κανένας
από το πλήρωμα δεν έριξε στη θάλασσα τις λέμβους, ούτε έδειξε στους επιβάτες
πού βρίσκονταν τα σωσίβια.
Υπήρχαν πολλά, πιθανόν εκατοντάδες αχρησιμοποίητα σωσίβια στη θάλασσα εκείνη
τη νύχτα. Υπήρχαν δεμένες, άχρηστες λέμβοι στο κατάστρωμα του πλοίου. Υπήρχαν
επίσης πολλοί άνθρωποι που πέθαιναν μέσα στο νερό χωρίς να έχουν ούτε σωσίβιο
ούτε βάρκα να τους προστατεύσει. Ελπίζουμε ότι θα καταλάβετε τους λόγους αυτής
της επιστολής και θα το εκτιμούσαμε αν μας διαβεβαιώνατε ότι τα παραπάνω
ζητήματα θα ερευνηθούν σε βάθος, κι ότι, αν αποδειχθεί πως πράγματι υπάρχουν
οι ελλείψεις που σημειώσαμε, τότε θα γίνουν αποτελεσματικές αλλαγές.
Αφού δεν έχουμε τίποτε άλλο να πούμε, θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε τους
συμπατριώτες σας, τους κατοίκους της Πάρου, το απίστευτο θάρρος των οποίων
έσωσε όχι μόνο εμάς, αλλά και πολλούς άλλους εκείνη τη νύχτα.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι το ατύχημα δεν επηρέασε μόνο εμάς και θέλουμε να
εκφράσουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια και την συμπαράσταση στις οικογένειες των
νεκρών.
Με εκτίμηση,
Michael Beaton, Katrina Wallace, Nicola Gibson-Hoskins, Stephen Richards,
Marianne Richards, Solomon Hagopian, Ribka Hagopian».














