ΕΓΡΑΨΑΝ

Γιάννης Καψής

(ο πρώην υπουργός σχολιάζει την επιλογή του σύγχρονου μέσου Έλληνα):

«… Ίσως όμως ο μέσος άνθρωπος να κληθεί πολύ σύντομα να διαδραματίσει τον
πραγματικό, τον ιστορικό ρόλο του ­ τού διαμορφωτή των κοινωνικών αλλαγών. Και
αυτών ακόμη των μεγάλων ιδεολογιών. Είναι αυτός που θα κληθεί να απαντήσει όχι
κάπου στο μέλλον αλλά στα επόμενα χρόνια, τους επόμενους μήνες (ίσως μετά την
ψήφιση των νέων “διαρθρωτικών” νομοσχεδίων) στο μεγάλο φιλοσοφικό ερώτημα: Αν
δηλαδή θα εργαζόμαστε για να ζούμε ­ έστω όπως ζούμε σήμερα. Ή αν θα ζούμε ­
σαν Ευρωπαίοι, αν θέλετε ­ για να εργαζόμαστε (προς χάριν των εργοδοτών
φυσικά). Η δεύτερη επιλογή θα ανατρέξει δραματικά την καθημερινή μας ζωή. Θα
είναι το τέλος προαιώνιων συνηθειών της καθημερινότητας. Θα είναι το τέλος
“της υπόγειας της ταβέρνας” που εξέθρεψε ανατρεπτικά… θούρια όπως εκείνα του
Κ. Βάρναλη. Θα είναι το τέλος της παρέας, των φίλων ­ το τέλος του τόσο
δυσφημισμένου καφενείου, που επί αιώνες επιτελεί, ταυτόχρονα, τον ρόλο του
καναπέ του ψυχαναλυτή αλλά και του πιο υγιούς και αντιπροσωπευτικού θεσμού της
δημοκρατικής διαδικασίας παραγωγής πολιτικής…»

(«Το Βήμα της Κυριακής»)