΄Ηθελε να κλείσει τη δεύτερη θητεία του στον Λευκό Οίκο με μια εντυπωσιακή
κίνηση. Έτσι ­ σχεδόν μία εβδομάδα απομένει έως την παράδοση της αμερικανικής
προεδρίας από τον Μπιλ Κλίντον στον Τζορτζ Μπους τον νεώτερο ­ συνεχίζονται οι
προσπάθειες ώστε να επιτευχθεί έστω την ύστατη στιγμή εντυπωσιακό αποτέλεσμα
που θα ενίσχυε την υστεροφημία του Μπιλ Κλίντον, ως ειρηνοποιού στο
Μεσανατολικό.


Όλες αυτές οι προσπάθειες γίνονται κάτω από το εκβιαστικό δίλημμα που έχει
δημιουργηθεί κατά την προεκλογική περίοδο, «καλύτερα τώρα, επειδή ο Μπους δεν
πρόκειται να ενδιαφερθεί ιδιαίτερα για το Ισραήλ, μια και το ισραηλινό λόμπι
στις ΗΠΑ μάλλον στήριξε το δίδυμο Γκορ-Λίμπερμαν».


Τα σημαντικότερα αγκάθια που καθυστερούν την υπογραφή συμφωνίας Ισραηλινών -
Παλαιστινίων, ώστε να γίνει το πρώτο βήμα προς την πλήρη εξομάλυνση των
σχέσεων του κράτους του Ισραήλ με τους Άραβες γείτονές του, είναι: Το
μελλοντικό καθεστώς της Ιερουσαλήμ, η επιστροφή των Παλαιστινίων προσφύγων και
το μέλλον των Ισραηλινών εποίκων στα κατεχόμενα.


Εναπομένει ακόμα το πρόβλημα της ισραηλινής κατοχής των υψιπέδων του Γκολάν,
αλλά αυτό έχει αναχθεί σε καθαρά διμερές ισραηλινο-συριακό πρόβλημα. Και εκεί
όμως έχουν δημιουργηθεί οικισμοί εποίκων που καθιστούν την προσέγγιση των δύο
γειτονικών κρατών δύσκολη.


Στη διάσκεψη κορυφής του Καμπ Ντέιβιντ -2, τον Μάιο του περασμένο χρόνου, ο
Εχούντ Μπάρακ πρόσφερε στους Παλαιστινίους τον έλεγχο ορισμένων επιλεκτικών
σημείων της κατεχόμενης από τους ισραηλινούς Ανατολικής Ιερουσαλήμ,
προκειμένου να πετύχει μόνιμο ειρηνευτικό διακανονισμό.


Στις 28 Σεπτεμβρίου, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης στο Ισραήλ Αριέλ Σαρόν θέλησε
να εξαγγείλει την κάκιστης έμπνευσης εκστρατεία του για να διαβεβαιώσει την
ισραηλινή κυριαρχία πάνω σε όλους τους κατεχόμενους «ιερούς χώρους» που τώρα
μοιράζονται Ισραηλινοί και Άραβες, στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Με την επίσκεψή
του στο τέμενος Αλ Ακτσά, που βρίσκεται στον ιερό χώρο Χαράμ αλ Σαρίφ για τους
Μουσουλμάνους και του Ναού για τους Εβραίους, ξέσπασαν οι βιαιότητες που
γρήγορα εξαπλώθηκαν στα κατεχόμενα εδάφη.


Εκτός από τους αναπόσπαστους οικονομικούς δεσμούς των δύο κοινοτήτων, τόσο η
ανθρώπινη όσο και η πολιτική γεωγραφία της περιοχής δημιουργεί ένα τοπίο που
είναι σχεδόν αδύνατο να χωριστεί.


Η Γη της Επαγγελίας






Πολεμικά παιχνίδια. Μικροί Παλαιστίνιοι στον καταυλισμό Άξα κοντά στη Βηθλεέμ
παίζουν - τι άλλο - την Ιντιφάντα με ψευτικα όπλα


Η πλειοψηφία των 200.000 εβραίων εποίκων που ζουν στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα
πιστεύουν πως οι οικισμοί των Εβραίων στα κατεχόμενα αποτελούν μέρος της
βιβλικής περιοχής της Ιουδαίας και της Σαμάρειας, της κοιτίδας του εβραϊκού
πολιτισμού, που αποτελεί την ταυτότητα του Ισραήλ.


Όλα αυτά τα χρόνια είναι γνωστό πως οι καταυλισμοί αυτοί έχουν δημιουργηθεί
ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο και παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις του ΟΗΕ. Για
τους Παλαιστινίους αποτελούν πρόκληση επειδή υποδηλώνουν τα
επεκτατικά-κατακτητικά σχέδια του Ισραήλ.


Το πρόγραμμα για τη δημιουργία οικισμών από εποίκους ξεκίνησε αμέσως μετά τον
Αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1967. Μετά την κατάκτηση από το Ισραήλ της Δυτικής
Όχθης, από την Ιορδανία, και την περιοχής της Γάζας, από την Αίγυπτο.


Η δημιουργία των οικισμών των εποίκων αποτέλεσε σχέδιο των ισραηλινών
κυβερνήσεων, προκειμένου να αποτρέψουν το ενδεχόμενο να υποχρεωθεί το Ισραήλ
να επιστρέψει τα εδάφη αυτά στους Άραβες.


Η εκρηκτική ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί, λόγω του προβλήματος των
οικισμών αυτών, έχει προκαλέσει αντιδράσεις και μέσα στο Ισραήλ. Πολλοί είναι
οι Ισραηλινοί που αναρωτιούνται αν αξίζει τον κόπο να δημιουργείται όλη αυτή η
κατάσταση για το χατίρι μια μικρής μειοψηφίας εξτρεμιστών συμπατριωτών τους,
και να τίθεται σε κίνδυνο συνεχώς η ασφάλεια και το μέλλον του κράτους του
Ισραήλ.


Η ισραηλινή δεξιά όμως, κολακεύοντας τους «Σιωνιστές ήρωες» που «εκπροσωπούν
την ιουδαϊκή παράδοση, απέναντι σε ένα κράτος που έχει χάσει τον δρόμο των
παραδόσεων», υποστηρίζει πως οι οικισμοί αυτοί δεν μπορούν να εγκαταλειφθούν
επειδή διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις έστειλαν τους εποίκους εκεί για να
δημιουργηθούν εδαφικά ερείσματα και να περιοριστεί η έκταση του παλαιστινιακού
κράτους.


Σύμφωνα με το ειρηνευτικό σχέδιο που προτείνει ο πρόεδρος Κλίντον, οι
πρόσφυγες ­ όπως εκείνοι που ζουν στον καταυλισμό Αμάρι στη Δυτική Όχθη ­ ίσως
δουν το όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα
μπορέσουν να επιστρέψουν στις εστίες τους.


Βάσει του αμερικανικού σχεδίου, οι πρόσφυγες θα οδηγηθούν σε περιοχή που θα
ανήκει στο παλαιστινιακό κράτος, σε γη που θα παραδώσει το Ισραήλ, σε
αντάλλαγμα για τις περιοχές όπου κατοικούν οι έποικοί του στη Δυτική Όχθη.
Στην περίπτωση που μετεγκατασταθούν σε τρίτη χώρα, τότε θα πρέπει να
αποζημιωθούν για την κατοικία τους και τα χωράφια που έχουν χάσει. Δεν θα
μπορέσουν όμως να επιστρέψουν στα πατρογονικά τους εδάφη.


Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, υπολογίζονται σε 3-4 εκατομμύρια οι
Παλαιστίνιοι που υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους στον πόλεμο του 1948.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από