ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Το σεξ-απήλ δεν φτάνει

Δύσκολοι καιροί για τους Αμερικανούς γκουρού. Ο Γκορ έχασε, ο Μπαράκ
παραπαίει και ο Ρουτέλλι σκέπτεται να τους απολύσει.

Οι καμπύλες είναι ενδεικτικές. Η δημοτικότητα της ιταλικής Αριστεράς παραμένει
σταθερή, αλλά ο υποψήφιός της για την πρωθυπουργία, ο ωραίος Φραντσέσκο
Ρουτέλλι, σημειώνει κάθετη πτώση. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τον αντίπαλό
του, τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι ­ αλλά εκείνος έχει αυτή την πολυτέλεια, αφού η
κεντροδεξιά συμμαχία της οποίας ηγείται έχει σταθερά την προτίμηση της
πλειοψηφίας των Ιταλών. Στο κάτω-κάτω, ο αρχηγός της «Φόρτσα Ιτάλια» δεν
κατέφυγε σε image-makers για να φτιάξει το προφίλ του: τα όπλα που
χρησιμοποιεί είναι ο πλούτος του και η προσωπική του γοητεία. Ο Ρουτέλλι
στερείται του πρώτου και, φοβούμενος ότι το σεξ-απήλ μπορεί να μην αποδειχθεί
αρκετό για να φτάσει στην εκλογική νίκη, ζήτησε τη βοήθεια του γνωστού
Αμερικανού συμβούλου δημοσκοπήσεων Στάνλεϋ Γκρήνμπεργκ.

Αλλά το αποφασιστικό άλμα δεν έγινε. Κι επειδή οι εκλογές πλησιάζουν ­ η
πιθανότερη ημερομηνία είναι η 29η Απριλίου ­ η γκρίνια στους κόλπους της
κεντροαριστεράς αρχίζει να εκδηλώνεται ανοιχτά. Αυτός ο Γκρήνμπεργκ είναι
loser, κι ας έχει γράψει τα «Όνειρα της Μεσαίας Τάξης», λένε στελέχη των
«Δημοκρατών της Αριστεράς». Πήρε τον Αλ Γκορ, που κανονικά έπρεπε να κερδίσει
με περίπατο, και κατάφερε να τον οδηγήσει στην ήττα. Τον τελευταίο καιρό έχει
στείλει 300 ανθρώπους του στην Ιερουσαλήμ για να συμβουλεύσουν τον Μπαράκ, κι
όλοι ξέρουν ότι ο μόνος που μπορεί να κρατήσει τον Ισραηλινό πρωθυπουργό στην
εξουσία είναι ο Αραφάτ. Τα ίδια θα κάνει και σε μας; Θα πληρώσει ο συνασπισμός
τριακόσιους τεμπέληδες για να παρακολουθήσουν τον πρώην δήμαρχο να χάνει;

Καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης και συντονιστής της «Ιταλικής
Ανανέωσης», ο Πίνο Πιζίκιο θέτει το ζήτημα σε διαφορετική βάση. Πρώτα απ’όλα,
λέει στην Κοριέρε ντέλα Σέρα, τον Γκρήνμπεργκ δεν τον πληρώνει το
κόμμα, αλλά ο Ρουτέλλι προσωπικά. Είναι αλήθεια, όμως, ότι οι Αμερικανοί
σύμβουλοι μάλλον δεν χρειάζονται στην Ιταλία. Η ήττα του Αλ Γκορ δείχνει ότι
ακόμη και ο πιο ικανοποιημένος ψηφοφόρος έχει ανάγκη κάποια στιγμή να δει άλλα
πρόσωπα στην εξουσία, να δοκιμάσει ένα άλλο στυλ διακυβέρνησης, μια άλλη
λογική. Επιπλέον, η τάση των Αμερικανών να υπερπροβάλλουν την οικογένεια του
υποψηφίου δεν είναι πολύ παραγωγική σε μια χώρα σαν την Ιταλία, μπορεί μάλιστα
να φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Ο Ρουτέλλι τα βλέπει όλα αυτά, και τον
τελευταίο καιρό δεν πολυμιλάει για τους γκουρού, κάποιοι λένε μάλιστα ότι
σκέπτεται να απαλλαγεί από τους Αμερικανούς και να στηριχθεί αποκλειστικά στο
ένστικτό του. Ίσως, μάλιστα, να αρχίσει να διατυπώνει και πολιτικές προτάσεις!

Ηθικό δίδαγμα για τους πρώην δημάρχους που θέλουν να γίνουν πρωθυπουργοί: το
παρουσιαστικό δεν φτάνει. Χρειάζεται και ένας πολιτικός λόγος. Και προπαντός,
μακριά από τους Αμερικανούς συμβούλους.