Η χρονιά που μας τρέλαναν οι… αγελάδες! ΗΠΑ: Οι κλεμμένες εκλογές

Από το Βελιγράδι έως το Γκρόσνι και από την Ουάσιγκτον έως την Ιερουσαλήμ,
τα γεγονότα διαδέχθηκαν το ένα το άλλο αφήνοντας πίσω τους απορίες για τις
συγκρούσεις. Στην Παλαιστίνη ή την Τσετσενία ο κύκλος του αίματος δεν λέει να
κλείσει.

Η χρονιά που πέρασε ξάφνιασε με τραγωδίες, όπως του Κονκόρντ και του
υποβρυχίου Κουρσκ, είχε πολιτικές ανατροπές (όπως του Φουχιμόρι και του
Μιλόσεβιτς), προβληματισμούς λόγω της ηλεκτρονικής προόδου, μεγάλες δίκες
(ακόμα και πρόεδρο ανέδειξαν), οικονομικούς προβληματισμούς ­ λόγω πετρελαίου
­ αλλά και προσδοκίες από μια ισχυρότερη Ευρώπη. Ανησυχίες για επιδημίες νέου
τύπου ­ όπως των τρελών αγελάδων ­ αλλά και παλιές (AIDS, που μαζί με τον λιμό
αφανίζει τους λαούς στην Αφρική). Ο απολογισμός μιας ακόμα χρονιάς που
προκάλεσε απογοητεύσεις, αλλά ταυτόχρονα γέννησε και κάποιες ελπίδες.

«Αυτός ο πρόεδρος δεν είναι δικός μου!»

Η πλειοψηφία των Αμερικανών ψήφισε τον Αλ Γκορ, αλλά πρόεδρος των Ηνωμένων
Πολιτειών θα είναι για τα επόμενα τέσσερα χρόνια ο Τζωρτζ Ουώκερ Μπους,
γνωστός στους Τεξανούς ψηφοφόρους του και ως «Ντάμπλγια» (από το W του μεσαίου
ονόματός του). Οι προεδρικές εκλογές του 2000 θα μείνουν στην Ιστορία ως «οι
κλεμμένες εκλογές», αλλά μόνο για τον υπόλοιπο κόσμο. Στις ΗΠΑ, τα μέσα
ενημέρωσης επιμένουν στη συντριπτική πλειοψηφία τους στα παραμύθια περί
«αλήθειας» και «αντικειμενικότητας», απαραίτητα για να στηριχθούν τα περί
δημοκρατίας και κυριαρχίας της λαϊκής βούλησης στη μοναδική υπερδύναμη. Στον
υπόλοιπο κόσμο οι ΗΠΑ έδωσαν μια εικόνα που δεν ήταν καλύτερη από εκείνη μιας
«Μπανανίας», τόσο όσον αφορά την εκλογική διαδικασία όσο και το πρόσωπο του
νέου «πλανητάρχη».

Οι προεδρικές εκλογές του 2000 διέψευσαν πολλούς θεμέλιους μύθους των ΗΠΑ, με
πρώτο εκείνο «της ισότητας των Αμερικανών πολιτών». Το 90% των Αφροαμερικανών
ψήφισαν τους Δημοκρατικούς, όπως και το 63% των ισπανόφωνων και το 55% των
Ασιατών, αλλά η ψήφος τους δεν μέτρησε χάρη στο σύστημα των Εκλεκτόρων,
φτιαγμένο έτσι ώστε να εκλέγεται ο ευνοούμενος των λευκών προτεσταντών. Και
δεν ήταν μόνο το εκλογικό σύστημα: αστυνομικοί και δικαστικοί εμπόδιζαν τους
μαύρους να ψηφίσουν στη Φλόριντα χρησιμοποιώντας από μπλόκα ώς νόμους του
1868, 185.000 ψήφοι ακυρώθηκαν σε εκλογικές περιφέρειες μαύρων, τη στιγμή που
ο Μπους κέρδισε τη Φλόριντα και την προεδρία με διαφορά 500 ψήφων. Κι όμως, το
Δημοκρατικό Κόμμα αρνήθηκε να καταγγείλει τον ρατσισμό και την παραβίαση των
εκλογικών δικαιωμάτων και δέχθηκε ως αντικειμενική την ετυμηγορία του Ανωτάτου
Δικαστηρίου, ενώ ήταν σαφές πως οι δικαστές ψήφισαν με βάση την κομματική τους
τοποθέτηση.

Η πιο πλούσια και ηγεμονική χώρα του πλανήτη, η οποία μοιράζει στον κόσμο
οικονομικές κυρώσεις και στρατιωτικές επεμβάσεις, δημιουργεί παράλληλα
μεγαλύτερη ανισότητα όσο περισσότερο πλουτίζει και έχει αποκλεισμένους από την
ευημερία 40 εκατομμύρια πολίτες της. Ταυτόχρονα έχει το μεγαλύτερο εξωτερικό
χρέος και ένα τεράστιο εκπαιδευτικό κενό, που σημαίνει ότι ένας στους πέντε
Αμερικανούς μπορεί να φτάσει στα 17 του χωρίς να ξέρει να διαβάζει ή να
γράφει. Και ο απαίδευτος «Ντάμπλγια» μπορεί να αντιπροσωπεύει πράγματι αυτόν
τον ένα Αμερικανό στους πέντε. Το ερώτημα είναι πότε θα αντιδράσουν οι
υπόλοιποι τέσσερις, ανάμεσα στους οποίους είναι μερικά από τα σπουδαιότερα
μυαλά του πλανήτη.