ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Για να ξεχνιέμαι…

Πανάκριβα βραδινά σύνολα, επώνυμες σπορ εμφανίσεις που κοστίζουν μια
περιουσία, κοσμήματα «δεμένα» με μπριγιάν (οι καλύτεροι φίλοι της γυναίκας ­
μην ξεχνιόμαστε…), προτάσεις για χειμερινές αποδράσεις σε καταλύματα με
τζάκι (θέλεις τουλάχιστον τρία μεροκάματα για να περάσεις μια βραδιά)…

Γυναικεία περιοδικά λάιφ-στάιλ βάζουν το μάτι μας στην κλειδαρότρυπα.

Αναγνώστριες – ηδονοβλεψίες, ηδονών που οι πιθανότητες να γευτούν είναι
ελάχιστες.

Ζωή με ακριβοπληρωμένο design που δεν αφορά τις περισσότερες από μας.

Ιλουστρασιόν προκλήσεις που χτυπάνε κατευθείαν στα… ευαίσθητα σημεία μας.

Το δικαίωμα στο όνειρο και τη ματαιοδοξία είναι αναφαίρετο και το διεκδικούμε
με αξιώσεις!

Στην ευχή το δάνειο που «τρέχει» και το φροντιστήριο των παιδιών που πρέπει να
πληρωθεί…

Οι φαντασιώσεις μπορούν να μεταμορφώσουν την κολοκύθα σε άμαξα και τα ποντίκια
σε άσπρα άλογα…

Και διαρκούν όσο ξεφυλλίζεις.

Ακριβώς τόσο, όσο πρέπει για να μη διαταραχτούν οι… ισορροπίες

Γιατί το ρολόι θα σημαίνει πάντα δώδεκα.

Γιατί ο πρίγκιπας δεν παίρνει τους δρόμους για μια… πατούσα που δεν έχει το
προνόμιο της νεράιδας – νονάς.

Κλείνεις το περιοδικό;… Βάτραχος, το παλικάρι!

Τελειώνει το ρεπορτάζ μόδας; Μαίρη Παναγιωταρά ή Σταχτοπούτα!

Ταξίδι στην ουτοπία; Ζωή κλεμμένη;

Μια Μαίρη Παναγιωταρά δεν νοιάζεται καθόλου.

Γιατί θα πρέπει να απολογηθεί σε όσους την φορτώνουν με ενοχές του στυλ «Αυτά
είναι για… κότες»;

Άλλωστε δεν της έχουν απομείνει και πολλά.

Μόνο αυτό το… Άρλεκιν. Για να ξεχνιέται…