ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ


ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Μέσα στη νοσταλγία για τις αλησμόνητες πατρίδες.


ΖΕΙ: Παρέα με εκείνους που δεν τον ψήφισαν.


ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Μόνον σε ψαρότοπους.


ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Ότι όλα εδώ πληρώνονται.


ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τα εγγόνια του.


ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Να φοβάται την αλήθεια.


Ο Γιάννης Καψής, πολλά χρόνια υπουργός, διευθυντής εφημερίδων και
καπετάνιος, εκδίδει το δέκατο βιβλίο του, αλλά και προειδοποιεί: Έρχεται και
το επόμενο. Μιλάει για πολλούς και πολλά και καταγγέλλει ­ αλλά ποιος θα τον
ακούσει; ­ για τις υπέρογκες δαπάνες ορισμένων πολιτικών. Ίσως, αυτή τη φορά
να πρέπει να παρέμβει ο ίδιος ο πρόεδρος της Βουλής. Καιρός είναι...


ΕΡ.: Άλλο ένα βιβλίο;


ΑΠ.: Το τελευταίο πριν το επόμενον.


ΕΡ.: Αύξων αριθμός;


ΑΠ.: Το 11ον συν... κάτι ψιλά (αναδημοσιεύσεις).


ΕΡ.: Γιατί πολιτικό θρίλερ;


ΑΠ.: Η πολιτική είναι η πιο συναρπαστική περιπέτεια. Μονομαχία αέναη
του καλού με το κακό.


ΕΡ.: Επειδή συμβαίνουν... τέρατα και σημεία αποφύγατε τα ονόματα;


ΑΠ.: Όχι. Γιατί στους φανταστικούς ήρωες μετέχουμε όλοι.


ΕΡ.: Πόσο καιρό σάς πήρε το γράψιμο;


ΑΠ.: Το γράψιμο 4-5 μήνες. Η πλοκή μια ολόκληρη ζωή!


ΕΡ.: Πού το γράψατε;


ΑΠ.: Μα... παντού. Ακόμη κι όταν ψάρευα.


ΕΡ.:... Μεταξύ μας, ποιοι «ήρωες» κρύβονται πίσω από τους ήρωες του
βιβλίου;


ΑΠ.: Απάντησα. Όλοι μας. Κι εσύ, κι εγώ!


ΕΡ.: Έχω την αίσθηση ότι το βιβλίο βγάζει και γέλιο;


ΑΠ.: Κλαυσίγελο.


ΕΡ.: Ίσως και πίκρα;


ΑΠ.: Βαθιά πίκρα.


ΕΡ.: Γιατί;


ΑΠ.: Όλοι ξέρουμε. Όλοι αδιαφορούμε. Άρα... όλοι είμαστε συνεργοί.


ΕΡ.: Σας πείραξε που δεν μπήκατε στη Βουλή;


ΑΠ.: Με πείραξε που... δεν με πείραξε. Με εξόργισε το «γιατί».


ΕΡ.: Δεν φταίνε... κάποιοι γι' αυτό;


ΑΠ.: Μάγος είσαι;


ΕΡ.: Μη μου πείτε ότι δεν είδατε ­ πανελλαδικά ­ υπέρογκες προεκλογικές
δαπάνες ορισμένων υποψηφίων;


ΑΠ.: «Ορισμένων».


ΕΡ.: Έτσι θα συνεχίζεται το πολιτικό «παιχνίδι»;


ΑΠ.: Οι «σπάταλοι» προεκλογικά θριάμβευσαν. Άρα... αυτό θέλουμε.


ΕΡ.: Και η διαφάνεια της πολιτικής ζωής;


ΑΠ.: Γιατί μόνον της πολιτικής ζωής;


ΕΡ.: Ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση;


ΑΠ.: Με εντυπωσιάζετε που μπορείτε ακόμη να εντυπωσιάζεσθε.


ΕΡ.: Εσείς, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής Θεσμών και
Διαφάνειας, να μην εκλεγείτε...


ΑΠ.: Μήπως γι' αυτό;


ΕΡ.: Και ο Αναστάσιος Πεπονής που νομοθέτησε τις αξιοκρατικές
προσλήψεις στο Δημόσιο...


ΑΠ.: Ομοίως.


ΕΡ.: Ο αγώνας συνεχίζεται;


ΑΠ.: Απόδειξη το βιβλίο μου.


ΕΡ.: Με ποιους;


ΑΠ.: Το βιβλίο κλείνει με μια μαντινάδα: «... Εκεί θα στέκω ν' απαντώ,
κι ας απομένω μόνος».


ΕΡ.: Και γιατί;


ΑΠ.: Ο καθένας επιλέγει!


ΕΡ.: Πιο άπιστη η θάλασσα ή η πολιτική;


ΑΠ.: Η θάλασσα σε τιμά όταν την σέβεσαι. Η πολιτική σε προδίδει.


ΕΡ.: Επιτυχία που θα ζηλεύατε ως δημοσιογράφος;


ΑΠ.: Να ολοκληρώσω δύο μισοτελειωμένα ρεπορτάζ: της υπόθεσης Κοσκωτά
και του Οτζαλάν.


ΕΡ.: Ως πολιτικός;


ΑΠ.: Το ίδιο. Έχουν προσδιορίσει τη ζωή μας.


ΕΡ.: Ως θαλασσόλυκος;


ΑΠ.: Να... γίνω θαλασσόλυκος.


ΕΡ.: Τι χρωστάτε στη Σμύρνη;


ΑΠ.: Την ικανότητα ν' αγαπώ, να ονειρεύομαι, να δακρύζω.


ΕΡ.: Στη Σύμη;


ΑΠ.: Την ικανότητα να θαλασσοδέρνομαι.


ΕΡ.: Στη... δικτατορία που σας φυλάκισε;


ΑΠ.: Την ανακάλυψη των ορίων του θάρρους και της αντοχής μου.


ΕΡ.: Άπιαστο όνειρο;


ΑΠ.: Να «κλέψω» από τους γιους μου τα εγγόνια μου.


ΕΡ.: Επόμενο βιβλίο;


ΑΠ.: Δεν έχω βρει ακόμη τον τίτλο.


ΕΡ.: Αυτό που παρουσιάσατε χθες;


ΑΠ.: Και περνάει από την «τρύπα του μέλλοντος».


ΕΡ.: «Ο παράδεισος»;


ΑΠ.: Ήταν αναπόφευκτο να «αμαρτήσει».


ΕΡ.: Γιατί;


ΑΠ.: Όταν η διαφθορά θα λατρευτεί σαν θεά στον θαυμαστό κόσμο μας...


ΕΡ.: Σύνδρομα, πάθη, απληστία;


ΑΠ.: Έχουν κιόλας καταγραφεί στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.


ΕΡ.: Υπάρχουν;


ΑΠ.: Μπορούμε να τα ψηλαφήσουμε στους συνανθρώπους μας, στην καθημερινή
ζωή μας.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από