Απεργία θανάτου

Η Χικμέτ Γκελίρ είναι καθισμένη στο πάτωμα με μία κόκκινη κορδέλα δεμένη
στο μέτωπό της και μια κουβέρτα απλωμένη πάνω στα πόδια της. Αυτή και άλλες
τρεις συντρόφισσές της αρνούνται να πάρουν τροφή σε συμπαράσταση στους γιους
τους που κάνουν απεργία πείνας σε τουρκική φυλακή.

Διαμαρτυρία γυναικών. Μητέρες και σύζυγοι φυλακισμένων Τούρκων αριστερών διαμαρτύρονται για την προσπάθεια εγκλεισμού τους σε λευκά κελιά (αριστερά)

Σαράντα οκτώ μέρες απεργίας πείνας συμπληρώνουν σήμερα 816 πολιτικοί
κρατούμενοι στις φυλακές της Τουρκίας, εκ των οποίων οι 203 έχουν αποφασίσει
να συνεχίσουν την απεργία πείνας μέχρι θανάτου. Δεν πίνουν ούτε νερό και έχουν
υπογράψει τα απαραίτητα έγγραφα με τα οποία αποποιούνται οποιαδήποτε ιατρική
συνδρομή.

Μερικοί έχουν αρχίσει να υφίστανται δραματικές επιπλοκές στην υγεία τους.
Κύρια συμπτώματα, ναυτία, γαστρορραγία, απώλεια μνήμης και απώλεια όρασης.

Η απεργία πείνας άρχισε ως διαμαρτυρία στα σχέδια της τουρκικής κυβέρνησης να
μεταφέρει τους κρατούμενους σε μεμονωμένα κελιά. Ο «εκσυγχρονισμός των
φυλακών», όπως ονομάζεται το σχέδιο του τουρκικού υπουργείου Δικαιοσύνης,
έγκειται στην κατασκευή των λεγόμενων φυλακών τύπου Εφ (F), όπου οι
κρατούμενοι θα κρατούνται σε «ιδιαίτερα δωμάτια», τα γνωστά λευκά κελιά.

Τις συνθήκες που επικρατούν στις τουρκικές φυλακές ­ βασανιστήρια,
κακομεταχείριση, αθλιότητα όρων διαβίωσης ­ είχε αποκαλύψει πριν από περίπου
έξι μήνες η βουλευτής (του Κόμματος Δημοκρατικής Αριστεράς του Ετζεβίτ) Σεμά
Πισκίνσουτ, πρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της τουρκικής
Εθνοσυνέλευσης.

Η έκθεση της Πισκίνσουτ, που είχε παρουσιαστεί στον τουρκικό Τύπο από την
ίδια, δεν πρόλαβε να συζητηθεί στην Εθνοσυνέλευση, επειδή εκείνη
αντικαταστάθηκε στην προεδρία της Επιτροπής από τον συνάδελφό της βουλευτή του
ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικής Κίνησης Χουσεΐν Άκγκιουλ, ο οποίος ως νέος
πρόεδρος δήλωσε ότι θα «αρχίσει εκ νέου».

Ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας Γιαβούζ Ονέν, σε
συνέντευξη Τύπου που έδωσε μαζί με εκπροσώπους των ιατρικών συλλόγων
Κωνσταντινούπολης, Άγκυρας και Σμύρνης, παρουσίασε ιατρικές εκθέσεις σύμφωνα
με τις οποίες «η απομόνωση προκαλεί μόνιμες βλάβες στην υγεία των
κρατουμένων».

Απεργία πείνας άρχισαν και οι μητέρες των πολιτικών κρατουμένων σε έξι πόλεις
της Τουρκίας για να συμπαρασταθούν στα παιδιά τους.