Ακούστηκαν

Η κρίση φρενάρει τους «γάμους»…
Το δυσμενέστατο χρηματιστηριακό κλίμα, που επικρατεί σχεδόν σε όλη τη διάρκεια
του έτους, βάζει στο «ψυγείο» πληθώρα επιχειρηματικών γάμων, που έχουν
συνομολογηθεί προφορικά και περιμένουν τη βελτίωση του κλίματος για να
πραγματοποιηθούν. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι εκεί που πραγματικά έχουν
κλείσει πολλές επιχειρηματικές συμφωνίες, είναι οι κλάδοι των κατασκευών και
της πληροφορικής, ενώ δεν πάνε πίσω και οι άλλες εισηγμένες εταιρείες στη
Σοφοκλέους. Ωστόσο, αυτή τη φορά, οι επιχειρηματικές συμφωνίες δεν θα είναι
για χρηματιστηριακή χρήση, αλλά θα βασίζονται σε πραγματικές συνεργίες μεταξύ
των εταίρων.
… και τις αυξήσεις κεφαλαίων
Μετ’ εμποδίων πραγματοποιούν αυξήσεις κεφαλαίων όσες από τις εισηγμένες
τολμούν κάτι τέτοιο στη σημερινή αρνητική χρηματιστηριακή συγκυρία, ενώ δεν
είναι λίγες οι περιπτώσεις που η αύξηση, όταν είναι μικρή, καλύπτεται
αποκλειστικά και μόνο από τους βασικούς μετόχους της εταιρείας. Για τον λόγο
αυτό, δεν θα πρέπει να περιμένουμε να ανακοινωθούν νέες αυξήσεις κεφαλαίων και
όσες έχουν ήδη αποφασιστεί από τις γενικές συνελεύσεις των μετόχων μάλλον θα
παραμείνουν στα χαρτιά ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα γίνουν εκπτώσεις στο
ύψος τους, μέσω σύγκλησης νέων γενικών συνελεύσεων.
Διαφάνεια στις αγορές
Τελικά, όλα όσα αγοράζουμε θα πρέπει να έχουν την ταυτότητά τους. Οι αγελάδες
δεν… τρελάθηκαν σήμερα. Μας είχαν προειδοποιήσει εδώ και τέσσερα χρόνια.
Χρειάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια για να καταλάβουμε ότι εμείς ξεχάσαμε τους
κινδύνους αλλά δεν μας ξέχασαν εκείνοι. Οι αρμόδιοι λένε ότι οι Έλληνες
καταναλωτές δεν πρέπει να φοβούνται. Οι εταιρείες διαβεβαιώνουν ότι ελέγχουν
τα προϊόντα τους και πιστοποιούν την ποιότητα και την ασφάλεια. Το κράτος, από
την άλλη, θα απαιτήσει ταυτότητα στα κρέατα που κυκλοφορούν στην αγορά και οι
κρεοπώλες θα συνεχίσουν το άτυπο εμπάργκο μέχρι νεωτέρας. Όμως, ποιος θα
πείσει τους Έλληνες καταναλωτές ότι τα μοσχαράκια και τα άλλα κρεατικά που
τους στέλνουν οι δικοί τους από το χωριό δεν είναι ασφαλή και ποιος θα τους
πείσει ότι τόσα χρόνια δεν έφαγαν μερικές καλοψημένες… τρελές μπριζόλες;
Βλέπετε, οι Έλληνες δεν είναι σαν τους άλλους καταναλωτές, που αρκούνται στη
συσκευασμένη μπριζόλα και τον κομμένο από πριν κιμά. “Θέλουν όλα να γίνονται
μπροστά τους και ίσως να μην έχουν άδικο”, έλεγε επιχειρηματίας σούπερ μάρκετ
συγκρίνοντας τις πωλήσεις ανάμεσα στο κλασικό κρεοπωλείο που λειτουργεί στα
καταστήματα της αλυσίδας του και στα τυποποιημένα προϊόντα.
Τα ακίνητα του ΟΤΕ…
Μεγάλο είναι το ενδιαφέρον κυρίως Ελλήνων επενδυτών για την ακίνητη περιουσία
του ΟΤΕ. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από την κοσμοσυρροή που παρατηρήθηκε στο
συνέδριο “International Real Estate Conference” που διοργάνωσε ο ΟΤΕ την
Πέμπτη σε παραλιακό ξενοδοχείο. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρέθηκαν τα
τρία οικόπεδα-φιλέτα του Οργανισμού, στην Παλλήνη (121 στρέμματα εκτός
σχεδίου), στα Σπάτα (103 στρέμματα – μόνο τα 22 εντός σχεδίου) και στη Λούτσα
(472 στρέμματα εκτός σχεδίου). Η αντικειμενική τους αξία είναι 17 δισ. δρχ.
Ωστόσο, σύμφωνα με εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς, η εμπορική τους αξία
είναι πολλαπλάσια. Οι προτάσεις αξιοποίησης για κάθε ένα ξεχωριστά
παρουσιάστηκαν στο συνέδριο από τον σύμβουλο που έχει προσλάβει ο ΟΤΕ, τη
γερμανική Dornier. Μέσα στις επόμενες εβδομάδες ο ΟΤΕ θα αρχίσει τη διαδικασία
επιλογής συνεταίρων για την υλοποίηση των καλύτερων προτάσεων.
… και τα ακίνητα των δήμων
Ο ένας μετά τον άλλον οι δήμοι της Αθήνας και του Πειραιά αρχίζουν να
αντιμετωπίζουν σοβαρά το θέμα της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας τους.
Μετά τους Δήμους Νικαίας και Καισαριανής, τώρα και ο Δήμος Αμαρουσίου
αποφάσισε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που παρέχει η ραγδαία ανάπτυξη του
real estate και για τον λόγο αυτό ανακοίνωσε τη συνεργασία του με την Εμπορική
Τράπεζα. Σύμφωνα με τη λογιστική κατάσταση του δήμου για το 1999, η αξία των
παγίων που έχει στην κατοχή του ανέρχεται σε 40 δισ. δρχ. Βέβαια, η εμπορική
αξία τους είναι πολλαπλάσια, καθώς πρόκειται για κτίρια και αθλητικούς χώρους
που βρίσκονται σε ορισμένα από τα πιο ακριβά σημεία της Αττικής (λεωφ.
Κηφισίας, εμπορικό κέντρο Αμαρουσίου). Το τοπίο θα ξεκαθαρίσει σε δύο με τρεις
μήνες από τώρα, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η σύνταξη του master plan για την
εκμετάλλευση των ακινήτων του δήμου και θα γίνει γνωστό ποια από αυτά είναι τα
πλέον αξιοποιήσιμα.
Ιδιωτικές… τοποθετήσεις
Με φόντο το γεγονός τής μη κάλυψης της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου
συνεδρίασε την Πέμπτη το διοικητικό συμβούλιο της ακτοπλοϊκής εταιρείας ΑΝΕΚ.
Επίσημες ανακοινώσεις δεν έγιναν, αλλά, απ’ ό,τι μάθαμε, ο διευθύνων σύμβουλος
της εταιρείας κατέθεσε προτάσεις επενδυτών που, εκτιμώντας τις καλές
προοπτικές της εταιρείας, εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους να αγοράσουν μέρος των
αδιάθετων μετοχών. Αν ο κύκλος των επίδοξων επενδυτών της ΑΝΕΚ περιορίζεται
μόνο σε Έλληνες και ξένους θεσμικούς επενδυτές ή περιλαμβάνει και επενδυτές
που δραστηριοποιούνται ήδη στον χώρο της ακτοπλοΐας, δεν το γνωρίζουμε μετά
βεβαιότητας. Ωστόσο, πληροφορίες αναφέρουν ότι μεταξύ των ενδιαφερομένων
επενδυτών υπάρχει και ένας εν ενεργεία ακτοπλόος.
Συζητήσεις επί συζητήσεων
Ανοιχτά τα ενδεχόμενα για όλων των ειδών τις συνεργασίες στον χώρο της
πληροφορικής. Όλοι μιλούν με όλους και όσοι δεν το κάνουν απλώς προετοιμάζουν
τις κινήσεις τους. Πριν από ένα χρόνο, οι ξένοι οίκοι, στις αναλύσεις τους,
μιλούσαν για την κινητικότητα και τα περιθώρια ανάπτυξης του συγκεκριμένου
κλάδου και φαίνεται ότι δεν είχαν άδικο. Διότι, μπορεί το Χρηματιστήριο να μην
πηγαίνει καλά, αλλά οι επιχειρηματίες αποδεικνύονται ιδιαίτερα δραστήριοι.
Κινήσεις προς Βορρά και Δύση
Την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου στη ρουμανική εταιρεία Olchim σήμερα
κατέχει ήδη το 44% συζητά ο Όμιλος Πετζετάκι, ενώ εξετάζει την εξαγορά
εταιρείας στην αγορά της Αμερικής ή της Δυτικής Ευρώπης. Στην εγχώρια αγορά
ετοιμάζει νέα προϊόντα, που θα βελτιώσουν τα συστήματα σωλήνων για
ολοκληρωμένες λύσεις Casa, ενώ προωθεί τη λειτουργία των νέων κέντρων διανομής
των προϊόντων του Ομίλου στην Κρήτη, στην Πάτρα, στα Ιωάννινα, στην Καβάλα και
στη Θεσσαλονίκη. Μέσα στο 2001 αναμένεται ότι θα έχουν ολοκληρωθεί και οι
επενδύσεις στη μονάδα παραγωγής πλαστικών σωλήνων στη Θήβα, αυξάνοντας τη
δυναμικότητα της εταιρείας στους 86.000 τόνους.
Ποιος είπε ότι μόνο στην Ελλάδα γίνεται ο «κακός χαμός» σε επίπεδο
επενδυτικής τραπεζικής; Το ίδιο συμβαίνει αυτόν τον καιρό σε ολόκληρη τη
Δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ, όπου τράπεζες εξαγοράζονται και συμμαχίες
συγκροτούνται, πάντα σε επίπεδο investment banking.
Τελευταίο κρούσμα είναι αυτό της ING Barrings του ING Group που πωλείται
και ήδη επτά υποψήφιοι από όλο τον κόσμο έδειξαν ενδιαφέρον για την περίπτωση.
Υπολογίζεται ότι, το τελευταίο διάστημα, άλλες πέντε αγοραπωλησίες, του
αυτού περιεχομένου, έλαβαν χώρα και αναμένεται ότι θα ακολουθήσουν σύντομα και
άλλες.
Και μια και ο λόγος για τις διεθνείς τραπεζικές εξελίξεις, αξίζει να
σημειωθεί κι αυτό: Στη Γερμανία, μικρός αριθμός μετόχων της Commerzbank ζήτησε
τη σύγκληση γενικής συνέλευσης της τράπεζας, προκειμένου να συζητηθούν θέματα
πολιτικής και μάνατζμεντ.
Το αίτημα έγινε αποδεκτό και σύντομα η συνέλευση, με το συγκεκριμένο βασικό
θέμα, θα πραγματοποιηθεί. Στην Ελλάδα, σε ανάλογη περίπτωση, τι θα γινόταν;
Όταν στις αρχές του προηγούμενου έτους οι Ισπανοί της Banco Bilbao Viscaya
διεμήνυαν στη διοίκηση της Εμπορικής ότι ατονεί το ενδιαφέρον τους για το 6,7%
των μετοχών της επειδή αλλάζουν οι γεωγραφικοί προσανατολισμοί ανάπτυξης
συνολικά του ισπανικού τραπεζικού κατεστημένου και στρέφονται προς τη Λατινική
Αμερική, το εννοούσαν, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος.
Η μεγάλη τους αντίπαλος, η Banco Santander Central Hispano, ανακοίνωσε την
εβδομάδα που πέρασε την εξαγορά της τρίτης μεγαλύτερης τράπεζας στη Βραζιλία.
Υπόθεση εργασίας και όχι πρόβλεψη είναι η τιμή των 30 δολαρίων το βαρέλι
για το πετρέλαιο που περιέχει το κείμενο των «Φθινοπωρινών Μακροοικονομικών
Προβλέψεων» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με πηγή από το οικονομικό
επιτελείο της κυβέρνησης.
Η Επιτροπή, σημειώνει η πηγή μας, όπως και ο ΟΟΣΑ στο αντίστοιχο κείμενό
του της περασμένης εβδομάδας, δεν ήταν σε θέση να κάνουν πρόβλεψη, λόγω
μεγάλης αβεβαιότητας, και έτσι βάσισαν τις προβλέψεις τους σε μια «τεχνική
υπόθεση».
Το ερώτημα είναι, γιατί εκείνοι έκαναν αυτή την «υπόθεση» και εμείς, στον
προϋπολογισμό μας, κάναμε την άλλη, για τα 25-26 δολάρια το βαρέλι;













