Έχουν παράθυρα οι τρελές αγελάδες;

Από τα «τρελά παράθυρα» των καναλιών στην Ελλάδα, βρέθηκα στη Γαλλία των
«τρελών αγελάδων». Η κάθετη πτώση του κρέατος στην αγορά και στα μαγέρικα
ισοδυναμεί με την πτώση του χρυσού στη δεκαετία του ’80.

Στη Γαλλία τρώνε κρέας μόνο ηλεγμένης προέλευσης. Θέλουν δηλαδή τη στάμπα της
καταγωγής του. Αν η παγκοσμιοποίηση μοιάζει με αυτή την επιδημία, τότε
σημαίνει πως η απαίτηση της εντοπιότητας, της αυθεντικότητας με άλλα λόγια,
ολοένα και θα μεγαλώνει.

Όπως οι ψήφοι στην Αμερική που καταμετρούνται μόνο με το χέρι. Τόσα Μπιλ
Γκέιτς της εικονικής πραγματικότητας, ακυρώνονται σε μια νύκτα. Όχι πια το
«ποντίκι» του ηλεκτρονικού υπολογιστή, αλλά το ίδιο το χέρι.

Τίποτα πιο αυθεντικό από το χέρι. Τίποτα πιο απρόσβλητο από το «ζωντανό» που
μεγάλωσε σε επώνυμο κτήμα. Όπως και με τα κρασιά: αντί ανώνυμο συνεταιρισμό
παραγωγών, προτιμούμε επώνυμο παραγωγό με αύξοντα αριθμό φιάλης.

Την επομένη φορά, το 2004, μόλις θα έχουν τελειώσει σε μας οι Ολυμπιακοί, οι
Αμερικανοί ψηφοφόροι θα κληθούν να εκλέξουν πρόεδρο, με κουκιά. (Το παλιό
«μονοκούκι» θα γίνει ξανά μοδάτη έκφραση). Το κουκί και το ρεβίθι θα δοξαστεί
ξανά.

Όπως το σκόρδο και το κρεμμύδι. (Η βάση του Ίντερνετ). Το Ναι και το Όχι. Το
Άσπρο και το Μαύρο. Αυτές οι απλουστευτικές διαδικασίες θα ξαναβρούν την αίγλη
τους.

Αλλά τι φταίνε οι αγελάδες σε όλα αυτά; Τις είδα, (τις αγελάδες φυσικά) ξανά
στη Νορμανδία, να μας κοιτούν πίσω από τον φράχτη του αποφλοιωμένου κτήματος,
με εκείνη τη βουβή ικεσία στα μάτια τους που φέρνει δάκρυα στα δικά μας.

Γιατί μας αποτρελάνατε; ήταν σα να με ρωτούσαν καθώς έτρωγαν για επιδόρπιο το
λιγοστό χορταράκι, μετά τις μεταλλαγμένες τροφές του κυρίως γεύματος που τις
είχαν ταΐσει στα Ηνωμένα Βουστάσια. Σε τι σας φταίξαμε;

Είναι τραγικά ειρωνικές οι αγελάδες μας που σύσσωμες πια θέλουν να
μεταναστεύσουν στην Ινδία (απ’ όπου μας ήρθαν, σε ανταλλαγή, πολλές μελωδίες
λαϊκών επιτυχιών). Εκεί λατρεύονται σαν θεές. Εκεί δεν τις κατασπαράζουν, γι’
αυτό και δεν τις αποτρελαίνουν με συνθετικές τροφές.

Οι Ινδοί δεν τρώνε αγελάδες, όπως οι μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι δεν τρώνε
γουρουνόπουλο. Μόνο η κατανάλωση της κότας δεν έχει δική της απαγόρευση σε
θρησκευτική δοξασία. (Κότες δεν έτρωγαν μόνο οι Χαλδαίοι).

Σε πρόσφατο γκάλοπ της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας «ποιο κρέας προτιμάτε»,
οι πολυεθνικές εταιρείες ψήφισαν κατά 89% «το ανθρώπινο». Σε υποερώτηση
«φρέσκο ή κατεψυγμένο», 76,3% απάντησαν το κατεψυγμένο, διότι «σίτεψε». Στην
επόμενη ερώτηση αν οι άνθρωποι τρελαθούν, μπορεί αυτό να επηρεάσει την καλή
υγεία των πολυεθνικών, η απάντηση της πλειοψηφίας ήταν «όχι, διότι η κακή
χώνεψη γιατρεύεται με τη συγχώνευση δύο μεγαλοεταιρειών μεταξύ τους». Οπότε
διευρυνομένου του στομάχου, η ανθρώπινη τρέλα απορροφάται καλύτερα μέσω του
Άλκα και του Σέτζερ (της παντρειάς δηλονότι δυο εταιρειών).

Με λίγα λόγια τρέχα γύρευε. Όπως λέει κι ο παρακείμενος Στάθης που με τιμά με
το ιδεόγραμμά του (δεν λέω σκίτσο), «σε λίγο θα πούμε το νερό νεράκι». Οι
υδροφόροι ορίζοντες ελαττούνται ραγδαίως καθώς η μακρινή γραμμή των οριζόντων,
του όζοντος των όντων, έχει μεταβληθεί σε θερμονηπιακούς σταθμούς τρελών
μωρών, που από τα Ποκεμόν, (τα pocket monsters, τα τέρατα της τσέπης) φτάσαμε
στις τερατογεννήσεις του Βιετνάμ όπως τις διαπίστωσε κι ο πρόεδρος Κλίντον, 25
χρόνια μετά τη λήξη του «βρώμικου πολέμου».

Ας το παραδεχτούμε για να ησυχάσουμε: ο πλανήτης δεν επιδέχεται παραπέρα
«τέτοιας μορφής ανάπτυξη», που βασίζεται μόνο στο γρήγορο κέρδος. Απόσβεση
επενδύσεων γινόταν άλλοτε σε δεκαετίες. Σήμερα θέλουν να γίνεται αυτοστιγμεί.

Εν κατακλείδι: οι αγελάδες δεν έχουν έξοδο κινδύνου για να διασωθούν. Δεν
έχουν πόρτα διαφυγής. Οι άνθρωποι, χωρίς πόρτα, διαθέτουν ωστόσο «παράθυρο».
Αλλά όπως τραγούδησε κι ο Στέλιος Καζαντζίδης «δυο πόρτες έχει η ζωή…». Θα
προσθέταμε σήμερα: και «δεκατρία παράθυρα» (Όσοι οι πανελλαδικοί τηλεοπτικοί
σταθμοί).

ΥΓ: Αλλά όταν σε βγάζουν και σε τηλεοπτικό παράθυρο χωρίς να είσαι,
χρησιμοποιώντας περισσεύματα προηγούμενης εμφάνισης, τότε και η στοιχειώδης
έννοια της ηθικής πάει περίπατο. Αλλά τι σημαίνει τηλεηθική μπροστά στην
τηλεθέαση;