Η μόνωση ξεκινά από τα θεμέλια

Σύγχρονα, νέας τεχνολογίας υλικά, «γερές» μονώσεις, αλλά και έξυπνα «τρικ»
μειώνουν από 40% έως και 60% την κατανάλωση ενέργειας για κλιματισμό, ζεστό
νερό και φωτισμό στο σπίτι.

«Κοντά στα παραδοσιακά υλικά κατασκευής, όπως είναι το τσιμέντο και το τούβλο,
έχουν προστεθεί πλέον νέας τεχνολογίας υλικά, τα οποία συμβάλλουν σημαντικά
στην εξοικονόμηση ενέργειας», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Αντώνης Κουκζελάς,
αρχιτέκτων – μηχανικός και τεχνικός σύμβουλος στην υπηρεσία προστασίας
περιβάλλοντος, η οποία εδρεύει στο Τορίνο της Ιταλίας.

Η μόνωση ενός σπιτιού ξεκινά από τα θεμέλια. Τα ειδικά υλικά (συνήθως μείγμα
τσιμέντου με χημικές ουσίες) τοποθετούνται εκεί για να σχηματίσουν ένα
διάφραγμα αέρα ανάμεσα στο έδαφος και τη βάση του σπιτιού. Παράλληλα η μόνωση
είναι απαραίτητη και στους τοίχους, κυρίως τους εξωτερικούς. «Υπάρχουν πολλά
διαφορετικά υλικά που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για τις κλειστές
επιφάνειες», λέει ο κ. Κουκζελάς, ενώ τονίζει πως «για τη χώρα μας ένα πολύ
σημαντικό κομμάτι της εξοικονόμησης ενέργειας είναι να εκμεταλλευτούμε όσο το
δυνατόν περισσότερο τον ήλιο, αλλά και την ενέργεια του ανέμου σε κάποιες
περιοχές». Η χρήση του ηλιακού θερμοσίφωνα για ζεστό νερό βοηθά στη μείωση της
ενέργειας που σπαταλά ένα σπίτι. Για τις ανοιχτές επιφάνειες, δηλαδή τα
παράθυρα, ιδανική μόνωση είναι τα διπλά τζάμια που χρησιμοποιούνται στις
περισσότερες σύγχρονες κατασκευές. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις και κυρίως
στις πιο ψυχρές περιοχές της χώρας, τα διπλά τζάμια μπορούν να είναι και
θερμαινόμενα από την εσωτερική πλευρά. Σύμφωνα με τον κ. Κουκζελά, το ξύλο
είναι το υλικό που θα πρέπει να επανέλθει στην κατασκευή των σπιτιών. «Και
αυτό γιατί το ξύλο μπορεί να εμποδίζει τυχόν απώλειες θερμότητας από το
εσωτερικό του σπιτιού, σε αντίθεση με κάποια άλλα υλικά, όπως για παράδειγμα
το μάρμαρο ή το αλουμίνιο, το οποίο μάλιστα είναι αρκετά διαδεδομένο στην
κατασκευή κουφωμάτων». Εξάλλου, η συντήρηση των ξύλινων επιφανειών ενός
σπιτιού είναι σήμερα πιο εύκολη, αφού υπάρχουν ειδικά οικολογικά βερνίκια, τα
οποία έχουν μεγαλύτερο χρόνο ζωής.

Η μόνωση στην… κορυφή ενός σπιτιού είναι εξίσου απαραίτητη για την
εξοικονόμηση ενέργειας. Ιδανική «λύση» αποτελεί η κεκλιμένη σκεπή από
κεραμίδια, η οποία κρατάει τη θερμότητα (ή αντίστοιχα την ψύξη) στο εσωτερικό
του σπιτιού. Αν όμως προτιμήσει κανείς επίπεδη ταράτσα για την οροφή του
σπιτιού του, η μόνωση με διάφορα υλικά τοποθετείται στην εξωτερική πλευρά.

Ένα ειδικό ηλεκτρονικό σύστημα προσφέρει τη δυνατότητα ελέγχου της κατανάλωσης
ενέργειας μέσα στο σπίτι. Το ίδιο σύστημα μπορεί επίσης να ρυθμίσει τη
θέρμανση σε κάθε δωμάτιο χωριστά, ανάλογα με τον προσανατολισμό του. «Οι χώροι
που έχουν βορινό προσανατολισμό χρειάζονται συνήθως περισσότερη θέρμανση»,
εξηγεί ο κ. Κουκζελάς. Η πλέον σύγχρονη εκδοχή στα συστήματα θέρμανσης είναι
αυτά που συνοδεύονται από ηλεκτρονικά τσιπ (σύστημα Bus), τα οποία
τοποθετούνται σε κάποιο σημείο του τοίχου και παίζουν τον ρόλο του θερμοστάτη.
Ένα ακόμη σύστημα που χρησιμοποιείται και στη χώρα μας είναι η σύνδεση του
καλοριφέρ με μια τηλεφωνική γραμμή εταιρειών, που στελεχώνονται από ειδικό
προσωπικό και παρακολουθούν σε καθημερινή βάση το σύστημα θέρμανσης. Με τον
τρόπο αυτό δίνεται η δυνατότητα ενημέρωσης του καταναλωτή για οποιαδήποτε
βλάβη μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη σπατάλη ενέργειας.

Οικολογική… θωράκιση

Ένα από τα πλέον καθιερωμένα μονωτικά υλικά είναι ο υαλοβάμβακας ενώ στην…
τελευταία λέξη της τεχνολογίας βρίσκονται τα τρίμματα ξύλου και το
ανακυκλωμένο γυαλί, χαρτί, το ξύλο, το πλαστικό ή τα μονομπλόκ από ελαφρόπετρα
ή φελλό. Όπως εξηγεί ο κ. Αιμίλιος Κορωναίος, καθηγητής Τεχνικών Υλικών στο
Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα οικολογικά υλικά κερδίζουν
συνεχώς έδαφος στις κατασκευές και τείνουν να αντικαταστήσουν παλαιότερα
συμβατικά, που είτε είναι ενεργοβόρα η διαδικασία παραγωγής τους είτε δεν
βοηθούν στην εξοικονόμηση ενέργειας. Πιο συγκεκριμένα, για τη μόνωση των
αγωγών θέρμανσης τα υλικά που χρησιμοποιούνται μοιάζουν με καλώδια τα οποία
περιβάλλουν τον σωλήνα και εμποδίζουν τις απώλειες θερμότητας. Οι παρεμβάσεις
σε παλαιότερες κατοικίες που στοχεύουν στην εξοικονόμηση ενέργειας
περιλαμβάνουν τη χρήση μονωτικών υλικών όπως είναι οι κόκκοι από υαλοβάμβακα,
οι οποίοι μπορεί να τοποθετηθούν στο εσωτερικό των τοίχων. Η μόνωση της
ταράτσας ενός σπιτιού διαφοροποιείται ανάλογα με τη χρήση του χώρου αυτού.
Έτσι, αν η ταράτσα χρησιμοποιείται συχνά, είναι προτιμότερη η μόνωση με
υαλοβάμβακα, η οποία τοποθετείται πάνω από μια ειδική αδιάβροχη μεμβράνη. Από
πάνω τοποθετείται, επίσης, μια δεύτερη μεμβράνη που λειτουργεί προστατευτικά
για το μονωτικό υλικό.