Απίστευτες ιστορίες … ασφαλιστικής τρέλας

Με διαφορά μιάς ημέρας ασφάλισης, χιλιάδες εργαζόμενοι «χρεώνoνται» με 5,5
συντάξιμα χρόνια ή θα έχουν μέχρι και 40% μειωμένη σύνταξη. Είναι μια από τις
απίστευτες ιστορίες… ασφαλιστικής τρέλας που ζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι
και αποτυπώνει την πολυπλοκότητα αλλά και την ανισότητα του συστήματος
κοινωνικής ασφάλισης που έχουν καθιερώσει οι νόμοι της Ν.Δ. (1902/90,
2084/92).

Με το ισχύον σύστημα συνταξιοδότησης υπάρχουν ασφαλισμένοι τεσσάρων
ταχυτήτων:

­ Όσοι έχουν προσληφθεί μέχρι τις 31.12.1982.

­ Όσοι έχουν προσληφθεί από την 1.1.1983.

­ Όσοι έχουν προσληφθεί μετά την 1.1.1993.

­ Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα για σύνταξη έως 31.12.1997 ή από 1.1.1998.

Το «τρελό» στην όλη κατάσταση είναι ότι εάν κάποιος θεμελιώσει την 25ετία την
1.1.1998, επιβαρύνεται με πρόσθετα όρια ηλικίας, ενώ για μία ημέρα, δηλαδή αν
θεμελίωνε δικαίωμα στις 31.12.1997, δεν θα είχε επίπτωση. Το ίδιο σκηνικό
παρατηρείται για τους πριν και μετά το 1983 ασφαλισμένους, οι οποίοι έχουν
μέχρι και 10 πρόσθετα έτη σύνταξης και μείωση της σύνταξης η οποία φθάνει
μέχρι και το 30%. Φυσικά, οι πλέον άτυχοι του συστήματος είναι όσοι έχουν
ασφαλιστεί μετά το 1993, αφού η ισχύουσα νομοθεσία τούς οδηγεί στα 65 έτη για
σύνταξη (άνδρες – γυναίκες) και σε μειωμένη μέχρι και 40% σύνταξη (κύρια και
επικουρική).

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά παραδείγματα δείχνουν την προχειρότητα με την οποία
έγιναν οι νόμοι της Ν.Δ. και κυρίως ο 2084/92. Οι επιπτώσεις από την όλη αυτή
Βαβυλωνία των διατάξεων είναι να σημειώνονται εντυπωσιακές αδικίες μεταξύ των
ασφαλισμένων που ζουν ακόμη και στον ίδιο χώρο εργασίας, αλλά και για μία
ημέρα έχουν διαφορετική συνταξιοδοτική μεταχείριση.

Ένα άλλο εντυπωσιακό παράδειγμα που αποδεικνύει την έκταση των ανισοτήτων στο
σύστημα κοινωνικής ασφάλισης είναι το φαινόμενο μια μητέρα 65 ετών
(ασφαλισμένη στο ΤΕΒΕ) να συνταξιοδοτείται κανονικά και το ίδιο έτος να
βγαίνει στη σύνταξη (γήρατος) και η κόρη της (!) σε ηλικία 40 ετών, από ταμείο
ασφάλισης του Δημοσίου ή ΔΕΚΟ. Επίσης καταγράφονται περιπτώσεις συντάξεων
ασφαλισμένων οι οποίες αντιστοιχούν στο 150% (!) των αποδοχών του τελευταίου
έτους, για τη μεγάλη πλειονότητα όμως κινούνται στις 150.000 δρχ τον μήνα και
σε ορισμένους με 35 έτη ασφάλισης αντιστοιχούν στο 50% των αποδοχών που είχαν
πριν από μια πενταετία.

Εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι από την 1.1.2001 αυξάνεται κατά ένα εξάμηνο
το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση όσων συμπληρώνουν τον απαραίτητο χρόνο
ασφάλισης μέσα στο 2001.

Η σχετική ρύθμιση προβλέπεται από τον νόμο 2084/92. Όσον αφορά τις μεγάλες
αλλαγές στο ασφαλιστικό, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας –
Κοινωνικών Ασφαλίσεων επαναλαμβάνει ότι δεν πρόκειται να θιγούν ώριμα
συνταξιοδοτικά δικαιώματα, δηλαδή όσοι έχουν θεμελιώσει δικαίωμα
συνταξιοδότησης. Οι αλλαγές στο ασφαλιστικό εκτιμάται ότι θα αποφασιστούν προς
το τέλος του 2001 και θα υπάρξει μεταβατική περίοδος για την ολοκλήρωσή τους.
Τέλος σημειώνεται ότι από την 1.1.2001, ως απόρροια της ισχύουσας νομοθεσίας:

­ Μειώνεται στο 10% το ποσό των δώρων εορτών που θα συμπεριληφθεί στις
συντάξιμες αποδοχές. Η σχετική διάταξη (εφαρμόζεται από την 1.1.1993)
προβλέπει τη σταδιακή αφαίρεση (10% για κάθε έτος) του δώρου εορτών από τις
συντάξιμες αποδοχές που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της σύνταξης.

Έτσι, για το 2001 αφαιρείται το 90% των ποσών που αντιστοιχούν στα δώρα αυτά,
ενώ από την 1.1.2002 δεν θα λαμβάνονται υπόψη καθόλου τα δώρα για τον
υπολογισμό της σύνταξης. Το όλο ζήτημα αφορά τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ και
των ταμείων (π.χ. ΤΣΠΕΑΘ) που λαμβάνουν υπόψη για τον υπολογισμό της σύνταξης
τα δώρα στις συντάξιμες αποδοχές.

­ Καθιερώνονται αντικίνητρα για την απασχόληση συνταξιούχων (νόμος 2676/99) κ.ά.