Στη Νίκαια οι αποφάσεις

Συνήγοροι της Τουρκίας ανεδείχθησαν χθες οι επίτροποι των «μεγάλων» της
Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία αλλά και Ιταλία, Ισπανία) ενώ οι
ελληνικές θέσεις είχαν συμμάχους τους επιτρόπους ορισμένων μικρών χωρών.

Στη συζήτηση των διευθυντών των γραφείων των επιτρόπων, που έγινε εν όψει της
αυριανής συνεδρίασης της Κομισιόν, από την οποία θα ανακοινωθεί και η
προτεινόμενη εταιρική σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας, υπήρξαν δύο στρατόπεδα: το ένα,
με επικεφαλής τον αρμόδιο επίτροπο, Γερμανό Γκίντερ Βερχόγκεν, ήταν κι αυτό
που συνέταξε το «ευνοϊκό» για την Άγκυρα κείμενο.

Το άλλο είχε μεν επικεφαλής την Ελλάδα αλλά συνάντησε την ευνοϊκή αντίδραση
των επιτρόπων από τη Σουηδία, τη Δανία, το Βέλγιο, την Αυστρία, την
Πορτογαλία, του ενός εκ των δύο Βρετανών, του κ. Κίνοκ, καθώς και τη «σιωπηλή»
στάση του Λουξεμβούργου και της Φινλανδίας.

Το κείμενο περιλαμβάνει μεν αυτούσιες τις δύο παραγράφους των συμπερασμάτων
του Ελσίνκι ­ για την υποχρέωση της Τουρκίας να συμβάλει στην επίλυση του
Κυπριακού και να προσφύγει στη Χάγη, εάν δεν επιλύσει τα συνοριακά της
προβλήματα ­ αλλά… τα τοποθετεί στο κεφάλαιο με τις «αρχές» της εταιρικής
σχέσης κι όχι στο κεφάλαιο με τα «πολιτικά κριτήρια». Το τελευταίο αυτό
κεφάλαιο είναι και το καθοριστικό για την Τουρκία, καθώς αυτό είναι που
περιλαμβάνει τους όρους με τους οποίους θα μπορεί να αρχίσει ενταξιακές
διαπραγματεύσεις.

Φυσικά, το κείμενο της εταιρικής σχέσης που «κατέβασε» χθες ο κ. Βερχόγκεν δεν
αναφέρεται πουθενά στο ζήτημα της αποφυγής χρήσης βίας ή απειλής βίας ούτε και
στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για το Κυπριακό ­ αμφότερα αιτήματα της Αθήνας,
προκειμένου να δώσει το «πράσινο φως» για την εταιρική σχέση. Ωστόσο, το
κεφάλαιο «πολιτικά κριτήρια» είναι εξαιρετικά «σκληρό» για την Τουρκία σε ό,τι
αφορά τις επιδόσεις της στα ανθρώπινα δικαιώματα, τον σεβασμό των δικαιωμάτων
των μειονοτήτων, τον ρόλο του στρατού και τον εκδημοκρατισμό των θεσμών ­ και
τα τέσσερα, άλλωστε, συνιστούν λίγο ως πολύ τα λεγόμενα «κριτήρια της
Κοπεγχάγης» που ισχύουν για όλες τις υποψήφιες χώρες.

Στην αυριανή συνεδρίαση, η Άννα Διαμαντόπουλου αναμένεται να τονίσει αυτά τα
οποία ανέφερε και χθες η ελληνική πλευρά. Ότι, δηλαδή, η επιτυχία του Ελσίνκι
ήταν ακριβώς ότι δεν είχε κερδισμένους και χαμένους ­ και τόσο η Ελλάδα όσο κι
η Τουρκία ήταν κερδισμένες (win – win σενάριο). Κι ότι όλες οι υποψήφιες χώρες
πρέπει να συμμορφώνονται όχι μονάχα προς τα συμφωνηθέντα αλλά και προς κάθε
λεπτομέρεια του κοινοτικού κεκτημένου (σ.σ.: θέση που αμφισβητείται εντόνως
από την… Ουάσιγκτον!).

Πάντως, η ελληνική πλευρά θεωρεί ήδη ότι έχει καταγάγει μια επιτυχία,
ανατρέποντας τον συσχετισμό τού 19 επίτροποι υπέρ κι η Ελληνίδα κατά. «Υπήρξε
ένα βραχυκύκλωμα» ήταν η χαρακτηριστική φράση στους διαδρόμους της Κομισιόν.

Όπως και να έχει, όλα πλέον «δείχνουν» στη Νίκαια ­ και στη σύνοδο κορυφής των
«15». Εκεί, εάν όλα πάνε καλά, μπορεί οι «15» να καταλήξουν και πάλι σε μια
ικανοποιητική για όλους διαπραγματευτική φόρμουλα. Εάν όχι… «θα έχουμε ένα
νέο Λουξεμβούργο», όπως παρατήρησε κοινοτικός αξιωματούχος κατά τη χθεσινή
συνεδρίαση στην Κομισιόν…