Ψήφος από τον… καναπέ

Μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές στις ΗΠΑ και ήδη συζητείται σοβαρά οι
επόμενες να γίνουν ψηφιακά, μέσω Διαδικτύου, αφού οι χρήστες του Internet
είναι αριθμητικά περισσότεροι από εκείνους που πηγαίνουν στις κάλπες.

Μένει να διασφαλιστεί το απόρρητο της ψήφου, όχι από εκεί που εκπορεύεται ­
αυτό είναι αδύνατο ­, αλλά εκεί που καταλήγει.

Μόλις συμβεί κι αυτό το τεχνολογικό επίτευγμα, ένα από τα λίγα ερεθίσματα που
είχε κανείς να βγαίνει από το σπίτι του μία φορά κάθε τέσσερα χρόνια θα έχει
καταργηθεί.

Οπότε οικόσιτος πλέον ο ψηφοφόρος θα βγαίνει μόνο για τους γάμους, τα βαφτίσια
και την… κηδεία του.

***

Βρεθήκαμε στη Νέα Υόρκη καλεσμένοι του κοινωφελούς Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ.
Ωνάσης» (το «Σ» για το Σωκράτης, το δεύτερο όνομα του άτυχου Αλέξανδρου, που
ήταν και το όνομα του πατέρα τού Αριστοτέλη, με τον οποίον ως γνωστόν ο
εφοπλιστής δεν διατηρούσε άριστες σχέσεις γι’ αυτό και έδωσε στον γιο του το
όνομα του αγαπημένου θείου του, κλείνει η παρένθεση) για τα 25χρονά του που
γιορτάστηκαν πανηγυρικά με τα εγκαίνια του νέου του παραρτήματος στη 5η
Λεωφόρο του Μανχάταν (αυτή που χαρακτηρίζεται το «χρυσό μίλι», the golden
mile, τόσο η ανά τετραγωνικό αξία της ανεβαίνει κατακόρυφα χρόνο με τον
χρόνο).

Στο λόμπι του Olympic Tower (ιδιοκτησίας του Ιδρύματος για τους 21 πρώτους
ορόφους) είχαν αναρτηθεί τα ομοιώματα των Γλυπτών του Παρθενώνα, στο ύψος που
θα βρίσκονταν στον πραγματικό ναό.

Κάτω λειτουργούσε μια έκθεση σύγχρονων Ελλήνων ζωγράφων, με πίνακες
εμπνευσμένους από την αρχαιότητα.

Σύντομα θα ανοίξει και βιβλιοθήκη με όλα τα βιβλία που κυκλοφορούν σχετικά με
την Ελλάδα. Ενώ ετοιμάζεται το γαλλικού τύπου cafe για να μπορεί ο επισκέπτης
ή ο αναγνώστης να ξεκουράζεται.

Όλα αυτά είναι η δουλειά του άξιου προέδρου του Ιδρύματος κ. Στέλιου
Παπαδημητρίου και του ικανού Δ.Σ. που τον πλαισιώνει. Στα 25 χρόνια που
υπάρχει το Ίδρυμα έχουν δοθεί περί τις 2.500 υποτροφίες (περίπου 100 τον
χρόνο), ενώ έχουν ενισχυθεί ελληνικές έδρες σε ξένα Πανεπιστήμια και χορηγηθεί
πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις. Και μάλιστα χωρίς φανφάρες και
τυμπανοκρουσίες. Διακριτικά, και εκ του αφανούς, ενώ η μόνη ορατή πλευρά του
παγόβουνου είναι το Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και τα επώνυμα διεθνή βραβεία που
θα απονεμηθούν στην Αθήνα την ερχόμενη Δευτέρα.

Τα οικονομικά του Ιδρύματος είναι ανθηρά, λες και τα κατευθύνει από το
επέκεινα το χέρι του δαιμόνιου εφοπλιστή που τα δημιούργησε, ξεκινώντας από το
μηδέν, απ’ την κατεστραμμένη Σμύρνη.

Στη Νέα Υόρκη είχαμε και μια άλλη ευχάριστη έκπληξη: πρόκειται για τη
βιβλιοθήκη του Ιδρύματος που άνοιξε μέσα στο Μητροπολιτικό Μουσείο (εκεί που
ήδη στεγάζεται η απαράμιλλη συλλογή αρχαίων γλυπτών δωρεάς Σπύρου και
Ευρυδίκης Κωστοπούλου).

Στη βιβλιοθήκη αυτή, δημιούργημα του Ιδρύματος (στοίχισε, μας είπαν, γύρω στα
2,5 εκατ. δολάρια) ταξινομήθηκαν όλα τα βιβλία που είχε ήδη διάσπαρτα στις
αποθήκες του το Metropolitan, σχετικά με την αρχαία και τη ρωμαϊκή εποχή. Γύρω
στους 10.000 τόμους.

Πολλοί από τους οποίους και δυσεύρετοι ήταν και είχαν συλλεκτική αξία. Το
Ίδρυμα, αφού δημιούργησε τον κατάλληλο χώρο για να στεγαστούν, έφτιαξε και την
κατάλληλη ηλεκτρονική υποδομή, έτσι που όποιος μελετητής θέλει, απ’ όποιο
μέρος του πλανήτη, έχει τώρα άμεση πρόσβαση στην πηγή. «Ωνάσης» όπως «όαση».

Εξυπηρετικοί υπάλληλοι, με σπουδές στην κλασική φιλολογία και τέχνη, που τους
πληρώνει το Ίδρυμα, σε κατατοπίζουν και λύνουν κάθε απορία σου. Στη βιβλιοθήκη
αυτή θα καταλήγουν και όσα βιβλία πρωτοαγοράζονται για την ενημέρωση των ξένων
στον μικρότερο χώρο του Olympic Tower.

Ευελπιστούμε ότι ο άπληστος για ρευστό Ρουσέλ, πατέρας της ανήλικης ακόμα
Αθηνάς, δεν θα πετύχει, μέσω του Δούρειου αυτού Ίππου, να βάλει χέρι στην
προεδρία του Ιδρύματος όταν η Αθηνά «πατήσει» τα 21 της χρόνια.

Ή, ευελπιστούμε ακόμα, η ίδια η τρυφερή και συνειδητά αφελληνισμένη όμορφη
Αθηνούλα να αισθανθεί μέσα της κάποια στιγμή «τη φωνή του αίματος» και να
τιμήσει την ελληνική καταγωγή της άτυχης μανούλας της και του θρυλικού παππού
της.

Όλα ακόμα παίζονται και δεν υπάρχει, προς το παρόν, εύλογη αιτία ανησυχίας.
Κατά τα άλλα η άλλοτε ελκυστική Νέα Υόρκη έχει πετύχει το αδιαχώρητο. Τόσα
καμιόνια που ξεφορτώνουν ολημερίς την έχουν καταντήσει απροσπέλαστη. Σε λίγα
χρόνια, αν δεν βρεθούν λύσεις τύπου Σικάγου ή μονών – ζυγών, οι ουρανοξύστες
θα είναι ορατοί μόνο από το ύψος ελικοπτέρου.