17 μήνες ζωής απέμειναν για τη δραχμή

Στην ιστορία θα περάσει οριστικά από την 1η Μαρτίου του 2002 η δραχμή. Ήδη,
σε λογιστικό επίπεδο, το εθνικό μας νόμισμα θα αποτελεί παρελθόν από την 1η
Ιανουαρίου του 2001, αφού από τότε οι αποτιμήσεις, για παράδειγμα, του
δημοσίου χρέους ή οι συναλλαγές του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών αλλά και του
Χρηματιστηρίου Παραγώγων θα γίνονται στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, ενώ θα
ξεκινήσει και η σταδιακή μετατροπή των καταθέσεων στις τράπεζες.

Ήδη οι τελευταίες εκκρεμότητες που απαιτούνται γι’ αυτή την εξέλιξη
ρυθμίζονται τώρα, όπως έκανε γνωστό χθες ο γενικός γραμματέας της Ένωσης
Ελληνικών Τραπεζών κ. Χ. Γκόρτσος, χωρίς να αντιμετωπίζονται ιδιαίτερα
προβλήματα.

Πρεμιέρα τον Οκτώβριο

Το ευρώ, ως φυσικό χρήμα, θα αρχίσει να κάνει την εμφάνιση του στη χώρα μας
από του χρόνου τον Οκτώβριο. Στα ταμεία των επιχειρήσεων θα αρχίσουν να
εισρέουν κέρματα και χαρτονομίσματα σε ευρώ, έτσι ώστε να είναι έτοιμες να
αρχίσουν τις πληρωμές τους στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα ήδη από την 1η
Ιανουαρίου του 2002. Τότε θα αρχίσει και η ανταλλαγή των δραχμών σε ευρώ και
για το ευρύ κοινό, χωρίς κανένα κόστος, αφού τη συγκεκριμένη επιβάρυνση θα την
αναλάβουν οι τράπεζες.

Υπολογίζεται ότι η διαδικασία αυτή θα έχει ολοκληρωθεί έως το τέλος
Φεβρουαρίου του 2002, (περίπου σε 17 μήνες από σήμερα) οπότε και θα
σταματήσουν οριστικά οι συναλλαγές σε δραχμές. Το δίμηνο της προσαρμογής
κρίνεται απαραίτητο, λόγω των γεωγραφικών δυσκολιών που χαρακτηρίζουν την
ελληνική περίπτωση (π.χ. νησιωτική Ελλάδα κ.λπ.), σε αντίθεση με τις άλλες
χώρες – μέλη της ΟΝΕ.

Οι προετοιμασίες

Υπολογίζεται ότι όλη αυτή η διαδικασία θα κοστίσει στις τράπεζες περί τα 50
δισεκατομμύρια δραχμές. Τα αρμόδια επιτελεία τους λειτουργούν αυτή τη στιγμή
βάσει του σχεδίου μετάπτωσης που έχει εκπονηθεί και σύμφωνα με την εσωτερική
στρατηγική που έχει αποφασίσει η κάθε μία να ακολουθήσει. Παράλληλα, ομάδες
εργασίας δουλεύουν πάνω στο ίδιο θέμα, στα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και
Οικονομικών, με τη συμμετοχή αρμόδιων παραγόντων της ΕΕΤ, ενώ ιδιαίτερη
βαρύτητα δίνεται στις ημερομηνίες 31/12/2000 και 1, 2/1/2001, καθώς και στις
31/12/2001 και 1, 2/1/2002, καθώς κατά τη διάρκειά τους θα γίνουν οι
μεταπτώσεις.

«Εκτίμησή μας είναι ότι δεν θα υπάρξει κανένα απολύτως πρόβλημα» τόνισε ο κ.
Γκόρτσος, ενώ ανακοίνωσε ότι η ΕΕΤ ετοιμάζει την έκδοση ειδικού οδηγού για τις
επιχειρήσεις, καθώς και ενός Κώδικα Δεοντολογίας που θα αναφέρεται στη μετροπή
της δραχμής σε ευρώ.

«Τρώγεται» η διπλή αναγραφή τιμών!

Η γραφειοκρατία πάει να φάει το μέτρο της διπλής αναγραφής τιμών (σε δραχμές
και ευρώ) που αποφάσισε η κυβέρνηση για διαφάνεια στην αγορά, παρακολούθηση
της διαμόρφωσης των τιμών και ενημέρωση-προστασία του καταναλωτή. Σύμφωνα με
το σχετικό θεσμικό πλαίσιο, υπάρχει υποχρέωση από 1.1.2001 (και από 1.3.2001)
μέχρι 28.2.2002 διπλής αναγραφής τιμών στα παραστατικά πωλήσεων και υπηρεσιών
ώστε ο καταναλωτής να γνωρίζει πόσο και τι πληρώνει.

Ήδη ορισμένες βιομηχανικές επιχειρήσεις αλλά και μονάδες λιανικού εμπορίου
έχουν προτείνει να είναι προαιρετική η αναγραφή. Στην κατεύθυνση αυτή φαίνεται
να έχουν προβληματιστεί και αρμόδιοι του υπουργείου Οικονομικών, οι οποίοι
εισηγούνται εξαιρέσεις, όπως:

* Τα χειρόγραφα στοιχεία επιχειρήσεων, γιατρών, δικηγόρων, συμβόλαια
συμβολαιογράφων, φορτωτικές μεταφορέων, τιμολόγια αγοράς αγροτικών προϊόντων
κ.λπ.

* Αποδείξεις λιανικής πώλησης που εκδίδονται με φορολογικές ταμειακές μηχανές.

Και στις δύο όμως περιπτώσεις οι προτεινόμενες εξαιρέσεις επισημαίνεται ότι
δεν βοηθούν στην αποκλιμάκωση των πληθωριστικών πιέσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τα συναρμόδια υπουργεία προκύπτει ότι στην
αγορά λειτουργούν:

* 250.000 μηχανές 1ης γενιάς (της περιόδου του 1990) που θα πρέπει σταδιακά να
αντικατασταθούν από νεώτερες 3ης γενιάς, για να έχουν τη δυνατότητα αναγραφής
σε ευρώ.

* Περίπου 120.000 μηχανές από τις οποίες:

1. 30.000-40.000 που δεν μπορούν να εκδώσουν λογαριασμό με διπλή αναγραφή.

2. Μηχανές που μπορούν να εκδώσουν λογαριασμούς με διπλή αναγραφή με
αναβάθμιση (το κόστους εκτιμάται σε 15.000-45.000 δρχ. ανά μηχανή).

Σε περίπτωση αντικατάστασης ή αναβάθμισης μηχανών διατυπώνονται προτάσεις για:
φορολογικό κίνητρο ή ελαφρύνσεις.