[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Δεκαπέντε χρόνια τώρα παλεύουμε ως χώρα να αποκτήσουμε σύγχρονους
αυτοκινητοδρόμους και όλα δείχνουν ότι θα χρειαστούμε τουλάχιστον άλλα τόσα,
ίσως και περισσότερα. Οι εκατόμβες των θυμάτων που παρατηρούνται κάθε χρόνο
στους ελληνικούς δρόμους και κατατάσσουν τη χώρα μας στην πρώτη θέση σε αριθμό
θυμάτων από τροχαία σε όλη την Ευρώπη, οφείλονται ­ σε πολύ σημαντικό ποσοστό
­ στην κακή κατάσταση του οδικού δικτύου, εθνικού και επαρχιακού. Πέρα όμως
από τα ανθρώπινα θύματα, η έλλειψη σωστού οδικού δικτύου αποτελεί και έναν
σημαντικό παράγοντα ανάσχεσης της ανάπτυξης της χώρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται
για την εθνική οικονομία. Είναι γεγονός ότι αργήσαμε πολύ να αντιληφθούμε
αυτές τις απλές αλήθειες, ενώ δεν εκτιμήθηκε σωστά και η τεράστια σημασία που
θα είχε η κατασκευή σωστού δικτύου αυτοκινητοδρόμων, με αποτέλεσμα ­ κυρίως τη
δεκαετία του ’60 ­ να δημιουργηθεί μεν ένα οδικό δίκτυο καλύτερο από το
προηγούμενο, αλλά σαφώς κατώτερο των αναγκών της χώρας και των προοπτικών που
διαμορφώνονταν τότε ως προς την εξάπλωση του αυτοκινήτου και τον κυριαρχικό
ρόλο του στις μεταφορές, ανθρώπινες και εμπορευματικές.

Τη δεκαετία του ’80, με την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ και την οικονομική
βοήθεια που άρχισε να παίρνει, ξεκίνησε και η μετατροπή του βασικού εθνικού
οδικού άξονα (Πάτρα – Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Εύζωνοι) σε σύγχρονο
αυτοκινητόδρομο, ενώ το ίδιο έγινε και με μερικούς άλλους δρόμους όπως μεταξύ
Κορίνθου -Τρίπολης, ο βόρειος άξονας της Κρήτης κ.λπ. Μόνο που οι ρυθμοί
προόδου των έργων συναγωνίζονται εκείνους του περιπάτου της χελώνας και όσο
για την ποιότητα κατασκευής… άστα να πάνε! Σήμερα, 15 χρόνια μετά, οι
εθνικοί δρόμοι εξακολουθούν να είναι γεμάτοι εργοτάξια και η κίνηση σε αυτούς
παραμένει ένα εξαιρετικά τολμηρό έως επικίνδυνο εγχείρημα. Όσο για τα τμήματα
που έχουν υποτίθεται ολοκληρωθεί και παραδοθεί στην κυκλοφορία, οι κακοτεχνίες
είναι τόσο πολλές που σύντομα θα μιλάμε για την ανάγκη ριζικής ανακατασκευής
τους.

Όσο για τη λύση που τελευταία υιοθετείται, δηλαδή να ανατεθεί η κατασκευή,
συντήρηση και λειτουργία των υπολοίπων αυτοκινητοδρόμων σε ιδιώτες, μοιάζει
πλέον με μονόδρομο προκειμένου να αποκτήσει επιτέλους η χώρα τους δρόμους που
έχει ανάγκη. Αρκεί να μην υπονομευθεί από το κλίμα δυσπιστίας, σκανδαλολογίας
και γραφειοκρατικής μανίας που μαστίζει την ελληνική πολιτική και οικονομική
ζωή τα τελευταία χρόνια…