3η ΚΑΡΤΑ Ορατές ρυτίδες

Οι πολλές εκπλήξεις στην 3η αγωνιστική, δεν έσωσαν το κορυφαίο
επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, που μπήκε στην αφετηρία με προβλήματα
και συνεχίζει να τρεκλίζει.

Και είναι να απορείς πως από αυτό «το πρωτάθλημα των επενδυτών», που
ταλαιπωρείται και ταλαιπωρεί, δεν ακούγονται σειρήνες συναγερμού. Ούτε ένας
δεν βλέπει τις άδειες εξέδρες; Ούτε ένας δεν τολμάει να πει τα πράγματα με το
όνομά τους; Ούτε ένας δεν μπορεί να ξεφύγει από τη λογική της ωραιοποίησης των
πραγμάτων;

Πού οδηγεί αυτή η θλιβερή κατάσταση; Είναι δυνατόν να πιστεύουν η
διοργανώτρια και οι μεγαλοπαράγοντες των ΠΑΕ ότι το λίφτινγκ θα κρύψει όλες
τις ρυτίδες των γηπέδων;

Πόσους συγκινεί το πρωτάθλημα; Πόσους το περίεργο Κύπελλο, που δεν αντέχει
σε κριτική; Ο «βασιλιάς των σπορ» αφήνει, πλέον, αδιάφορους τους φίλους του.
Το θέαμα παραμένει χαμηλό. Ζητούμενο η αξιοπιστία. Και από την άλλη πλευρά η
ΕΠΑΕ και οι πρόεδροι με απλωμένο χέρι. Ίδιες εικόνες.

Ο χώρος, που επί δεκαετίες στήριξε τον ελληνικό αθλητισμό, μικραίνει. Χωρίς
αυτήν την αλήθεια να τη συνειδητοποιούν οι αρμόδιοι. Χωρίς να γίνεται κάποια
προσπάθεια για φρενάρισμα.

Οι σαλαμοποιημένες αγωνιστικές (Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα) αφαίρεσαν και
άλλο χρώμα από το χλωμό ποδόσφαιρο. Η απουσία των αγώνων από το δελτίο ΠΡΟ-ΠΟ
προκαλεί σίγουρα ζημιά. Ματάκια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονούνται. Ψηλά
γράμματα για τους «ειδικούς» και τους «παντογνώστες».

Είναι κρίμα να παραμένουν αιχμάλωτες οι δυνατότητες του ποδοσφαίρου μας.
Θυσία στα στενά συμφέροντα κάποιων εξουσιαστών, οι οποίοι παριστάνουν τους
απλόχερους δωρητές.

Το 1987 ο Νίκος Γκάλης οδήγησε την Εθνική μπάσκετ στην κατάκτηση του
ευρωπαϊκού στέμματος. Το 1992 στη Βαρκελώνη η Βούλα Πατουλίδου και ο Πύρρος
Δήμας φόρεσαν στο στήθος το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο. Τρεις μεγάλοι αθλητές,
που έριξαν τον μύθο της αδυναμίας μας να πατήσουμε την κορυφή.

Έναν ηγέτη χρειάζεται και το ποδόσφαιρο. Να το βγάλει από τη μιζέρια και να
το πάει στο Έβερεστ.