ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ασφάλιση

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό,
γράφει:

«Μεγάλος θόρυβος γίνεται γύρω από το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης.
Πολλά ακούγονται για χορήγηση σύνταξης σε “ανταποδοτική βάση”, για μείωση
συντάξεων, για αύξηση ορίου ηλικίας κ.λπ. Μάλιστα, σύμφωνα με τη δεξιά
νεοφιλελεύθερη λογική, “εφόσον έχει αυξηθεί ο μέσος όρος ζωής, θα πρέπει να
καταργηθούν τα ασφαλιστικά κεκτημένα και να χειροτερέψει η ζωή όλων μας”!! Για
να αντικρούσω αυτήν την αντιλαϊκή επιχειρηματολογία, θα πρέπει να επισημανθούν
τα αίτια της χρεοκοπίας των ασφαλιστικών οργανισμών: Πρώτον, με το νόμο
1611/50 που δέσμευσε υποχρεωτικά τα αποθεματικά όλων των ταμείων σε ειδικό
λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας (με στόχο τη χρηματοδότηση των βιομηχάνων
και των εμπόρων), το κράτος της Δεξιάς καταλήστευσε τα μεγάλα
αποθεματικά που είχαν δημιουργηθεί από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς την
πρώτη περίοδο λειτουργίας τους (πριν από το 1950). Το τραγικό ήταν ότι μερικά
από αυτά τα ποσά επενδύονταν με το πενιχρό επιτόκιο του 4%, με
αποτέλεσμα τα αποθεματικά να κατασπαταλώνται, αφού έχαναν κάθε χρόνο 20% της
αξίας τους. Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν χάσει, μ’ αυτό τον
τρόπο, γύρω στα 21 τρισ. δρχ.!!

Δεύτερον, ενώ από το 1951 ο νόμος 1846/51 θέσπισε τη συμμετοχή του κράτους
στην ασφάλιση, ουδέποτε δόθηκε αυτή η κρατική επιχορήγηση (έως το 1986,
οπότε και ξεκίνησε). Τρίτον, οι τράπεζες δάνειζαν με υψηλά επιτόκια δανεισμού
(32%-35%) τα ασφαλιστικά ταμεία. Τέταρτον, υπάρχουν προκλητικές
εισφοροαπαλλαγές και εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών. Πέμπτον,
υψηλή ανεργία και καθήλωση των μισθών. Έκτον, ανασφάλιστη εργασία των
οικονομικών μεταναστών (ενώ θα έπρεπε να είχαν νομιμοποιηθεί νωρίτερα και σε
μεγαλύτερη έκταση).

Επομένως, είναι ηθικά και πολιτικά απαράδεκτο να μειωθούν οι συντάξεις,
όταν στη χώρα μας το 82% των συνταξιούχων παίρνει συντάξεις κάτω από
150.000 δρχ., δηλαδή κάτω από τα όρια της φτώχειας!! Ανεπίτρεπτη θα
ήταν και η αύξηση των ορίων ηλικίας (κάτι που ήδη είχε γίνει επί Μητσοτάκη),
τη στιγμή που η Γερμανία συζητάει τη μείωσή τους (στα 60 έτη). Επίσης, η
Ελλάδα είναι η χώρα της Ευρώπης που έχει τη μικρότερη συμμετοχή του
κράτους στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης, ενώ οι ασφαλιστικές
εισφορές που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι στη χώρα μας είναι οι
μεγαλύτερες σ’ όλη την Ευρώπη!!

Συνεπώς, με δεδομένο ότι ο κοινωνικός πλούτος δεν είναι δημιούργημα των
καπιταλιστών αλλά των εργαζομένων, πιστεύω ότι το συνδικαλιστικό κίνημα θα
πρέπει με σθένος να αξιώσει, πρωτίστως, να επιστραφούν στα ταμεία τα κλεμμένα
αποθεματικά, να μειωθούν οι εισφορές των εργαζομένων και να αυξηθούν αυτές των
εργοδοτών».