Οι «σκιές» της Νταϊάνα

![]() |
«Σκιές μιας Πριγκίπισσας» («Shadows Of Α Princess»): αυτός είναι ο τίτλος
ενός νέου βιβλίου με θέμα την αδικοχαμένη πριγκίπισσα Νταϊάνα, που πρόκειται
να κυκλοφορήσει την ερχόμενη Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου, από τον εκδοτικό οίκο
HarperCollins.
![]() |
|
Νταϊάνα, Κάρολος. Το νέο βιβλίο (αριστερά) ρίχνει φως και σε πολλά σκοτεινά |
Συγγραφέας του βιβλίου ο Πάτρικ Τζέφσον, ο οποίος από το 1987 έως το 1996
διετέλεσε στενός σύμβουλος και γραμματέας της πριγκίπισσας. Η εφημερίδα
προδημοσιεύει ορισμένα αποσπάσματα από το βιβλίο:
Λαχτάρα
«Η συμπόνια που η πριγκίπισσα έδειχνε σε αυτούς που υπέφεραν, δεν πήγαζε από
κάποιο απόθεμα συμπόνιας και ευαισθησίας που υπήρχε βαθιά μέσα της. Ήταν μία
αντανάκλαση της προσοχής που η ίδια τόσο λαχταρούσε και επιθυμούσε να έχει.
Μόλις όμως την γυρνούσαμε στη μοναξιά του παλατιού της, ένιωθα ότι της είχε
πλέον απομείνει ελάχιστη συμπόνια για τον εαυτό της.
Έτσι λοιπόν η Νταϊάνα αισθανόταν ολοένα και λιγότερη αληθινή συμπόνια, και
αρκούνταν στο να δίνει απλώς την εντύπωση της συμπόνιας. Όποτε διάβαζε στις
εφημερίδες να την αποκαλούν “η συμπονετική πριγκίπισσα”, η Νταϊάνα ένιωθε να
την τυλίγει μία ωραία αίσθηση επιτυχίας και ολοκλήρωσης, αλλά η πραγματικότητα
είναι ότι η συμπόνια της σταδιακά άρχισε να εμφανίζεται μονάχα μπροστά στις
κάμερες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η συμπόνια της ήταν εντελώς ψεύτικη, επειδή, παράλληλα
με την κυνική χρήση που έκανε της φήμης της ως “αγίας των κατατρεγμένων”,
συνυπήρχε μία περιστασιακή αλλά και γνήσια καλοσύνη. Ακόμα κι αυτή η καλοσύνη
όμως ήταν δύσκολο γι’ αυτήν να μη δημοσιοποιείται. Άνθρωποι που βρίσκονταν στο
επίκεντρο μιας τραγωδίας που είχε απασχολήσει έντονα τα ΜΜΕ, και οι οποίοι
ξαφνικά ελάμβαναν λουλούδια ή συλλυπητήρια μηνύματα γεμάτα ευαισθησία από την
πριγκίπισσα, δικαίως μπορεί να υποψιάζονταν ότι η ευαίσθητη κίνηση της
πριγκίπισσας προς αυτούς- που όλως τυχαίως είχε δημοσιοποιηθεί και σε μία
τοπική εφημερίδα -, απλώς προσέθετε στην διαμόρφωση της συνολικής της δημόσιας
εικόνας.
Όσο για τις σωρευτικές, διαβρωτικές επιπτώσεις που η κατάσταση αυτή προκαλούσε
στην ίδια την πριγκίπισσα, και το αίσθημα αυτοεκτίμησής της, επρόκειτο να
ανακαλύψω πως ήταν σοβαρές.
Αναγνώριση
Ακόμα και στην αρχή της γνωριμίας μου με την πριγκίπισσα, έβλεπα πως ακόμα και
το να επαινείται για αξίες και προτερήματα που στ’ αλήθεια δεν είχε, δεν
μπορούσε να ικανοποιήσει την πείνα για αναγνώριση που υπήρχε μέσα στην
πριγκίπισσα της Ουαλίας…».















