30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΥΛΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ

ΓΛΥΠΤΗΣ – ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Δράμα

ΘΥΜΑΤΑΙ: Τα παιδικά χρόνια στα νερά της Αγίας Βαρβάρας, στη Δράμα

ΑΓΑΠΑ: Την ομορφιά, την αλήθεια, την ελευθερία

ΕΛΠΙΖΕΙ: Ότι η αρχαία ελληνική σκέψη και η τέχνη θα επηρεάσουν κάποτε
τη σύγχρονη ζωή των Ελλήνων

ΑΚΟΥΕΙ: Μουσική όλων των ειδών

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Για τέχνη και φιλοσοφία

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Σε όλο τον κόσμο

Τα έργα του έχουν «ταξιδέψει» στις δύο τελευταίες διοργανώσεις Ολυμπιακών
Αγώνων: η «Νίκη» στην Ατλάντα το 1996 και ο «Σπύρος Λούης» στο Σίδνεϊ φέτος.
Στα αποκαλυπτήρια του μπρούντζινου αγάλματος πριν από λίγες ημέρες, στο
Ροκντέιλ του Σίδνεϊ, οι ομογενείς έλεγαν: «Θα τους λέμε ότι αυτός είναι δικός
μας». Ο γλύπτης και αρχιτέκτων κ. Παύλος Κουγιουμτζής, εξάλλου, πιστεύει πως
τα έργα γλυπτικής στο εξωτερικό «αποτελούν συνεχή παρουσία του ελληνικού
πνεύματος», τόσο για τους ομογενείς όσο και για τους ντόπιους.

ΕΡ.: Πού στηρίχθηκε η επιλογή της συγκεκριμένης φιγούρας για το άγαλμα που
κοσμεί μια κεντρική λεωφόρο στο προάστιο Ροκντέιλ του Σίδνεϊ;

ΑΠ.: Ο Σπύρος Λούης υπήρξε ένας θρύλος του ελληνικού αθλητισμού και η ύπαρξη
του αγάλματός του θα ήταν μια φωνή ελληνική στη μακρινή Αυστραλία για τους
ομογενείς αλλά και για τους Αυστραλούς.

ΕΡ.: Γιατί επιλέξατε να απαθανατίσετε τη στιγμή του τερματισμού στη στάση του
δρομέα;

ΑΠ.: Ο τερματισμός είναι η πιο συγκλονιστική στιγμή του αγώνα: το τέλος, η
Νίκη, ο θρίαμβος.

ΕΡ.: Όσον αφορά το υλικό, τι είναι αυτό που σας έκανε να προτιμήσετε τον
μπρούντζο;

ΑΠ.: Η αντοχή του στον εξωτερικό χώρο, η δυνατότητα που δίνει στο πλάσιμο της
φόρμας.

ΕΡ.: Ο μπρούντζος είναι το υλικό που χρησιμοποιείτε συνήθως στα έργα σας;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Και γιατί;

ΑΠ.: Με τον μπρούντζο μπορεί να φιλοτεχνηθεί οποιοδήποτε άγαλμα και με την
πάροδο του χρόνου αλλάζει, παίρνοντας εξαιρετικές πατίνες (χρώματα).

ΕΡ.: Ποια θα είναι τα επόμενα βήματά σας;

ΑΠ.: Προμηθέας Πυρφόρος στον Καύκασο και Μέγας Αλέξανδρος στην Ινδία.

ΕΡ.: Ένα γλυπτό που θα θέλατε να έχετε φιλοτεχνήσει;

ΑΠ.: Την Ευρώπη πάνω στον ταύρο.

ΕΡ.: Ποια ήταν τα πρώτα σχόλια που ακούσατε από τους ομογενείς μετά τα
αποκαλυπτήρια;

ΑΠ.: Ήταν συγκινημένοι και υπερήφανοι. «Θα τους λέμε ότι αυτός είναι δικός
μας», έλεγαν.

ΕΡ.: Ποιο θα ήταν το άγαλμα που θα θέλατε να δείτε στο ελληνικό Ολυμπιακό
Χωριό το 2004;

ΑΠ.: Μια Νίκη, σύγχρονη, το σύμβολο για την τελική Νίκη κάθε αγώνα.

ΕΡ.: Πώς βλέπετε την προβολή αυτού του είδους της ελληνικής τέχνης στο
εξωτερικό;

ΑΠ.: Τα έργα γλυπτικής στο εξωτερικό είναι πολύ σημαντικά γιατί αποτελούν
συνεχή παρουσία του ελληνικού πνεύματος για τους ομογενείς και τους ντόπιους,
ενώ παντού γίνονται δεκτά με μεγάλο ενθουσιασμό.

ΕΡ.: Πιστεύετε ότι οι αρμόδιοι έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να
γίνεται αυτό;

ΑΠ.: Όχι. Προς το παρόν περιορίζονται σε παραστάσεις θεατρικές και συναυλίες.
Εκτός αυτών όμως, πρέπει να τοποθετούνται και γλυπτά, που μένουν για πάντα.

ΕΡ.: Τι επιπλέον πρέπει να γίνει προς την κατεύθυνση αυτή;

ΑΠ.: Να δοθούν ευκαιρίες στους εικαστικούς καλλιτέχνες να τοποθετούν έργα σε
δημόσιους χώρους στο εξωτερικό. Οι εκθέσεις δεν είναι αρκετές.

ΕΡ.: Και ποια θα ήταν τα αποτελέσματα για τη χώρα μας (θετικά ή αρνητικά);

ΑΠ.: Μόνο θετικά. Θα υπάρχει παντοτινή παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στις
διάφορες χώρες, κυρίως σε αυτές που έχουν ήδη πολιτιστικές, ιστορικές και
κοινωνικές σχέσεις.

ΕΡ.: Ο σύγχρονος Έλληνας καλλιτέχνης…

ΑΠ.: Ταλαντούχος και δημιουργικός. Με την ευχή να είναι πιο Έλληνας και πιο
ελεύθερος.

ΕΡ.: Ποια νομίζετε ότι είναι τα λάθη που κάνουν σήμερα οι αρμόδιοι στον τομέα
του ελληνικού πολιτισμού;

ΑΠ.: Απλώς χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή στην παραγωγή γνήσιου, σύγχρονου
ελληνικού έργου.

ΕΡ.: Πώς θα μπορούσαν να «διορθωθούν» αυτά;

ΑΠ.: Άνθρωποι με όραμα θα μπορούσαν να οδηγήσουν τους Έλληνες καλλιτέχνες σε
παραγωγή μεγάλου έργου.

ΕΡ.: Νομίζετε ότι ο χώρος της τέχνης αφήνει τα πρέποντα περιθώρια στον
καλλιτέχνη;

ΑΠ.: Ο καλλιτέχνης που έχει όραμα, αργά ή γρήγορα, κατορθώνει να κάνει
πραγματικότητα τα όνειρά του.

ΕΡ.: Υπάρχουν, νομίζετε, τομείς της τέχνης που παραμελούνται στη χώρα μας
σήμερα;

ΑΠ.: Νομίζω ότι οι εικαστικές τέχνες είναι αρκετά πίσω. Είναι δυνατόν στο
Ολυμπιακό Στάδιο ή στο Ειρήνης και Φιλίας να μην υπάρχει ένα γλυπτό;

ΕΡ.: Στιγμές της ζωής σας που σας δίνουν τόση χαρά όση και η ενασχόλησή σας με
την τέχνη;

ΑΠ.: Οι διάφορες έντονες στιγμές της ζωής.

ΕΡ.: Ποιο είναι το τοπίο ή η εικόνα που σας εμπνέει;

ΑΠ.: Τα ελληνικά βουνά και οι θάλασσες.

ΕΡ.: Το αγαπημένο σας μέρος;

ΑΠ.: Δελφοί και Άγιον Όρος.

ΕΡ.: Η αγαπημένη σας μουσική;

ΑΠ.: Το κύμα της θάλασσας. Ο αέρας της ερήμου. Ο ήχος της σιωπής.