Ο κίνδυνος παραμονεύει και στα ήσυχα νερά

Τέσσερις είναι οι παράμετροι που συμβάλλουν στην εμφάνιση των θαλασσίων
ατυχημάτων.

1. Η αμέλεια των λουομένων, που συνίσταται στην απομάκρυνσή τους από
τις ακτές και στη μη τήρηση εκ μέρους τους των κανόνων ασφαλείας.

2 . Οι απερίσκεπτοι πλόες των ταχυπλόων εγγύς των ακτών, όπου υπάρχει
μεγάλος αριθμός λουομένων.

3 . Οι πολλές μη οργανωμένες ακτές και στις οποίες δεν υπάρχει σήμανση
για την οριοθέτηση του χώρου κολύμβησης.

4 . Οι υποκειμενικές και αντικειμενικές αδυναμίες του Λιμενικού Σώματος
να αντιμετωπίσει τα προβλήματα, κυρίως λόγω του μεγάλου αριθμού ακτών.

Τα θαλάσσια ατυχήματα σημειώνονται συνήθως εκεί όπου υπάρχει τουριστική κίνηση
και βεβαίως μόνον τους καλοκαιρινούς μήνες, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Οι
συνέπειες για τον υπαίτιο ατυχήματος οδηγό ταχυπλόου είναι ποινικές, ενώ για
τον ιδιοκτήτη ­ αν πρόκειται για άλλο πρόσωπο ­ είναι μόνον αστικές. Η
αντιδικία που προκύπτει μεταξύ των δύο πλευρών είναι σφοδρότατη. Με εξαίρεση
την περίπτωση του μικρού Βασίλη Δοσούλα, που και η οικογένεια έδειξε
αξιοθαύμαστη κατανόηση και η εταιρεία επέδειξε μεγάλη γενναιοδωρία στην κάλυψη
όλων των εξόδων, ακόμη και των μελλοντικών.

Συνήθως η αντιδικία είναι πολύ πιο έντονη από ό,τι στα τροχαία ατυχήματα και
αυτό συμβαίνει επειδή τα θαλάσσια είναι σπανιότερα. Έτσι, στα μάτια των
θυμάτων ή των συγγενών τους ­ αν πρόκειται για θανατηφόρο περιστατικό ­ η
αμέλεια του υπαιτίου παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις. Άλλωστε ο Κώδικας Οδικής
Κυκλοφορίας ορίζει σαφώς τους κανονισμούς. Ενώ στη θαλάσσια κυκλοφορία οι
κανονισμοί που υπάρχουν είναι ασαφείς. Το χειρότερο όμως είναι ότι ούτε οι
λουόμενοι ούτε οι οδηγοί ταχυπλόων γνωρίζουν τι επιτρέπεται και τι
απαγορεύεται.

Στις περιπτώσεις που τα θύματα είναι αλλοδαποί, τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Σε ποινικό επίπεδο η αντιδικία δεν είναι έντονη και μάλιστα, επειδή οι
πολιτικώς ενάγοντες ζουν στο εξωτερικό, αργούν πολύ να τελεσιδικήσουν οι
υποθέσεις. Άλλοτε δεν έρχονται οι μάρτυρες, άλλοτε έρχονται και δεν διεξάγεται
η δίκη για διάφορους λόγους, με αποτέλεσμα να περνάει ο καιρός. Σε αστικό
επίπεδο, ωστόσο, επειδή δεν απαιτείται η παρουσία των ιδίων των εναγόντων,
αλλά και χάρη στη μεσολάβηση ασφαλιστικών εταιρειών, οι διαδικασίες
ολοκληρώνονται ταχύτερα.

ΙΠΤΑΜΕΝΟ ΔΕΛΦΙΝΙ

Το ατύχημα που έκανε τον Βασιλάκη, άνδρα

«Η επιθυμία του Βασιλάκη είναι να μη δικαστεί ο πλοίαρχος». Είχαν περάσει
τέσσερα χρόνια από το μοιραίο εκείνο πρωινό της 12ης Αυγούστου 1994. Από τη
στιγμή που ένα ιπτάμενο δελφίνι «επιτέθηκε» σ’ ένα 10χρονο αγόρι. Κι αυτό, από
τη μια στιγμή στην άλλη, έγινε άνδρας! Δίνοντας στους δικούς του κουράγιο και
σε μας μαθήματα θάρρους και ωριμότητας…

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο πλοίαρχος του ιπτάμενου δελφινιού κάθησε στο εδώλιο
του κατηγορουμένου, αντιμετωπίζοντας το αδίκημα της σωματικής βλάβης από
αμέλεια. Και ειδικότερα του τριπλού ακρωτηριασμού του μικρού Βασίλη Δοσούλα.
Κάτι που ασφαλώς δεν ήθελε να προκαλέσει, αλλά, δυστυχώς, συνέβη επειδή ­
σύμφωνα με το κατηγορητήριο ­ κατευθυνόμενος στο Τολό δεν ελάττωσε ταχύτητα
ώστε να είναι σε θέση να αποφύγει τυχόν σύγκρουση με κάποιο αλιευτικό, από
εκείνα που συνήθως βρίσκονται στην περιοχή.

Ο πατέρας του Βασιλάκη, ο κ. Απόστολος Δοσούλας, παρών στο τραγικό
περιστατικό, όπως άλλωστε και ο αδελφός του και θείος του μικρού, ήταν ο
πρώτος μάρτυρας που εξετάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ναυπλίου, όπου
εκδικάστηκε η υπόθεση. «Ο καπετάνιος έπρεπε να έχει κόψει ταχύτητα». Στη φράση
αυτή συνόψισε ό,τι είχε να πει εις βάρος του κατηγορουμένου, μεταφέροντας
ταυτόχρονα την επιθυμία του γιου του να μην τιμωρηθεί ο πλοίαρχος.

Όλη η οικογένεια, με πρώτο τον 16χρονο σήμερα Βασίλη, κατέπληξε τους
παρευρισκομένους. Αποδεικνύοντας πως, παρά το σοβαρό πλήγμα που υπέστησαν
εκείνο το ξημέρωμα, αντιλαμβάνονται ότι και ο καπετάνιος, από τη δική του
πλευρά, έχει ήδη «πληρώσει» αρκετά, καθώς, όπως έδειξε, έχει επίγνωση του
κακού που προκάλεσε σ’ ένα παιδί, έστω και άθελά του.

«Ο γιος μου πηγαίνει σχολείο και είναι πολύ καλά ψυχολογικά. Οικονομική
απαίτηση δεν έχω», είπε ο πατέρας. Και η μητέρα πρόσθεσε: «Η εταιρεία μάς έχει
καλύψει οικονομικά και για το μέλλον». Ο καπετάνιος, όταν ήρθε η σειρά του να
απολογηθεί, περιέγραψε όσα συνέβησαν εκείνο το πρωινό. «Πήγαινα από το Ναύπλιο
για τη Ζέα. Στο σημείο υπήρχαν βάρκες δεξιά και αριστερά. Είχα δει τη βάρκα
του κ. Δοσούλα. Την πέρασα, ενώ είχα δώσει εντολή για προσθαλάσσωση, όπως
έκανα πάντα στο ίδιο σημείο. Δεν έπεσα πάνω στη βάρκα. Ο άξονας του δελφινιού
έπιασε το σχοινί και έφερε τη βάρκα κοντά. Η ταχύτητα ήταν 18,20 ή 22 μίλια
την ώρα. Δεν φταίω. Δεν έκανα κάτι που δεν έπρεπε να κάνω».

Το δικαστήριο επέβαλε στον καπετάνιο φυλάκιση 7 μηνών με τριετή αναστολή.

ΨΑΡΟΝΤΟΥΦΕΚΟ

Όλα έγιναν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα

Ήταν Βαλκανιονίκης στο άθλημα της κωπηλασίας. Αγαπούσε με πάθος τη θάλασσα και
την απολάμβανε ψαρεύοντας με ψαροντούφεκο. Πάντα εξοπλισμένος με όλα τα
απαραίτητα και, κυρίως, με χρωματιστή σημαδούρα για να μην περνάει
απαρατήρητος από τα διερχόμενα σκάφη. Γνώριζε καλά τους κινδύνους και γι’ αυτό
τηρούσε τους κανόνες.

«Δεν έμπαινε στη θάλασσα χωρίς σημαδούρα και σημαιάκι. Φαινόταν από δύο μίλια
μακριά. Όλοι το είδαν εκείνη την ημέρα». Ο πατέρας του 26χρονου προπονητή του
ΝΟΠ καταθέτει στο δικαστήριο, έναν χρόνο μετά το τραγικό συμβάν. Από την ημέρα
που ο άτυχος νέος έχασε τη ζωή του εκεί που την είχε αφιερώσει. Στη θάλασσα!

Ήταν ένα πρωινό του Ιουνίου 1996. Ο Πέτρος Λίτσας εξερευνούσε τον βυθό του
Σαρωνικού, ανοιχτά της νησίδας Μπούρτζι, κοντά στον Πόρο. Στην επιφάνεια της
θάλασσας έπλεε η κίτρινη σημαδούρα που είχε πάντα μαζί του, προς αποφυγήν
ατυχημάτων. Το ιπτάμενο δελφίνι με τον αριθμό 16, που εκτελούσε το δρομολόγιο
Ύδρα – Πόρο – Πειραιά, πλησίαζε στο λιμάνι του Πόρου.

Όλα έγιναν σε διάστημα λίγων δευτερολέπτων. Όταν η σημαδούρα έγινε αντιληπτή
από τον καπετάνιο, ήταν μάλλον αργά για να αποφευχθεί το κακό. Η μεγάλη
ταχύτητα ­ όπως τονίζεται στη δικαστική απόφαση ­ δεν του επέτρεψε να
αντιδράσει. Ο Πέτρος Λίτσας βρήκε τραγικό θάνατο.

Ο καπετάνιος κάθησε στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά στις 12
Ιουνίου 1997. «Αντιλήφθηκα έναν κίτρινο σημαντήρα χωρίς τη σημαιούλα που
δείχνει ότι υπάρχει στο σημείο δύτης. Είχα ήδη πάρει τη φορά της στροφής και
είπα, ας την αφήσουμε δεξιά, και συνέχισα κανονικά την πορεία μου. Στον Πόρο
ήρθε ένας Έλληνας και είπε ότι κάποιος είδε ίχνη αίματος στην πρύμνη του
πλοίου. Εγώ δεν είχα ένδειξη ότι έγινε ατύχημα. Έτσι υπέθεσα πως ήταν κόκκινη
μπογιά ή αίμα από κάποιο ψάρι και δεν σκέφθηκα ότι έπρεπε να το πω σε κάποιον
εκείνη τη στιγμή. Σ’ εκείνο το σημείο δεν έχω δει ποτέ να κάνουν υποβρύχιο
ψάρεμα. Συνέχισα το ταξίδι και όταν συζητήσαμε το θέμα με τον μηχανικό,
αποφάσισα να τηλεφωνήσω στον Πόρο να ρωτήσω μήπως έγινε τίποτε». Στην απολογία
του ο καπετάνιος δεν δέχθηκε ότι έφταιξε. «Δεν ήταν αμελής η συμπεριφορά μου.
Αν υποψιαζόμουν ότι ήταν άνθρωπος κάτω από τη σημαδούρα, θα σταματούσα, θα
έκανα δεξιά και θα έφευγα. Η ταχύτητα ήταν 8 μίλια».

Οι δύο φίλοι του άτυχου νέου, οι οποίοι ήταν μαζί του στο τελευταίο ψάρεμα της
ζωής του, δεν είδαν ­ όπως είπαν στο δικαστήριο ­ κανένα άλλο σκάφος να
περνάει εκείνη τη στιγμή από το σημείο. «Τον έκοψε το φλάινγκ», είπε ο ένας
από τους δύο όταν αντίκρυσε το φρικτό θέαμα του αποκεφαλισμένου σώματος.

Τα μέλη του πληρώματος του ιπταμένου δελφινιού που κατέθεσαν ως μάρτυρες στο
δικαστήριο δήλωσαν πως δεν αντελήφθησαν τίποτε. «Δεν νιώσαμε κραδασμό. Και η
παραμικρή επαφή με οτιδήποτε γίνεται αντιληπτή. Ακόμη και ψάρι να χτυπήσουμε»,
τόνισαν, διατηρώντας αμφιβολίες για την υπαιτιότητα του καπετάνιου, ο οποίος
έκτοτε δεν ξαναταξίδεψε. Ζήτησε να απασχοληθεί στα γραφεία της εταιρείας. Το
δικαστήριο τού επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 ετών και 6 μηνών.