ΕΓΡΑΨΑΝ

Νίκος Παπανδρέου:

(ο αρθρογράφος για τις βιβλιοθήκες, τις μνήμες και τις ταυτότητες)

«Πέραν των εφημερίδων αναρωτιέμαι αν έχουμε πράξει κάτι για να προστατεύσουμε
την ίδια την ιστορική μας μνήμη. Έχουμε ηχογραφήσει με συστηματικό και
επαγγελματικό τρόπο τις μαρτυρίες των ”σημαινόντων” αλλά και των απλών
πολιτών για τις προσωπικές τους εμπειρίες; Μιλάω για τους επιζώντες της
Μικρασιατικής Καταστροφής, τους πολλούς του Δευτέρου Παπαγκοσμίου Πολέμου,
αλλά και του Εμφυλίου ή και του ανένδοτου αγώνα ή και της διασποράς. Ποιος θα
καταγράψει τη νίκη της εθνικής ομάδας του μπάσκετ το 1987 με τη σοβαρότητα που
αρμόζει στο συμβολικό αυτό γεγονός;

Πώς να διαμορφώσουμε την εθνική μας ταυτότητα, αν πεθαίνει η σύγχρονη ιστορία
μαζί με το φυσικό θάνατο της κάθε γενιάς; Γι’ αυτό όλη η συζήτηση γύρω από την
ταυτότητα όπως τέθηκε, μου φαίνεται εντελώς άσκοπη και παραπλανητική. Η τόση
ευαισθησία για την ελληνική συνείδηση που έδειξε η Εκκλησία και ο ζήλος που
επέδειξαν ορισμένοι πολιτικοί που κόπτονται να προστατεύσουν την ”ταυτότητα”
θα μπορούσε να είχε ανάψει άλλες φωτιές, ειδικά για το θέμα της Εθνικής μας Βιβλιοθήκης.»

«Οικονομική – Βιομηχανική Επιθεώρηση»