Φορολογικές μειώσεις ευρωπαϊκής έμπνευσης

Στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση των
επιχειρήσεων θα τοποθετήσει την Ελλάδα η σχεδιαζόμενη μείωση του σχετικού
συντελεστή ­ των μη εισηγμένων στο Χρηματιστήριο ­ στο 35%, από 40% σήμερα.

Τη μείωση αυτή αναμένεται ότι θα προβλέπει το φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο
ετοιμάζει τώρα το υπουργείο Οικονομικών.

Παράλληλα, η σχεδιαζόμενη στο πλαίσιο του ίδιου νομοσχεδίου μείωση του
υψηλότερου συντελεστή της φορολογίας εισοδήματος από το 45% στο 40% θα
κατατάξει το ελληνικό φορολογικό σύστημα μεταξύ των φιλικών προς τους
υψηλόμισθους.

Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από τη σύγκριση των ανώτατων φορολογικών
συντελεστών που εφαρμόζονται σήμερα στο εισόδημα και στα κέρδη των
επιχειρήσεων στις διάφορες χώρες της Ευρώπης, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα
στοιχεία του ΟΟΣΑ.

Τα σχέδια για μείωση

Τα σχέδια της Ελλάδας να μειώσει τη φορολογική επιβάρυνση συνολικά αλλά και
ειδικότερα στο πάνω άκρο της κλίμακας και στις επιχειρήσεις ακολουθεί τη
γενική τάση που επικρατεί τελευταίως στην Ευρώπη.

Η Ισπανία, η Γερμανία και τελευταία η Γαλλία πήραν ανάλογες πρωτοβουλίες.
Συγκεκριμένα, τα χαρακτηριστικά των φορολογικών πακέτων των δύο μεγάλων της
Ευρώπης είναι τα εξής:

1. Η Γερμανία είχε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της την τόνωση της
επιχειρηματικότητας. Έτσι, στο πακέτο που ενέκρινε τον Ιούλιο αποφάσισε να
μειώσει τον ανώτατο συντελεστή εισοδήματος δραστικά, από το 51% στο 42%, αλλά
και τον συντελεστή των επιχειρήσεων από το 40% στο 25%.

2. Η Γαλλία είχε ανάλογους στόχους αλλά ήθελε παράλληλα να
ικανοποιήσει τη λαϊκή βάση του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Έτσι, το πακέτο που
πρότεινε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Οικονομικών της κ. Λ. Φαμπιούς
προβλέπει μείωση του ανώτατου συντελεστή εισοδήματος από το 54% μόλις στο
52,5% ενώ η μείωση του χαμηλότερου κλιμακίου είναι της τάξης των 3,5 μονάδων.
Σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις, η Γαλλία αφήνει αμετάβλητο τον συντελεστή
33,5% αλλά καταργεί μια επιπλέον εισφορά 10%, που είχε επιβάλει η προηγούμενη
κυβέρνησή της.

Το πόσο αποτελεσματικά θα αποδειχθούν τα μέτρα που πήραν οι δύο αυτές χώρες θα
φανεί αργότερα. Η γαλλική πρωτοβουλία σχολιάσθηκε, όπως ήταν φυσικό, από τον
επιχειρηματικό κόσμο ως μάλλον άτολμη, σε αντίθεση με τη γερμανική, στην οποία
υποτίθεται ότι ήθελε να δώσει απάντηση.

Φιλελευθεροποίηση

Οπωσδήποτε, όμως, οι κινήσεις αυτές, στις οποίες έρχεται να προστεθεί τώρα και
η ελληνική, δείχνουν ότι και η φορολογική πολιτική ακολουθεί πλέον τις τάσεις
τις φιλελευθεροποίησης των οικονομιών, σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα.
Τάσεις που μεταφράζονται σε μικρότερη συνολική φορολογική επιβάρυνση αλλά και
ειδικότερα σε ελάφρυνση των επιχειρήσεων. Με την πλήρη ελευθερία της κίνησης
των κεφαλαίων, η υιοθέτηση της τάσης αυτής δείχνει αναπόφευκτη.

Αμερικανοί αναλυτές συνδέουν, μάλιστα, ακόμη και την πορεία του ευρώ με το
φορολογικό καθεστώς της Ευρώπης, αφού υποστηρίζουν ότι για να γίνει ελκυστική
για επενδύσεις η Ευρώπη και να ανακάμψει το κοινό της νόμισμα, πρέπει τα κράτη
της ευρωζώνης να μειώσουν τη φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων.

Για την Ελλάδα, η σύγκριση δεν γίνεται, βεβαίως, τόσο με τη Γερμανία ή τη
Γαλλία, όσο με χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία ή και η Ιρλανδία, που
αποτελεί το «πρότυπο» της επιτυχίας (αν και ο υψηλός της πληθωρισμός αμαύρωσε
τελευταία την ιδανική αυτή εικόνα).

Φορολογία εισοδήματος

Σε ό,τι αφορά τη φορολογία εισοδήματος, η Ελλάδα δεν επιβαρύνει υπερβολικά
τους υψηλόμισθους ενώ με τη μείωση του συντελεστή από το 45% στο 40% θα
βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την Πορτογαλία και την Ισπανία και κάτω από την
Ιρλανδία. Κατά μέσο όρο ο ανώτατος συντελεστής στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 44%.

Σε ό,τι αφορά τη φορολογία των επιχειρήσεων, η Ελλάδα, μετά τη μείωση του
συντελεστή στο 35%, θα βρίσκεται περίπου στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(33%), όπως ακριβώς και η Πορτογαλία και η Ισπανία, αλλά αρκετά πάνω από την
Ιρλανδία, που με ένα ποσοστό 28% έχει «κλέψει την παράσταση» στην Ευρώπη.

Προτελευταία η Ελλάδα

Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση,
μετά την Ιρλανδία, σε ό,τι αφορά τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ της.
Υπό αυτή την έννοια δεν μπορεί να θεωρηθεί ως χώρα με μεγάλες φορολογικές
επιβαρύνσεις.

Αυτό που χρειάζεται είναι όχι τόσο να μειώσει τη συνολική επιβάρυνση αλλά να
επανεξετάσει το σύστημα, ώστε να εξυπηρετεί τους στόχους τής
ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της, παράλληλα, βεβαίως, με τους στόχους της
κοινωνικής δικαιοσύνης.