Η αδυναμία της Ρωσίας να ελέγχει τα όπλα της

Η μοίρα του ρωσικού πυρηνικού υποβρυχίου «Κουρσκ» αποτελεί μια τραγική
μεταφορά για την παρακμή της ίδιας της Ρωσίας: η άλλοτε παγκόσμια υπερδύναμη
έχει εξελιχθεί σε ένα αδύναμο κράτος.

Μία δεκαετία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, το «Κουρσκ» επιδιδόταν σε
ασκήσεις που προσομοίαζαν μια συμπλοκή με ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις. Η δημιουργία ενός
στόλου πυρηνικών υποβρυχίων αποτελούσε σημαντικό μέρος της προσπάθειας που
κατέβαλε το Κρεμλίνο να γίνει στρατιωτικά ισότιμο με τις ΗΠΑ. Σήμερα, ο
κίνδυνος δεν προέρχεται από αυτά τα υποβρύχια ούτε από τα υπόλοιπα πυρηνικά
όπλα της Ρωσίας· η ανησυχία της διεθνούς κοινότητας αφορά τη δυνατότητα της
Ρωσίας να ελέγχει τα όπλα αυτά με ασφάλεια και αξιοπιστία. Οι επιλογές που θα
κάνει η χώρα μέσα στα επόμενα χρόνια σχετικά με τις στρατιωτικές της δυνάμεις
θα έχουν άμεσο αντίκτυπο στη διεθνή ασφάλεια. Με ένα Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν
πανομοιότυπο με αυτό της Ελβετίας και ετήσιες δαπάνες για την Άμυνα που
αγγίζουν τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια, η Ρωσία έχει να λάβει ορισμένες δύσκολες
αποφάσεις όσον αφορά την όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη κατανομή των πόρων.
Η Ρωσία πρέπει να λάβει το μήνυμα που εκπέμπει η τραγωδία του «Κουρσκ»: ότι το
στρατιωτικό σύμπλεγμα που κληρονόμησε η Ρωσική Ομοσπονδία δεν μπορεί να
ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών· και ότι αν επιμείνει να το
διατηρήσει, θα θέσει σε κίνδυνο τόσο τη δική της ασφάλεια όσο και την ασφάλεια
των άλλων χωρών.

Η ταχεία παλαίωση των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων δείχνει ότι η Ρωσία
πρέπει να μειώσει σημαντικά μέσα στην ερχόμενη δεκαετία το οπλοστάσιο των
πυρηνικών κεφαλών της. Αυτό μπορεί να το κάνει είτε σε συνεργασία με τις ΗΠΑ,
στο πλαίσιο της προσπάθειας για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων, είτε
μονομερώς ­ κάτι που θα αναγκάσει τις ΗΠΑ να ανταποδώσουν. Παρά τη σημερινή
αδυναμία της λοιπόν η Ρωσική Ομοσπονδία έχει τη δύναμη να πραγματοποιήσει
ορισμένες ουσιώδεις επιλογές σχετικά με την πολιτική ασφαλείας της, οι οποίες
θα επηρεάσουν θεαματικά τις διεθνείς σχέσεις.

* Ο Andrew Kuchins διευθύνει το Ρωσικό και Ευρασιατικό Πρόγραμμα στο Ίδρυμα
Carnegie για τη Διεθνή Ειρήνη.