[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Το παραμύθι ήταν για χρόνια καλό και, όπως όλα τα καλά παραμύθια, είχε τον
δράκο του: Τον Νοέμβριο όσοι Αμερικανοί πολίτες θα έχουν ενδιαφερθεί να
εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους θα οδεύσουν στις κάλπες για να επιλέξουν
έναν εκ των κ.κ. Τζορτζ Μπους Τζούνιορ και Αλ Γκορ για τη θέση του προέδρου
των ΗΠΑ. Η επιλογή τους θα έχει οπωσδήποτε επιπτώσεις στη ζωή ολόκληρου του
πλανήτη και, φυσικά, και στη δική μας ζωή. Και κάπου εδώ αρχίζει το δικό μας
παραμύθι…

Όπως σε κάθε προεκλογική περίοδο στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη χώρα μας
αναπτύσσεται το ενδιαφέρον για τη δράση του ελληνοαμερικανικού λόμπι. Ποιοι
παράγοντες της ομογένειας επηρεάζουν τις αποφάσεις του κ. Τζ. Μπους Τζούνιορ
για το Κυπριακό ­ ειρήσθω εν παρόδω, ο συγκεκριμένος υποψήφιος αποκλείεται
έστω και να έχει ακούσει ποτέ για την Κύπρο ­ ποιοι «δικοί μας» ανήκουν στο
επιτελείο του κ. Αλ Γκορ και πάει λέγοντας…

Κάποτε, όταν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι είχαν εκλέξει τον κ. Τζ. Κάρτερ εκ της
Πολιτείας της Τζόρτζια, στην Ελλάδα και την Κύπρο κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα
να χτυπήσουν χαρμόσυνα τις καμπάνες, «πιασμένοι» από κάποιες δηλώσεις του περί
«δίκαιης λύσης» του Κυπριακού. Σε λίγους μήνες ο κ. Κάρτερ ήρε το ούτως ή
άλλως αναποτελεσματικό εμπάργκο όπλων που είχε επιβάλει η χώρα του στην
Τουρκία.

Στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης Κλίντον, ένας από τους στενούς του
συνεργάτες ήταν ο κ. Τζ. Στεφανόπουλος, ενώ παράγοντες του ελληνοαμερικανικού
λόμπι ­ χρηματοδότες, φυσικά, αλλά για τα δικά τους συμφέροντα ­ συνέτρωγαν
σταθερά με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Αυτό δεν εμπόδισε την αμερικανική πλευρά να
υποστηρίξει χωρίς ούτε καν προσχηματικούς όρους την ευρωπαϊκή προοπτική της
Τουρκίας.

Ευτυχώς, σε αυτή την εκλογική μάχη στις ΗΠΑ, το παραμύθι δεν έχει ως
πρωταγωνιστές μεγάλα ονόματα ή, τέλος πάντων, φωτογενή πρόσωπα από την πλευρά
του λόμπι. Ευτυχώς, αυτή τη φορά οι προσδοκίες περιορίζονται στη… δυναμική
που θα προσδώσει στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις η χρηματοδότηση του κ. Μπους
από τον τάδε Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία ή στην… επιρροή της δείνα
γραμματέως στον υποψήφιο των Δημοκρατικών.

Αυτή τη φορά, το παραμύθι υπάρχει, αλλά δεν έχει δράκο. Και όπου τελειώνουν τα
παραμύθια, αρχίζει η πολιτική…