Φοβού τον Αύγουστο

Μια από τις μεγαλύτερες μπαρούφες που κυκλοφορούν (και αποδίδεται στον
Ουμπέρτο Έκο) είναι ότι «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις». Δηλαδή τον
Αύγουστο δεν υπάρχουν καταστροφές. Αφού η «είδηση» είναι συνώνυμη της
καταστροφής.

Μα είναι δυνατόν τον Αύγουστο μήνα να μην πέσει κανένα αεροπλάνο, να μην
πιάσει καμιά πυρκαγιά, να μη γίνει κανένα πραξικόπημα; Απλώς, μαζί με τις
διακοπές των πολιτικών υπάρχουν και οι διακοπές αυτών που μεταδίδουν την
καταστροφολογία. Από την άποψη αυτή, πράγματι υπολειτουργεί το σύστημα, διότι
ό,τι δεν μεταδίδεται σημαίνει πια (εκεί έχουμε φτάσει) πως δεν έχει υπάρξει.

Αλλά αν αναλογιστούμε τι συνέβη τον Αύγουστο μήνα, από την Μικρασιατική
Καταστροφή μέχρι τη βόμβα της Χιροσίμα, από την 4η Αυγούστου ώς τον Πόλεμο
στον Περσικό, από την εισβολή των σοβιετικών τανκ στην Πράγα μέχρι την
απόπειρα του Παναγούλη κατά του δικτάτορα Παπαδόπουλου, από την
πραξικοπηματική κίνηση των στρατηγών ενάντια στον Γκαρμπατσώφ μέχρι τη δεύτερη
εισβολή του «Αττίλα», από την προετοιμασία του Πινοσέτ να ξεκαθαρίσει τον
Αλιέντε μέχρι την ομαδική σφαγή στη Γουινέα, όλα αυτά σημαίνουν πως ο
Αύγουστος μόνο νεκρός μήνας δεν είναι.

Τι μας επιφυλάσσει, λοιπόν, το υπόλοιπο αυτού του Αυγούστου; Ας ευχηθούμε πως
καμιά τορπίλα (σαν αυτή που βύθισε το «Έλλη») δεν θα ‘ρθει να ταράξει την
ευδία μας.

***

Το περιστατικό είναι συγκλονιστικό κι αξίζει λίγο να σταθούμε σ’ αυτό. Πέρασε
στα ψιλά των ειδήσεων (το διάβασα στα «ΝΕΑ»): Ένας φαντάρος παίρνει άδεια για
να πάει στην πόλη του, την Καβάλα. Πριν φτάσει ακόμα στο σπίτι του, σταματά σε
μια ακρογιαλιά, έξω από την πόλη, στο Περιγιάλι όπως τη λένε, για να κάνει μια
βουτιά. Και πνίγεται.

Το Λιμεναρχείο δεν βρίσκει πάνω του κανένα χαρτί ­ είχε δώσει τη βαλίτσα του
σ’ ένα συνάδελφό του που ταξίδευαν μαζί, θα την έπαιρνε από το σπίτι του
συναδέλφου του τ’ απόγευμα.

Οι λιμενικοί δεν ξέρουν ποιον να ειδοποιήσουν. Ο πατέρας του άτυχου φαντάρου
δουλεύει υπάλληλος στο νεκροτομείο της πόλης. Σήμερα ξέρει πως έρχεται ο γιος
του με άδεια. Τον περιμένει με λαχτάρα. δεν τον έχει δει ακόμα με
κοντοκουρεμένο το μαλλί.

Τηλεφωνεί σπίτι του να δει αν έφτασε. Όχι ακόμα, τού λέει η γυναίκα του που
έχει φτιάξει τ’ αγαπημένα του μπουρεκάκια. Ο υπάλληλος του νεκροτομείου
περιμένει ανυπόμονα να φτάσει η στιγμή να τελειώσει η βάρδια του, που είναι
βεβαρημένη αυτές τις μέρες του καύσωνα. Ώσπου εκεί που ετοιμάζεται να φύγει
τού φέρνουν έναν ακόμα νεκρό. Είναι ανεντόπιστος. Δεν έχει κανένα στοιχείο
πάνω του για το ποιος είναι. Από περιέργεια ο δυστυχισμένος πατέρας κάνει μια
κίνηση, έτσι στην τύχη, να τον δει. Κι εκεί ανακαλύπτει πως… είναι ο γιος
του. Πώς αντέχεται αυτό, Θεέ μου;

Κι αν είσαι δίκαιος Θεός όπως λέγεται, γιατί να το μάθει με αυτό τον βάρβαρο
τρόπο ο πιστός σου;

***

Και για να χαμογελάσει το πικραχείλι μας. Τα «μαργαριτάρια» που δημοσίευσαν
«ΤΑ ΝΕΑ», από τις απαντήσεις των μαθητών του Λυκείου, δεν τα βρίσκω τόσο
τραγικά όσο παρουσιάζονται. Διότι ειδικά αυτά που διάβασα ενέχουν τεράστια
δόση χιούμορ. Αποκλείεται ο μαθητής να θέλει να διασκεδάσει λίγο τον
συνοφρυωμένο δάσκαλο; (Με κόστος φυσικά, αλλά αυτό σημαίνει μαύρο χιούμορ).

«Ο δικτάτορας Μεταξάς έπινε πολύ κονιάκ». «Όταν ο Οδυσσέας γύρισε στην Ιθάκη
βρήκε την Πηνελόπη με είκοσι ανεμιστήρες που τους δούλευε στο φουλ». (Δούλευε
δηλαδή τους μνηστήρες).

«Τρεις εφαπτόμενοι κύκλοι αποτελούν ένα τρίκυκλο». Γιατί όχι; Δεν υπάρχει μόνο
το τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη. Υπάρχει και αυτό. Ενώ «πέντε εφαπτόμενοι κύκλοι
κάνουν το Πένταθλο των Ολυμπιακών Αγώνων». «Δώστε τον ορισμό του σοβινισμού. ­
Σοβινιστές είναι αυτοί που θεωρούν την πατρίδα τους ομορφότερη από την
Ελλάδα».

***

Οι γλωσσαμύντορες θα έπρεπε περισσότερο να προσέξουν ότι από τα μέσα μαζικής
μεταφοράς ώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από τα μαζικά γιαούρτια μέχρι τις
μαζικές ρουλέτες, υιοθετείται η λατινική. Aigean, Cronus, Mega, Antenna, Star,
Sky, Complet, Total etc (κ.τ.λ.). Έτσι δεν πρέπει ν’ απορεί κανείς με τον
μαθητή του Λυκείου, που έγραψε τον στίχο του Ελύτη: «Αυτός ο κόσμος ο μικρό, ο
μέγκας». Ούτε αυτός που απάντησε για το ποιος ήταν ο Απόστολος Σάντας,
«πατέρας της Dominique Sanda».

***

Την άλλη Τρίτη δεν κυκλοφορούμε. Είναι της Παναγίας. Θα τα ξαναπούμε,
ευελπιστούμε, στις 22. Χρόνια πολλά στους Πάνους και στις Γιώτες.