Οι τύποι των επενδυτών με βάση τις προτιμήσεις

Η ηλικία παίζει τελικώς πολύ μεγάλο ρόλο στις επενδυτικές προτιμήσεις των
ανθρώπων. Υπό μία έννοια οι επενδυτικές επιλογές συμπίπτουν με τα στάδια της
επαγγελματικής τους καριέρας. Στην αρχή διακρίνονται από ρίσκο, το οποίο με το
πέρασμα του χρόνου ολοένα και μειώνεται, ώσπου σχεδόν να εξαλειφθεί κατά τη
διάρκεια της συνταξιοδότησης. Ήδη τα μεγάλα θεσμικά χαρτοφυλάκια έχουν
φροντίσει να «τυποποιήσουν» κατά κάποιο τρόπο τα παραπάνω στάδια,
δημιουργώντας ειδικά χαρτοφυλάκια τα οποία ταιριάζουν «γάντι» στους επενδυτές,
ανάλογα με την ηλικία τους, την πορεία της καριέρας τους και βέβαια τον
χαρακτήρα τους.

Η διασπορά των κεφαλαίων

Σχετική μελέτη έχει γίνει, για παράδειγμα, από την Alico – Eurobank, η οποία,
με βάση την έως τώρα εμπειρία των στελεχών της, κατηγοριοποίησε τους εν
δυνάμει επενδυτές, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω. Στο σημείο αυτό πάντως
θα πρέπει να αναφερθεί ότι η αρχή της διασποράς των κεφαλαίων αποτελούσε και
αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κανόνες της επενδυτικής πολιτικής. «Μία
από τις σημαντικότερες αποφάσεις που καλείται να πάρει ένας επενδυτής είναι με
ποια ποσοστά θα κατανείμει τα χρήματά του στις διαφορετικές κατηγορίες
επενδύσεων», τονίζεται από τους διαχειριστές των μεγάλων θεσμικών
χαρτοφυλακίων, οι οποίοι λειτουργούν επαγγελματικά στο χώρο από ετών. Γεγονός
αποτελεί όμως ότι «εκτός από το βαθμό κινδύνου που είναι διατεθειμένος να
αναλάβει κανείς, καθώς και τον επιθυμητό χρονικό ορίζοντα, δεν υπάρχει κάποιος
άλλος απόλυτος κανόνας στις επενδύσεις», εκτιμούν οι αρμόδιοι σύμβουλοι
επενδύσεων.

Σε ό,τι αφορά στην κατηγοριοποίηση της Alico – Eurobank, όπως προκύπτει από τη
σχετική μελέτη, αλλά και από τα σχεδιαγράμματα που παρατίθενται, διακρίνεται
καταρχήν από δύο βασικούς τύπους επενδυτών: α) τον λιγότερο επιθετικό, και β)
τον επιθετικό. Ο πρώτος, στην αρχή της καριέρας του, επενδύει το 50% των
διαθεσίμων κεφαλαίων του σε Μετοχικά Αμοιβαία Κεφάλαια Εσωτερικού, που
επενδύουν δηλαδή σε μετοχές του ελληνικού Χρηματιστηρίου. Το ρίσκο αυτής της
επένδυσης ισορροπεί όμως η επένδυση του 40% των κεφαλαίων στα Αμοιβαία
Κεφάλαια Διαχείρισης Διαθεσίμων, ενώ ένα 10% διακρίνεται για την «εξωστρέφειά»
του, αφού τοποθετείται σε ένα Μετοχικό Αμοιβαίο που επενδύει στο εξωτερικό.

Όσο περνούν τα χρόνια…

Προς το τέλος της καριέρας του λιγότερου επιθετικού επενδυτή τα πράγματα έχουν
αλλάξει σε σημαντικό βαθμό. Παραμένει λίγο «ρίσκο» επενδύοντας το 30% των
κεφαλαίων του σε ένα Μετοχικό Α/Κ Εσωτερικού, αλλά πλέον η πλειοψηφία των
κεφαλαίων του αναζητά τη σιγουριά ενός Α/Κ Διαχείρισης Διαθεσίμων. Το Μετοχικό
Εξωτερικού παραμένει σταθερό στα επίπεδα του 10%. Τέλος, έχοντας πλέον
συνταξιοδοτηθεί, ο λιγότερο επιθετικός επενδυτής έχει γίνει ακόμη πιο
συντηρητικός, με το 70% των κεφαλαίων του να είναι επενδεδυμένο σε Α/Κ
Διαχείρισης Διαθεσίμων κι ένα μόλις 25% σε ένα Μετοχικό Εσωτερικού. Ακόμη και
η επένδυσή του στο Μετοχικό Εξωτερικού έχει περιορισθεί στο 5%.

Σαφώς πιο επιθετικές είναι οι διαθέσεις του «επιθετικού» επενδυτή ήδη από την
αρχή της καριέρας του. Ξεκινώντας τη σταδιοδρομία του επενδύει το 60% των
διαθεσίμων κεφαλαίων του σε ένα Μετοχικό Α/Κ Εσωτερικού, ενώ άλλο ένα
σημαντικό κομμάτι, που αντιπροσωπεύει το 20% των κεφαλαίων του, «πηγαίνει» σε
ένα Μετοχικό Εξωτερικού. Την ίδια ώρα μόλις το 20% των κεφαλαίων του αναζητούν
την σιγουριά ενός Α/Κ Διαχείρισης Διαθεσίμων. Μία μεγαλύτερη ισορροπία
παρατηρείται στο χαρτοφυλάκιό του προς το τέλος της καριέρας του, με τα
κεφάλαιά του να κατευθύνονται κατά 45% σε ένα Μετοχικό Α/Κ Εσωτερικού και κατά
40% σε ένα Α/Κ Διαχείρισης Διαθεσίμων. Το υπόλοιπο 15% παραμένει επενδεδυμένο
πάντα σε ένα Μετοχικό Α/Κ Εξωτερικού. Στα «χρόνια της σύνταξης» η αίσθηση του
ρίσκου δεν χάνεται για τον επιθετικό επενδυτή. Το 40% των κεφαλαίων του
παραμένει τοποθετημένο σε ένα Μετοχικό Α/Κ Εσωτερικού, την ίδια ώρα όμως που
το 50% βρίσκεται σε ένα Α/Κ Διαχείρισης Διαθεσίμων και το υπόλοιπο 10% σε ένα
Μετοχικό Α/Κ Εξωτερικού.