Σύσκεψη δολοφόνων

Ο μαφιόζος Αστόρε Βιόλα γίνεται στόχος των άλλων «κάπο» γιατί αρνείται να
τους πουλήσει τις τράπεζες που κληρονόμησε από τον θείο του, Δον Απρίλε, τον
οποίο δολοφόνησαν. Ο αστυνόμος Σιλκ κυνηγά επίσης τους δολοφόνους ­ αλλά και
τον Αστόρε ­ χωρίς τη βοήθεια ούτε των τριών παιδιών του Δον ούτε καν του
διαβρωμένου FBI…

Όταν ο Σιλκ ειδοποίησε τη Νικόλ ότι ήθελε να δει την ίδια και τον Αστόρε στο
γραφείο του την άλλη μέρα, εξακολουθούσε να μην έχει αντιληφθεί πραγματικά
ποιος ήταν ο χαρακτήρας του Αστόρε ­ αλλά ούτε και ήθελε να τον καταλάβει.
Απλώς ένιωθε την ίδια περιφρόνηση που του προκαλούσαν όλοι όσοι παρέβαιναν τον
νόμο. Δεν καταλάβαινε την αποφασιστικότητα ενός γνήσιου μαφιόζου.

Ήταν φανερό ότι είχε γίνει προσεκτική προετοιμασία για την υποδοχή. Δύο
φρουροί έψαξαν τον Αστόρε και τη Νικόλ πριν μπουν στο γραφείο του Σιλκ. Ο Σιλκ
στεκόταν πίσω από το γραφείο του και τους κοίταξε άγρια. Χωρίς καμιά ένδειξη
φιλικής διάθεσης, τούς έκανε νόημα να καθήσουν. Ένας από τους φρουρούς
κλείδωσε και περίμενε δίπλα στην πόρτα.

«Καταγράφεται η συνάντηση;» ρώτησε η Νικόλ.

«Ναι», είπε ο Σιλκ. «Και ηχητικά και από βίντεο. Δεν θέλω να υπάρξει καμιά
παρανόηση». Έκανε μια παύση. «Θέλω να καταλάβετε ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα.
Σας θεωρώ καθάρματα και θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να μη σας
επιτρέψω να ζείτε σ’ αυτήν τη χώρα. Δεν τις πιστεύω όλες αυτές τις βλακείες
για τον Δον. Ούτε πιστεύω την ιστορία σου για τον πληροφοριοδότη. Νομίζω ότι
τα οργάνωσες όλα αυτά μαζί μ’ αυτόν και μετά προδώσατε τους άλλους για να
εξασφαλίσετε πιο επιεική μεταχείριση από μένα. Και απεχθάνομαι αυτές τις
πονηριές».

Ο Αστόρε έμεινε κατάπληκτος που ο Σιλκ είχε φτάσει τόσο κοντά στην αλήθεια.
Τον κοίταξε με έναν νέο σεβασμό. Ωστόσο, η στάση του ομοσπονδιακού τον είχε
πληγώσει. Δεν έδειχνε την παραμικρή ευγνωμοσύνη, τον παραμικρό σεβασμό για
έναν άνθρωπο που έσωσε τον ίδιο και την οικογένειά του. Χαμογέλασε καθώς
αναλογιζόταν τις αντιφάσεις που υπήρχαν μέσα του.

«Νομίζεις ότι είναι αστείο; Ίσως κάποιο από τα αστεία της μαφίας;» είπε ο
Σιλκ. «Αλλά θα σου το σβήσω αυτό το χαμόγελο από τα μούτρα».

Οι πιο συναρπαστικές σελίδες από το συνταρακτικό μυθιστόρημα – ντοκουμέντο του Μάριο Πούζο. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις BELL στις 18 Αυγούστου, σε μετάφραση Γιώργου Μπαρουξή

Γύρισε στη Νικόλ. «Πρώτον, το FBI απαιτεί να μας πεις τις πραγματικές
περιστάσεις υπό τις οποίες πήρατε αυτή την πληροφορία. Όχι αυτό το παραμύθι
που μας είπε ο ξάδερφός του, ότι τάχα τού το σφύριξε κάποιος άγνωστος. Απορώ
μαζί σου, να είσαι δικηγόρος και να παίζεις τέτοια παιχνίδια. Σκέφτομαι να σου
απαγγείλω κατηγορία για συνεργασία μαζί του».

«Μπορείς να δοκιμάσεις», είπε ψυχρά η Νικόλ, «αλλά θα σε συμβούλευα να
μιλήσεις με τον διευθυντή σου πρώτα».

«Ποιος σας είπε για την επίθεση στο σπίτι μου;» ρώτησε ο Σιλκ. «Θέλω τον
πραγματικό πληροφοριοδότη».

Ο Αστόρε ανασήκωσε τους ώμους. «Δεν έχω να σου πω τίποτε».

«Να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα», είπε ψυχρά ο Σιλκ. «Για μένα δεν είσαι παρά ένα
ακόμη κάθαρμα. Ένας ακόμη δολοφόνος. Ξέρω ότι ανατίναξες τον Ντι Μπενεντέτο
και την Ασπινέλα Ουάσιγκτον. Ερευνούμε και την εξαφάνιση των δύο αδερφών
Στούρζο στο Λος Άντζελες. Σκότωσες τρεις από τους ανθρώπους του Πορτέλα και
πήρες μέρος σε μια απαγωγή. Τελικά θα σε πιάσουμε. Και τότε θα βρεθείς στη
φυλακή μαζί με όλα τα άλλα κατακάθια».

****

Για πρώτη φορά ο Αστόρε φάνηκε να χάνει σε κάποιο βαθμό την αυτοκυριαρχία του.
Η φιλική μάσκα έφυγε για λίγο από το πρόσωπό του. Είδε τη Νικόλ να τον
κοιτάζει με τρόμο και οίκτο. Και έτσι άφησε ένα μέρος από τον θυμό του να
εκδηλωθεί.

«Δεν περιμένω χάρες από σένα», είπε στον Σιλκ. «Ούτε καν ξέρεις τι θα πει
τιμή. Έσωσα τη ζωή της γυναίκας σου και της κόρης σου. Θα ήταν νεκρές τώρα αν
δεν ήμουν εγώ. Τώρα με καλείς εδώ για να με βρίσεις. Η γυναίκα σου και η κόρη
σου ζουν χάρη σ’ εμένα. Δείξε μου σεβασμό γι’ αυτό τουλάχιστον».

Ο Σιλκ τον κοίταξε για λίγο. «Δεν θα σου δείξω τίποτα», είπε, νιώθοντας έναν
τρομερό θυμό επειδή ήταν υποχρεωμένος απέναντι στον Αστόρε.

Ο Αστόρε σηκώθηκε για να βγει από το δωμάτιο, αλλά ένας φρουρός τον έσπρωξε
πάλι στην καρέκλα του.

«Θα σου κάνω τη ζωή δύσκολη», είπε ο Σιλκ.

Ο Αστόρε ανασήκωσε τους ώμους. «Κάνε ό,τι θέλεις. Θα σου πω ένα πράγμα, όμως.
Το ξέρω ότι βοήθησες στην εκτέλεση του Δον Απρίλε. Μόνο και μόνο επειδή εσύ
και το FBI θέλετε να βάλετε στο χέρι τις τράπεζες».

Οι δύο φρουροί κινήθηκαν εναντίον του, αλλά ο Σιλκ τους έκανε νόημα να
σταματήσουν. «Ξέρω ότι μπορείς να σταματήσεις τις επιθέσεις ενάντια στην
οικογένειά μου», είπε ο Αστόρε. «Και σου λέω αυτή τη στιγμή ότι σε καθιστώ
υπεύθυνο για ό,τι συμβεί».

Από την άλλη άκρη του δωματίου, ο Μπιλ Μπόξτον είπε αργά: «Απειλείς έναν
ομοσπονδιακό αξιωματικό;»

«Όχι βέβαια», επενέβη η Νικόλ. «Απλώς ζητά τη βοήθειά του».

Ο Σιλκ φάνηκε να έχει ξαναβρεί την ψυχραιμία του. «Και τα κάνεις όλα αυτά για
τον αγαπημένο σου Δον. Προφανώς δεν διάβασες τον φάκελο που έδωσα στη Νικόλ. Ο
αγαπημένος σου Δον, λοιπόν, ήταν ο άνθρωπος που σκότωσε τον πατέρα σου όταν
ήσουν μόλις τριών ετών».

Το πρόσωπο του Αστόρε συσπάστηκε άθελά του. Κοίταξε τη Νικόλ. «Αυτό ήταν το
μέρος που είχες σβήσει από τον φάκελο που μου έδειξες;»

Εκείνη ένευσε καταφατικά. «Δεν πίστεψα ότι ήταν αλήθεια, αλλά, ακόμη κι αν
ήταν, θεώρησα ότι δεν έπρεπε να το μάθεις. Θα σε πλήγωνε χωρίς λόγο».

Ο Αστόρε αισθάνθηκε το δωμάτιο να γυρίζει γύρω του, αλλά κατάφερε να κρατήσει
την ψυχραιμία του. «Δεν έχει σημασία», είπε.

«Και τώρα που τα ξεκαθαρίσαμε όλα, μπορούμε να φύγουμε;» ρώτησε η Νικόλ τον
Σιλκ.

Ο Σιλκ ήταν πολύ σωματώδης· καθώς έβγαινε πίσω από το γραφείο του έδωσε στον
Αστόρε ένα απαλό χαστούκι. Η κίνηση ξάφνιασε όχι μόνο τον Αστόρε, αλλά και τον
ίδιο, καθώς δεν είχε ξανακάνει ποτέ του τέτοιο πράγμα. Ήταν ένα χτύπημα για να
δείξει την περιφρόνησή σου, η οποία έκρυβε ένα πραγματικό μίσος. Κατάλαβε ότι
δεν θα μπορούσε ποτέ να ξεχάσει πως ο Αστόρε είχε σώσει την οικογένειά του.
Όσο για τον Αστόρε, κοίταξε σταθερά τον Σιλκ στα μάτια. Ήξερε πολύ καλά πώς
ένιωθε ο ομοσπονδιακός.

Ο Τουλίπα, ο Πορτέλα και ο Ρούμπιο συναντήθηκαν στην αίθουσα συσκέψεων του
προξενείου του Περού. Ο Μάικλ Γκρατσιέλα ήταν στη Σικελία και είχε εκφράσει τη
βαθύτατη λύπη του που δεν μπορούσε να παρευρεθεί.

Ο Ίνζιο άνοιξε τη συζήτηση χωρίς τη συνηθισμένη του νοτιοαμερικανική γοητεία.
Ήταν ανυπόμονος. «Πρέπει να δώσουμε απάντησε στο βασικό μας ερώτημα: θα
πάρουμε τις τράπεζες, ναι ή όχι; Έχω επενδύσει εκατομμύρια δολάρια και είμαι
πολύ απογοητευμένος με τα αποτελέσματα».

«Ο Αστόρε είναι σαν φάντασμα», είπε ο Πορτέλα. «Δεν μπορούμε να τον
πλησιάσουμε. Αρνείται ακόμη κι αν προσφέρουμε περισσότερα λεφτά. Πρέπει να τον
σκοτώσουμε. Τότε οι άλλοι θα πουλήσουν».

Ο Ίνζιο γύρισε στον Ρούμπιο. «Είσαι σίγουρος ότι η μικρή σου αγαπημένη θα
συμφωνήσει;»

«Θα την πείσω», είπε ο Ρούμπιο.

«Και τα δύο αδέρφια;» ρώτησε ο Ίνζιο.

«Δεν τους ενδιαφέρουν οι βεντέτες», απάντησε ο Ρούμπιο. «Με έχει διαβεβαιώσει
η Νικόλ».

«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος», είπε ο Πορτέλα. «Να απαγάγουμε τη Νικόλ, για να
έρθει ο Αστόρε να τη σώει».

«Γιατί να μην απαγάγουμε κάποιο από τα αδέρφια;» διαμαρτυρήθηκε ο Ρούμπιο.

«Γιατί τώρα ο Μαρκαντόνιο έχει ισχυρή φρουρά», είπε ο Πορτέλα. «Και δεν
μπορούμε να κάνουμε τίποτα στον Βαλέριο, γιατί θα μας στριμώξουν οι μυστικές
υπηρεσίες του στρατού· και είναι πολύ επικίνδυνοι όταν αγριεύουν».

Ο Τουλίπα κοίταξε τον Ρούμπιο. «Δεν θέλω να ακούσω άλλες ανοησίες από σένα.
Γιατί να ρισκάρουμε δισεκατομμύρια δολάρια για να μην ταλαιπωρήσουμε τη
φιλενάδα σου;»

«Είναι απλώς ότι το ξαναδοκιμάσαμε αυτό το κόλπο», είπε ο Ρούμπιο. «Και μην
ξεχνάς ότι η Νικόλ έχει σωματοφύλακα». Ο Ρούμπιο ήξερε ότι έπρεπε να φανεί
πολύ προσεκτικός. Θα ήταν καταστροφή αν ο Τουλίπα θύμωνε μαζί του.

«Η σωματοφύλακας δεν είναι πρόβλημα», δήλωσε ο Πορτέλα.

«Εντάξει, θα συμφωνήσω μαζί σας, φτάνει να μην πάθει τίποτα η Νικόλ», είπε ο
Ρούμπιο.

Ο Μαριάνο Ρούμπιο οργάνωσε τα πάντα καλώντας τη Νικόλ στον ετήσιο χορό του
προξενείου. Το απόγευμα πριν απ’ τον χορό ο Αστόρε ήρθε να την επισκεφτεί και
να της πει ότι θα πήγαινε στη Σικελία για μια σύντομη επίσκεψη. Καθώς η Νικόλ
έκανε μπάνιο, ο Αστόρε πήρε μια κιθάρα που η Νικόλ είχε στο διαμέρισμά της γι’
αυτόν κι άρχισε να τραγουδά ιταλικά ερωτικά τραγούδια με τη βραχνή αλλά
ευχάριστη φωνή του.

Η Νικόλ βγήκε από το μπάνιο εντελώς γυμνή, με το μπουρνούζι ριγμένο στο χέρι
της. Ο Αστόρε σχεδόν τα έχασε από την ομορφιά που κρυβόταν από τα καθημερινά
της ρούχα. Όταν εκείνη ήρθε κοντά του, ο Αστόρε πήρε το μπουρνούζι και το
τύλιξε γύρω της.

Η Νικόλ έπεσε στην αγκαλιά του και αναστέναξε. «Δεν μ’ αγαπάς πια».

«Δεν ξέρεις ποιος είμαι πραγματικά», είπε ο Αστόρε γελώντας. «Δεν είμαστε
παιδιά πια».

«Ξέρω όμως ότι είσαι καλός άνθρωπος», είπε η Νικόλ. «Έσωσες τον Σιλκ και την
οικογένειά του. Ποιος είναι ο πληροφοριοδότης σου;»

Ο Αστόρε γέλασε πάλι. «Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά», είπε. Και πήγε στο
λίβινγκ ρουμ για να αποφύγει άλλες ερωτήσεις.

Εκείνο το βράδυ η Νικόλ πήγε στον χορό συνοδευόμενη από την Έλεν, η οποία
διασκέδασε περισσότερο από την ίδια. Ήξερε ότι ο Ρούμπιο, σαν οικοδεσπότης που
ήταν, δεν μπορούσε να της δώσει ιδιαίτερη προσοχή. Είχε κανονίσει, όμως, να
έρθει να την πάρει μια λιμουζίνα από το σπίτι της.

Μετά τον χορό, η λιμουζίνα την άφησε μπροστά στο διαμέρισμά της. Η Έλεν βγήκε
έξω πρώτη και την ακολούθησε η Νικόλ, αλλά, πριν προλάβουν να μπουν στο
κτίριο, τις περικύκλωσαν τέσσερις άντρες. Η Έλεν έσκυψε για να τραβήξει το
πιστόλι από τη θήκη στον αστράγαλό της, αλλά άργησε πολύ. Ένας από τους άντρες
την πυροβόλησε στο κεφάλι.

Εκείνη τη στιγμή μια άλλη ομάδα φάνηκε μέσα από τις σκιές. Τρεις από τους
επιτιθέμενους το έβαλαν στα πόδια και ο Αστόρε, που είχε ακολουθήσει τη Νικόλ
διακριτικά μέχρι τον χορό, μπήκε μπροστά της και την προστάτευσε με το σώμα
του. Ο άνθρωπος που σκότωσε την Έλεν είχε αφοπλιστεί.

«Πάρτε την από δω», είπε ο Αστόρε σ’ έναν από τους άντρες. Σημάδεψε με το
πιστόλι τον φονιά. «Λοιπόν, ποιος σ’ έστειλε;» ρώτησε.

Ο φονιάς δεν φάνηκε να φοβάται. «Άντε γαμήσου», είπε.

Η Νικόλ είδε το πρόσωπο του Αστόρε να γίνεται παγερό. Πυροβόλησε τον άντρα στο
στήθος και, καθώς εκείνος έπεφτε, πλησίασε με μια γρήγορη δρασκελιά, τον
άρπαξε από τα μαλλιά και τον πυροβόλησε άλλη μια φορά στο κεφάλι. Εκείνη τη
στιγμή η Νικόλ είδε στον Αστόρε αυτό που πρέπει να είχε δει και ο πατέρας της.
Ξέρασε πάνω στο πτώμα της Έλεν. Ο Αστόρε γύρισε προς το μέρος της με ένα
λυπημένο χαμόγελο. Η Νικόλ δεν μπορούσε να τον κοιτάξει.

Ο Αστόρε την ανέβασε στο διαμέρισμά της. Της είπε τι να πει στην αστυνομία:
ότι είχε λιποθυμήσει αμέσως μόλις σκότωσαν την Έλεν και δεν είχε δει τίποτα.
Όταν έφυγε ο Αστόρε, η Νικόλ κάλεσε την αστυνομία.

Την επόμενη μέρα ο Αστόρε κανόνισε να βρίσκεται κοντά στη Νικόλ ένας
σωματοφύλακας μέρα νύχτα και μετά έφυγε για τη Σικελία. Ανάμεσα στ’ άλλα,
συνάντησε και τον Μάικλ Γκρατσιέλα, που ξαφνικά είχε αποκτήσει κοστούμι και
φινέτσα πολιτικού.

«Θα είμαι στο πλευρό σου ό,τι κι αν κάνεις», του είπε ο Γκρατσιέλα.