Το σχέδιο μάχης

Ο μαφιόζος Αστόρε Βιόλα γίνεται στόχος των άλλων «κάπο» γιατί αρνείται να
τους πουλήσει τις τράπεζες που κληρονόμησε από τον θείο του, Δον Απρίλε, τον
οποίο δολοφόνησαν. Ο αστυνόμος Σιλκ κυνηγά επίσης τους δολοφόνους ­ αλλά και
τον Αστόρε ­ χωρίς τη βοήθεια ούτε των τριών παιδιών του Δον ούτε καν του
διαβρωμένου FBI…

Οι πιο συναρπαστικές σελίδες από το συνταρακτικό μυθιστόρημα – ντοκουμέντο του Μάριο Πούζο. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις BELL στις 18 Αυγούστου, σε μετάφραση Γιώργου Μπαρουξή

Ο Κουρτ Σιλκ πίστευε στο νόμο, στους κανόνες που έχουν επινοήσει οι άνθρωποι
για να ζουν μια ειρηνική ζωή. Πάντα προσπαθούσε να αποφύγει τους συμβιβασμούς
που υπονομεύουν τη δικαιοσύνη και πολεμούσε ανελέητα τους εχθρούς της
Πολιτείας. Μετά από είκοσι χρόνια αγώνα, είχε χάσει ένα μεγάλο μέρος της
πίστης του.

Μόνο η γυναίκα του ανταποκρινόταν στις προσδοκίες του. Οι πολιτικοί ήταν
ψεύτες, οι πλούσιοι ήταν ανελέητοι μέσα στην απληστία τους για δύναμη, οι
φτωχοί ήταν γεμάτοι κακία. Και μετά υπήρχαν οι γεννημένοι απατεώνες, τα κτήνη
και οι δολοφόνοι. Και οι άνθρωποι του νόμου ήταν ελάχιστα καλύτεροι από όλους
αυτούς. Αλλά ο Σιλκ πίστευε με όλη του την καρδιά ότι το FBI είναι η καλύτερη
υπηρεσία επιβολής του νόμου.

Ο Σιλκ είχε σχέσεις με τον Τιμόνα Πορτέλα εδώ και περισσότερα από έξι χρόνια.
Όλα άρχισαν όταν ο Πορτέλα σκότωσε έναν υποτακτικό του σε μια κρίση τυφλής
μανίας. Ο Σιλκ διέκρινε αμέσως τις δυνατότητες που ανοίγονταν. Έκανε τις
απαραίτητες συνεννοήσεις για να γίνει ο Πορτέλα πληροφοριοδότης ενάντια στη
Μαφία, με αντάλλαγμα να μην του ασκήσουν δίωξη για το φόνο. Ο διευθυντής
ενέκρινε το σχέδιο και έτσι έγιναν όσα έγιναν. Με τη βοήθεια του Πορτέλα, ο
Σιλκ διέλυσε τη Μαφία της Νέας Υόρκης, ενώ ταυτόχρονα έκανε τα στραβά μάτια
στις επιχειρήσεις του Πορτέλα, συμπεριλαμβανομένου του εμπορίου ναρκωτικών.

Ο Σιλκ, όμως, με την έγκριση πάλι του διευθυντή, είχε σχέδια να καταστρέψει
τον Πορτέλα. Ο Πορτέλα ήταν αποφασισμένος να αποκτήσει τις τράπεζες του Δον
Απρίλε για να ξεπλένει χρήματα από ναρκωτικά. Αλλά ο Δον Απρίλε είχε
αποδειχτεί ξεροκέφαλος. Σε μια μοιραία συνάντηση, ο Πορτέλα είχε ρωτήσει τον
Σιλκ: «Θα παρακολουθεί το FBI τον Δον Απρίλε όταν θα πάει για το χρίσμα του
εγγονού του;». Ο Σιλκ κατάλαβε αμέσως, αλλά δίστασε πριν απαντήσει. Μετά είπε
αργά: «Εγγυώμαι ότι δεν θα παρακολουθεί. Τι θα γίνει όμως με την αστυνομία;».

«Το έχω φροντίσει ήδη αυτό», απάντησε ο Πορτέλα.

Και ο Σιλκ κατάλαβε ότι θα γινόταν συνεργός σε φόνο. Αλλά δεν του άξιζε του
Δον; Ήταν ένας ανελέητος εγκληματίας στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Είχε
αποσυρθεί από την ενεργό δράση αφού είχε συγκεντρώσει τεράστια πλούτη, χωρίς
να καταφέρει να τον αγγίξει ο νόμος. Τώρα όμως έπρεπε να συναντηθεί πάλι με
τον Πορτέλα. Υπήρχε το θέμα των σκοτωμένων σκυλιών και έπρεπε να μάθει ποιος
κρυβόταν πίσω από αυτή την υπόθεση. Θα άρχιζε με τον Πορτέλα.

Ο Τιμόνα Πορτέλα ήταν σπάνια περίπτωση ανάμεσα στους πετυχημένους Ιταλούς:
εργένης στα πενήντα του. Όχι βέβαια ότι δεν πήγαινε με γυναίκες. Κάθε
Παρασκευή περνούσε τη νύχτα του με μια όμορφη γυναίκα που του έστελναν από
κάποιο γραφείο συνοδών που είχαν υπό τον έλεγχό τους διάφοροι υποτακτικοί του.
Απόψε ο ιδιοκτήτης του γραφείου συνοδών τού έφερε την κοπέλα, ήπιε ένα ποτό κι
έφυγε. Ο Πορτέλα έφτιαξε βραδινό για τους δυο τους ενώ συζητούσαν για να
γνωριστούν. Η κοπέλα λεγόταν Τζάνετ. Σερβίρισε την Τζάνετ με μια ευγένεια
εντελώς αταίριαστη με το παρουσιαστικό του: ήταν μεγαλόσωμος και τριχωτός, με
τεράστιο κεφάλι και τραχύ δέρμα, αλλά πάντα έτρωγε φορώντας κοστούμι και
γραβάτα. Στο φαγητό έκανε στην Τζάνετ ερωτήσεις για τη ζωή της με ένα
ενδιαφέρον απρόσμενο για έναν τόσο σκληρό άνθρωπο.

Μετά το φαγητό, πήγε το κρασί στο καθιστικό και έδειξε στην Τζάνετ έξι θήκες
με κοσμήματα, ένα χρυσό ρολόι, ένα δαχτυλίδι με ρουμπίνια, σκουλαρίκια με
διαμάντια, ένα περιδέραιο με νεφρίτη, ένα βραχιόλι με πολύτιμες πέτρες και ένα
τέλειο μαργαριταρένιο κολιέ. Της είπε ότι μπορούσε να διαλέξει ένα από όλα για
δώρο. Άξιζαν όλα μερικές χιλιάδες δολάρια ­ και ήξερε ότι τα κορίτσια τα
πήγαιναν συνήθως για εκτίμηση.

Καθώς η Τζάνετ σκεφτόταν τι θέλει διαλέγοντας τελικά το ρολόι, ο Πορτέλα της
γέμισε την μπανιέρα με νερό, δοκίμασε με προσοχή τη θερμοκρασία και της έδωσε
τα αγαπημένα του αρώματα και τις πούδρες. Μόνο τότε, αφού η κοπέλα είχε
χαλαρώσει, πήγαν στο κρεβάτι και έκαναν καλό, φυσιολογικό σεξ, όπως θα έκανε
κάθε ευτυχισμένο παντρεμένο ζευγάρι.

Αυτά τα ερωτικά ραντεβού είχαν και ένα άλλο πλεονέκτημα. Οι σωματοφύλακες του
Πορτέλα ήταν απομονωμένοι στο μπροστινό μέρος της σουίτας. Η πίσω πόρτα όμως
οδηγούσε στη διπλανή σουίτα, που είχε είσοδο από διαφορετικό διάδρομο, και
εκεί ο Πορτέλα έκανε συναντήσεις για τις οποίες δεν ήθελε να ξέρουν τίποτα
ακόμα και οι στενότεροι σύμβουλοί του. Γιατί ήταν πολύ επικίνδυνο για έναν
αρχηγό της Μαφίας να συναντιέται κρυφά με έναν πράκτορα του FBI. Η Μαφία
μπορεί να υποψιαζόταν ότι ο Πορτέλα είναι πληροφοριοδότης, και το FBI μπορεί
να υποψιαζόταν ότι ο Σιλκ δωροδοκείται.

Ο Πορτέλα ήταν εκείνος που έδινε στον Σιλκ τους αριθμούς των τηλεφώνων που
έπρεπε να παρακολουθεί, του έλεγε ποιοι θα υπέκυπταν αν τους ασκούσε τη σωστή
πίεση, του έδινε στοιχεία για εκτελέσεις γκάνγκστερ και του εξηγούσε πώς
λειτουργούν κάποιες επιχειρήσεις της Μαφίας. Ο Πορτέλα έκανε επίσης βρώμικες
δουλειές που δεν μπορούσε να τις κάνει νόμιμα το FBI.

Με τα χρόνια είχαν αναπτύξει μια μέθοδο για να συναντιούνται. Ο Σιλκ είχε ένα
κλειδί της σουίτας στον απέναντι διάδρομο. Έτσι, έμπαινε χωρίς να τον
αντιλαμβάνονται οι σωματοφύλακες του Πορτέλα και περίμενε στη μικρή σουίτα.

Αυτό το βράδυ ο Πορτέλα κρατούσε ένα ποτήρι κρασί και τα πρώτα του λόγια ήταν:
«Τι έγινε πάλι, διάβολε;». Ο Σιλκ αρνήθηκε το ποτό που του πρόσφερε, κάθισε
στον καναπέ και είπε ήρεμα: «Πριν από μερικές βδομάδες, γύρισα στο σπίτι από
τη δουλειά και βρήκα τα δύο σκυλιά μου με την καρδιά κομμένη. Σκέφτηκα ότι
μπορεί να ξέρεις κάτι».

Η έκπληξη του Πορτέλα φάνηκε αληθινή. Το πρόσωπό του συσπάστηκε από θυμό. Ο
Σιλκ δεν εντυπωσιάστηκε. Ήξερε ότι οι ένοχοι μπορούν να αντιδράσουν με απόλυτη
αθωότητα. «Αν ήθελες να με προειδοποιήσεις για κάτι, γιατί δεν μου το έλεγες
στα ίσια;» ρώτησε.

«Κουρτ», είπε ο Πορτέλα σχεδόν κλαίγοντας. «Έχω βάλει πάνω από ένα εκατομμύριο
δολάρια στο λογαριασμό σου στα νησιά Κέιμαν. Είμαστε συνεταίροι. Γιατί να σου
κάνω ένα τέτοιο παλιό σικελικό κόλπο; Κάποιος προσπαθεί να σε στρέψει εναντίον
μου. Πρέπει να το καταλάβεις αυτό».

«Ποιος;» είπε ο Σιλκ.

Ο Πορτέλα βυθίστηκε σε σκέψεις. «Μόνο αυτός ο νεαρός, ο Αστόρε, θα μπορούσε να
κάνει κάτι τέτοιο. Τσεκάρισέ τον και στο μεταξύ εγώ θα βάλω να τον
καθαρίσουν».

Ο Σιλκ πείστηκε τελικά. «Εντάξει», είπε, «αλλά νομίζω ότι πρέπει να προσέχουμε
πολύ. Μην υποτιμάς αυτό τον τύπο».

Ο Αστόρε είχε τώρα αρκετές πληροφορίες για να καταστρώσει ένα σχέδιο μάχης.
Ήταν σίγουρος ότι το FBI είχε βάλει το χέρι του στο θάνατο του Δον. Και ότι ο
Σιλκ ήταν ο επικεφαλής της επιχείρησης. Ήξερε τώρα ποιος ήταν ο μεσάζοντας.
Ήξερε ότι τη δουλειά την είχε αναθέσει ο Τιμόνα Πορτέλα. Και όμως υπήρχαν
ακόμη κάποια άλυτα μυστήρια. Ο πρόξενος είχε κάνει πρόταση, μέσω της Νικόλ, να
αγοράσει τις τράπεζες μαζί με κάποιους ξένους επενδυτές. Ο Σιλκ τού είχε
προτείνει να προδώσει τον Πορτέλα για να βρεθεί εκτεθειμένος σε κάποιο
έγκλημα. Αυτές ήταν ανησυχητικές και επικίνδυνες παραλλαγές. Αποφάσισε να
μιλήσει με τον Κράξι στο Σικάγο και να φέρει μαζί του και τον κύριο Πράιορ.

Ο Αστόρε είχε ζητήσει ήδη από τον Πράιορ να έρθει στην Αμερική και να αναλάβει
τη διεύθυσνη των τραπεζών. Εκείνος είχε δεχτεί την προσφορά, και ήταν
απίστευτο το πόσο γρήγορα άλλαξε και από Άγγλος τζέντλεμαν έγινε ένας
Αμερικανός δυναμικός επιχειρηματίας. Ακόμη και η Νικόλ εντυπωσιάστηκε από τις
γνώσεις του στις διεθνείς τραπεζικές δραστηριότητες. Ο κύριος Πράιορ αύξησε τα
κέρδη των τραπεζών απλώς και μόνο κάνοντας αγοραπωλησίες συναλλάγματος. Και ο
Αστόρε ήξερε ότι ήταν από τους πιο έμπιστους συμβούλους του Δον Απρίλε.

Όταν ο Αστόρε και ο κύριος Πράιορ έφτασαν στο σπίτι του Δον Κράξι στο Σικάγο,
ο Αστόρε είδε έκπληκτος τον Πράιορ και τον Κράξι να αγκαλιάζονται με μεγάλη
εγκαρδιότητα. Προφανώς γνωρίζονταν από παλιά.

Ο Κράξι και ο κύριος Πράιορ συμφωνούσαν ότι η παλιά τακτική ήταν εξαιρετικά
επικίνδυνη. «Όλοι είχαν πίεση, όλοι είχαν καρδιακά προβλήματα», είπε ο Κράξι.
«Ήταν ένας απαίσιος τρόπος ζωής. Και οι νέοι που μπήκαν στη δουλειά δεν έχουν
καμιά αίσθηση τιμής. Είναι καλό να τους βλέπεις να εξοντώνονται».

Ακούγοντάς τα όλα αυτά, ο Αστόρε δίσταζε να θέσει το ζήτημα που τον
απασχολούσε. Τι είναι αυτά που λένε οι δύο γέροι; αναρωτήθηκε. Ο κύριος Πράιορ
είδε το ύφος του και γέλασε. «Μην ανησυχείς, δεν είμαστε ακόμη άγιοι εμείς οι
δύο. Και αυτή η κατάσταση θέτει σε κίνδυνο και τα δικά μας συμφέροντα. Πες μας
λοιπόν τι χρειάζεσαι. Είμαστε έτοιμοι να σε βοηθήσουμε».

«Χρειάζομαι συμβουλές, όχι δράση», είπε ο Αστόρε. «Η δράση είναι δική μου
δουλειά».

«Αν πρόκειται μόνο για εκδίκηση», είπε ο Κράξι, «θα σε συμβούλευα να
ξαναγυρίσεις στο τραγούδι. Αλλά αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να προστατεύσεις την
οικογένειά σου από τον κίνδυνο». «Είναι και τα δύο», απάντησε ο Αστόρε.

«Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;» ρώτησε ο Δον Κράξι.

«Είχες δίκιο για τους αδερφούς Στούρζο», είπε ο Αστόρε. «Ομολόγησαν ότι αυτοί
έκαναν την εκτέλεση και μου είπαν ότι ο μεσάζων ήταν κάποιος Τζον Χέσκοου.
Τώρα λοιπόν πρέπει να κυνηγήσω τον Χέσκοου».

«Και οι αδερφοί Στούρζο;» ρώτησε ο Κράξι.

«Δεν θα μας απασχολήσουν ξανά».

Οι δύο γέροι έμειναν σιωπηλοί για λίγο. Μετά ο Κράξι είπε: «Τον ξέρω αυτόν τον
Χέσκοου. Κάνει το μεσάζοντα για τέτοιες δουλειές εδώ και είκοσι χρόνια».

«Έχει ένα γιο που τον λατρεύει», είπε ο Αστόρε. «Παίζει μπάσκετ ­ και είναι η
ζωή του Χέσκοου».

«Αυτό είναι παλιό χαρτί», είπε ο κύριος Πράιορ. Πρέπει να καταλάβεις τον
Χέσκοου. Παζαρεύει με το θάνατο όλη του τη ζωή. Βρες άλλον τρόπο».

«Υπάρχουν πολλά πράγματα που θέλω να μάθω πριν μπορέσω να προχωρήσω», είπε ο
Αστόρε. «Ποιος ήταν πίσω από την εκτέλεση και, κυρίως, γιατί; Προσωπικά
υποψιάζομαι ότι πρέπει να έγινε για τις τράπεζες. Κάποιος χρειάζεται τις
τράπεζες».

«Ο Χέσκοου μπορεί να ξέρει κάτι από όλα αυτά», είπε ο Κράξι.

«Εκείνο που με ενοχλεί», είπε ο Αστόρε, «είναι ότι δεν υπήρχε επίβλεψη από την
αστυνομία ή το FBI στον καθεδρικό ναό. Και οι Στούρζο μού είπαν ότι τους
εγγυήθηκαν πως δεν θα υπήρχε επίβλεψη. Θα πρέπει να πιστέψω ότι η αστυνομία
και το FBI ήξεραν από πριν για την εκτέλεση; Είναι δυνατόν αυτό;».

«Είναι», είπε ο Δον Κράξι. «Και σ’ αυτή την περίπτωση πρέπει να είσαι πολύ
προσεκτικός. Ιδιαίτερα με τον Χέσκοου».

«Αστόρε», είπε ψυχρά ο κύριος Πράιορ, «ο κύριος στόχος σου είναι να σώσεις τις
τράπεζες και να προστατεύσεις τα παιδιά τού Δον Απρίλε. Η εκδίκηση είναι
δευτερεύων στόχος που μπορεί να εγκαταλειφθεί».

Ο Αστόρε τούς μίλησε για τον γενικό πρόξενο, τον Μαριάνο Ρούμπιο, και για τον
Ίνζιο Τουλίπα, που ήθελαν να αγοράσουν τις τράπεζες. Για τον Σιλκ, που ήθελε
να τον χρησιμοποιήσει για να παγιδεύσει τον Πορτέλα. Οι δύο άντρες τον άκουγαν
με προσοχή.

«Στείλ’ τους σ’ εμένα την επόμενη φορά», είπε ο κύριος Πράιορ. «Σύμφωνα με τις
πληροφορίες που έχω, ο Ρούμπιο είναι ο οικονομικός διαχειριστής του παγκόσμιου
εμπορίου ναρκωτικών».

«Δεν πρόκειται να πουλήσω», είπε ο Αστόρε. «Αυτή την εντολή μού έχει αφήσει ο
Δον».

«Φυσικά», είπε ο Κράξι. «Οι τράπεζες είναι το μέλλον, και μπορούν να γίνουν η
προστασία σας».

Ο Αστόρε γέλασε. «Χαίρομαι που το να κρατήσουμε τις τράπεζες είναι η σωστή
κίνηση. Δεν έχει σημασία, όμως· ο Δον μου είχε πει να μην πουλήσω, κι αυτό μου
αρκεί. Και το γεγονός ότι τον σκότωσαν είναι επίσης σημαντικό».

«Δεν μπορείς να βλάψεις αυτόν τον Σιλκ», είπε ο Κράξι αυστηρά στον Αστόρε. «Η
κυβέρνηση είναι πολύ δυνατή τώρα για να στραφείς εναντίον της. Συμφωνώ όμως
ότι αυτός ο άνθρωπος αντιπροσωπεύει κάποιον κίνδυνο. Πρέπει να φανείς
έξυπνος».

«Το επόμενο βήμα είναι ο Χέσκοου», είπε ο Πράιορ.

«Εντάξει», είπε ο Αστόρε. «Αφού δω τον Χέσκοου, μπορούμε να ξανασυναντηθούμε».