Οικογένεια – γιατροί του κόσμου

Εκείνος είναι γιατρός, 60 ετών, και τον Απρίλιο του 1999 βρέθηκε να
εξετάζει απελπισμένους ανθρώπους στο ιατρείο των Γιατρών του Κόσμου, 80
χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα του Καμερούν. Εκείνη είναι 52 ετών και
συνοδεύει τον σύζυγό της σε όλες τις αποστολές. Άλλωστε η εμπειρία της από τα
30 χρόνια που είναι μαζί την κάνει χρήσιμη ως νοσηλεύτρια. Η κόρη τους είναι
25 ετών και ήταν η αιτία για όλα τα παραπάνω. Άφησε τις σπουδές στην ιατρική
και προτίμησε να αναλάβει δράση στους Γιατρούς του Κόσμου.

Οικογένεια Γιαταγάνα. Θυμούνται ότι στην πρώτη τους κοινή αποστολή στο Καμερούν οι άνθρωποι περίμεναν στην ουρά μέχρι και δύο ημέρες για να εξεταστούν

Τα τρία μέλη της οικογένειας Γιαταγάνα εδώ και ένα χρόνο είναι γιατροί του
κόσμου, συμμετέχουν σε αποστολές κυρίως σε χώρες της Αφρικής και προσφέρουν
βοήθεια. “Η Στεφανία έκανε την αρχή. Ήταν ήδη στην οργάνωση όταν αποφασίσαμε
να γίνουμε κι εμείς μέλη. Και δεχτήκαμε πολύ καλά το ότι άφησε τις σπουδές της
γι’ αυτό. Είναι κάτι που μας γεμίζει”, λέει ο πατέρας κ. Ξενοφών Γιαταγάνας.

Στις 8.30 το πρωί της περασμένης Παρασκευής τα τρία μέλη της οικογένειας
Γιαταγάνα ξεκίνησαν για την Αφρική. Πρόκειται για την πρώτη αποστολή
ανθρωπιστικής βοήθειας στους πληθυσμούς της Αφρικής που μαστίζονται από το
λιμό, σε μια περιοχή 70.000 κατοίκων γύρω από την πόλη Jinka της Αιθιοπίας.
Στην περιοχή αυτή, όπου δεν υπάρχει νερό και φαγητό, το 20% του πληθυσμού
είναι παιδιά κάτω των 5 ετών.

Η αποστολή περιλαμβάνει 30 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας (τρόφιμα, φάρμακα
κ.ά.) και ξεκίνησε με πολεμικό αεροσκάφος C-130 από το Αεροδρόμιο Ελευσίνας.
Στην αποστολή συμμετέχουν άλλα δύο μέλη των Γιατρών του Κόσμου, η κ. Ελένη
Σωτηρίου και ο κ. Ρούσσος Εμμανουήλ Παπαδάκης. Στόχος, εκτός από τη διανομή
τροφίμων και παιδικών τροφών, είναι και η δημιουργία εξωτερικών ιατρείων στα
κέντρα υγείας της περιοχής ενώ μακροπρόθεσμα (και εφόσον εξασφαλιστεί η
χρηματοδότηση) αναμένεται η δημιουργία επισιτιστικού κέντρου που θα καλύπτει
τις βασικές ανάγκες 1.000 παιδιών εβδομαδιαίως αλλά και θεραπευτικού κέντρου
όπου θα παρέχεται αγωγή στα υποσιτισμένα παιδιά.

“Ξεκίνησα τις σπουδές στην ιατρική, όμως έπειτα από δύο χρόνια κατάλαβα ότι θα
περνούσε πολύς καιρός μέχρι να αναλάβω πραγματική δράση. Έτσι, άφησα τις
σπουδές και ήρθα στους Γιατρούς του Κόσμου. Εδώ, εκτός από το γραφείο
επικοινωνίας, ασχολούμαι με πολλά πράγματα, ανάλογα με τις ανάγκες”, λέει στα
«ΝΕΑ» η 25χρονη Στεφανία Γιαταγάνα. Είναι εδώ και δυόμισι χρόνια στους
Γιατρούς του Κόσμου, στο γραφείο επικοινωνίας, ενώ από τον Απρίλιο του 1999
συμμετέχει και στις αποστολές που πραγματοποιεί η οργάνωση, πάντα μαζί με τον
πατέρα και τη μητέρα της.

Οι γονείς της Στεφανίας δεν φαίνεται να χρειάστηκαν και πολύ για να
ακολουθήσουν το παράδειγμά της. “Η Στεφανία ήταν ήδη στην οργάνωση. Και όταν
προγραμματιζόταν η αποστολή στο Καμερούν, ζητούσαν ένα γιατρό που να ξέρει
γαλλικά. Έτσι αποφάσισα να πάω κι εγώ με τη γυναίκα μου η οποία μάλιστα
συμμετείχε παλιότερα και σε διάφορες άλλες φιλανθρωπικές δραστηριότητες.
Εξάλλου είμαστε μαζί 30 χρόνια και πια έχει αποκτήσει γνώση και εμπειρία γύρω
από την ιατρική”, λέει ο κ. Ξενοφών Γιαταγάνας που δεν επιθυμεί την προβολή.
“Βοηθάμε ανθρώπους και αυτό μας ευχαριστεί, δεν μας ενδιαφέρει να προβληθούμε
γι’ αυτό”.

Συγκινητική είναι για τον κ. Γιαταγάνα η ανταπόκριση των ανθρώπων που δέχονται
τη βοήθειά του. “Στο Καμερούν βλέπαμε περισσότερους από 1.000 αρρώστους τη
μέρα. Οι άνθρωποι αυτοί όταν βλέπουν ότι θέλεις να τους βοηθήσεις, σε
αγκαλιάζουν. Θυμάμαι ότι έδιναν σ’ εμάς τις λίγες μπανάνες που είχαν, και οι
ίδιοι έτρωγαν ρίζες”, αναφέρει.

«Δεν ξέρουν ότι το νερό είναι διάφανο!»

Η 25χρονη Στεφανία πιστεύει ότι είναι πολύ σημαντικό να βοηθά κανείς τους
ανθρώπους σε χώρες που δεν υπάρχουν ούτε οι στοιχειώδεις συνθήκες για την
υγιεινή διαβίωσή τους. «Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται απίστευτο, όμως
υπάρχουν άνθρωποι στον κόσμο τού σήμερα που δεν ξέρουν πώς είναι το καθαρό
νερό! Σε μια από τις αποστολές σε οικισμούς στην Αιθιοπία, ζητήσαμε από τους
κατοίκους νερό για να ετοιμάσουμε τις κρέμες για τα μωρά τους.

Αυτό που μας έφεραν ήταν ένα καφέ υγρό που για εκείνους ήταν το νερό. Απόρησαν
όταν προσπαθήσαμε να τους εξηγήσουμε ότι το νερό είναι διάφανο», λέει ενώ
φέρνει στο μυαλό τις αναμνήσεις από την πρώτη αποστολή με τους Γιατρούς Του
Κόσμου. «Η πρώτη αποστολή στην οποία είχα συμμετάσχει μαζί με τους γονείς μου
ήταν στο Καμερούν, σε έναν οικισμό περίπου 80 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στο ιατρείο που εγκαταστήσαμε οι κάτοικοι
σχημάτιζαν ουρά περιμένοντας να εξεταστούν. Υπήρχαν άνθρωποι που στέκονταν
στην ουρά ακόμη και δύο μέρες συνεχώς», αφηγείται η Στεφανία.

Όμως, στις αποστολές αυτές υπάρχουν συχνά και κάποιες δυσκολίες. «Δεν είναι
“αυτονόητο” το να βρεθείς ξαφνικά σε έναν πληθυσμό που δεν έχει ξαναδεί λευκό
άνθρωπο και μάλιστα λευκό άνθρωπο με καλές προθέσεις! Στη Βόρεια Αιθιοπία οι
κάτοικοι κάποιων οικισμών νόμιζαν ότι τα κουτιά με γάλα που τους δίναμε ήταν νάρκες!».