«Παγώνουν» οι κατασχέσεις

«Παγώνουν» προσωρινά όλες οι διαδικασίες για την κατάσχεση ακινήτων που
ανήκουν στο Γερμανικό Δημόσιο και είχαν δρομολογηθεί με αποφάσεις ελληνικών
δικαστηρίων, προκειμένου να καταβληθούν οι αποζημιώσεις στους συγγενείς των
θυμάτων του Διστόμου.

Η απόφαση κοινοποιήθηκε και στους δικαστικούς επιμελητές, οι οποίοι την ίδια ώρα βρίσκονταν στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο για να ξεκινήσουν τον δεύτερο κύκλο των διαδικασιών για την κατάσχεση του ακινήτου,που δεν ολοκληρώθηκε όμως αφού το δικαστήριο άναψε το «κόκκινο φως» διατάσσοντας την άμεση αναστολή τους

Ο πρόεδρος υπηρεσίας του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας κ. Αλέξανδρος
Σάββας εξέδωσε χθες το μεσημέρι προσωρινή διαταγή με την οποία απαγορεύεται η
εκτέλεση κάθε αναγκαστικού μέτρου εις βάρος του Γερμανικού Δημοσίου, που
ισχύει τουλάχιστον μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2000, όπου και συζητείται η αίτηση
για αναστολή εκτέλεσης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Λιβαδειάς, το οποίο
είχε δικαιώσει τους συγγενείς των θυμάτων της γερμανικής κατοχής.

Αμέσως η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε και στους δικαστικούς επιμελητές, οι
οποίοι την ίδια ώρα βρίσκονταν στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο για να
ξεκινήσουν τον δεύτερο κύκλο των διαδικασιών για την κατάσχεση του ακινήτου, η
οποία δεν ολοκληρώθηκε αφού το δικαστήριο άναψε το «κόκκινο φως» διατάσσοντας
την άμεση αναστολή τους.

Πάντως, από την πλευρά του ο δικηγόρος κ. Γιάννης Σταμούλης, ο οποίος
εκπροσωπεί τους συγγενείς των θυμάτων, καταθέτει σήμερα αίτηση ανάκλησης της
προσωρινής διαταγής, η οποία εκδόθηκε χωρίς να ακουστεί η δική τους θέση.

Βασικό επιχείρημα των εκπροσώπων του Γερμανικού Δημοσίου είναι το γεγονός ότι
δεν υπάρχει η απαραίτητη, κατά την άποψή τους, χορήγηση άδειας από τον υπουργό
Δικαιοσύνης που θα δώσει στα αρμόδια όργανα της ελληνικής Πολιτείας το
δικαίωμα να προχωρήσουν στην κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν σε
ξένο κράτος. Και ως εκ τούτου κάθε επισπευδόμενη αναγκαστική εκτέλεση εις
βάρος του Γερμανικού Δημοσίου θεωρείται ότι είναι άκυρη.

Στο περιεχόμενο της πολυσέλιδης αίτησης επισημαίνεται: «Η προβλεπόμενη από το
άρθρο 923 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας προηγούμενη άδεια του Υπουργού
Δικαιοσύνης προφανώς δεν προσβάλλει το θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα για
αποτελεσματική δικαστική προστασία, ούτε το δικαίωμα στην περιουσία, όπως αυτά
κατοχυρώνονται στην από 4.11.1950 Σύμβαση της Ρώμης για “Την προάσπιση των
Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών Ελευθεριών”, αφού η ανωτέρω
ρύθμιση απορρέει ευθέως από τη γενική αρχή του σεβασμού της εθνικής
κυριαρχίας, ειδική έκφανση της οποίας αποτελεί το προνόμιο της ετεροδικίας. Ως
εκ τούτου η γερμανική κυβέρνηση δεν ανγνωρίζει ούτε την υπ’ αριθμόν 137/1997
απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Λιβαδειάς ούτε την απόφαση του Αρείου
Πάγου, αλλά ούτε και τις σχετικές πράξεις εκτελέσεώς τους, επειδή αυτές
αντίκεινται στη γενική αρχή του αναγκαστικού δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, καθώς
και στο προνόμιο της ετεροδικίας».

Απαντώντας στα επιχειρήματα που έχουν προβάλει μέχρι σήμερα οι αντίδικοί τους,
οι εκπρόσωποι του Γερμανικού Δημοσίου προσθέτουν τα εξής: «Η εφαρμογή της
αρχής του σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας και της ετεροδικίας στην επίδικη
υπόθεση οδηγεί στον εύλογο και ανάλογο περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και
όχι στην αναίρεσή τους. Ο περιορισμός αυτός είναι καθ’ όλα θεμιτός και για τον
λόγο ότι οι εναγόμενοι δεν στερούνται της δυνατότητας ικανοποίησης των
αξιώσεών τους και επομένως διασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση ο πυρήνας του
δικαιώματος της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας».

Και καταλήγουν στο διατακτικό της αίτησης αναφέροντας πως «η συνέχιση της
επισπευδόμενης αναγκαστικής εκτέλεσης μπορεί να προξενήσει ανεπανόρθωτη βλάβη,
αφού κινδυνεύει να πλήξει σοβαρά τη διεθνή εικόνα και τις σχέσεις της χώρας
μας (σ.σ.: της Γερμανίας) με την Ελλάδα σε μία εποχή κατά την οποία είναι
επιβεβλημένη η διατήρηση και η προαγωγή των ομαλών σχέσεων των κρατών-μελών
της Ευρωπαϊκής Κοινότητας».

Στην αντεπίθεση

Το Γερμανικό Δημόσιο πέρασε στην αντεπίθεση κάνοντας χρήση των ενδίκων μέσων
που προβλέπονται από τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Οι νόμιμοι εκπρόσωποί
του προτίμησαν παράλληλα με τη χρονοβόρα διαδικασία για την αναστολή των
προγραμμάτων πλειστηριασμών (η σχετική αίτηση συζητείται στις 2.10.2001), να
ζητήσουν την αναστολή της εκτέλεσης της πρώτης απόφασης που ικανοποιούσε τις
απαιτήσεις των συγγενών των θυμάτων του Διστόμου. Η αίτηση, που υπογράφεται
από τους δικηγόρους κ.κ. Λ. Σινανιώτη και Στ. Δεληκωστόπουλο στρέφεται κατά
της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης της Βοιωτίας και προσωπικά κατά 295 συγγενών των
θυμάτων της γερμανικής κατοχής και προσδιορίσθηκε να συζητηθεί ενώπιον του
τμήματος ασφαλιστικών μέτρων του Πρωτοδικείου της Αθήνας την 1η Σεπτεμβρίου
του 2000.

Ανάκληση ζητεί και ο Σταμούλης

Ο δικηγόρος Γ. Σταμούλης

Τη δική του απάντηση, διά της δικαστικής οδού, δίνει σήμερα ο δικηγόρος κ.
Γιάννης Σταμούλης ζητώντας να ανακληθεί η προσωρινή διαταγή που εκδόθηκε χθες
από το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας αναστέλλοντας τις διαδικασίες
αναγκαστικής εκτέλεσης για την ικανοποίηση των συγγενών των θυμάτων του
Διστόμου.

«Το γερμανικό Δημόσιο ­ δήλωσε χθες στα «ΝΕΑ» ο κ. Σταμούλης ­ επιτέλους
αντελήφθη ότι ο μόνος νόμιμος τρόπος εναντιώσεώς του στην επισπευδόμενη
αναγκαστική εκτέλεση ήταν το ένδικο μέσο το οποίο δικαιούται να ασκήσει κάθε
οφειλέτης ­ καλόπιστος ή κακόπιστος ­ κάθε φορά που εκτελείται μία δικαστική
απόφαση εις βάρος του. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί διά της ανακοπής και της
αίτησης αναστολής στρέφονται γύρω από την άποψη ότι για την επιβολή
κατασχέσεων ήταν αναγκαία η προηγούμενη άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης. Περί
του βασίμου ή μη αυτών των απόψεων θα κρίνει το αρμόδιο δικαστήριο».

Ο κ. Σταμούλης συνεχίζει λέγοντας ότι: «Ανεξαρτήτως της κρίσεώς τους ο
επιδιωκόμενος σκοπός είναι προφανής: η άσκηση πιέσεως σε περίπτωση ευνοϊκής
απόφασης για τη Γερμανία εις βάρος της ελληνικής κυβέρνησης από τη Δικαιοσύνη,
στην οποία συνήθως προσφεύγουν οι ισχυροί εναντίον των λιγότερο ισχυρών. Αλλά
και κατά τούτο η γερμανική πλευρά πιστεύω ότι σφάλλει. Η διεθνής έννομη τάξη
θεωρεί απολύτως ισότιμα τα κράτη έναντι αλλήλων και δεν επιτρέπει τα μεν να
εκβιάζουν και τα δε να εκβιάζονται».

Από την πλευρά του ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Μιχάλης Σταθόπουλος ερωτώμενος
χθες σχετικά με το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων απάντησε: «Ο κ. Σταμούλης
δεν με αμφισβητεί ούτε προσωπικά ούτε ως υπουργό. Αμφισβητεί αν χρειάζεται η
άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης. Είναι μία ερμηνεία του νόμου σεβαστή. Ποια
είναι η σωστή έννοια του νόμου θα το πουν τα δικαστήρια. Και έως τότε εγώ δεν
μπορώ να εκφράσω γνώμη, διότι αυτό θα εκληφθεί ως προσπάθεια επηρεασμού της
Δικαιοσύνης. Θα περιμένουμε τι θα πουν τα δικαστήρια».