Η ΠΥΡΙΝΗ ΟΡΓΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΧΩΡΑΣ!

Νέα μέτωπα. Η πυρκαγιά έφθασε και στη Μάνδρα, αφήνοντας μόνο στάχτες στο πέρασμά της. Τρόμος και στους Αγίους Θεοδώρους (κάτω)

Την αγανάκτηση των πολιτών αυτής της χώρας έχουν προκαλέσει τόσο οι φωτιές όσο
και οι σχετικά καινούργιες στην Ελλάδα αντιλήψεις περί καιρού – εμπρηστή.

Κι αυτό, διότι ούτε λίγο ούτε πολύ υπάρχει ο κίνδυνος να πιστέψει κανείς ότι
οποιοδήποτε καιρικό φαινόμενο, όσο ακραίο κι αν είναι, μπορεί να προκαλέσει
μια πυρκαγιά!

Δύο πράγματα έχει συγκρατήσει στο μυαλό του ένας λογικός άνθρωπος τις
τελευταίες δύο βδομάδες: το ένα αφορά τα λεγόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα,
για τα οποία υπήρχαν πριν από τρεις ημέρες σήματα κινδύνου για τρεις περιοχές
της Μεσογείου. Την Ελλάδα, την Κεντρική Ιταλία και τη Νοτιοανατολική Ισπανία.

Το «περίεργο» είναι ότι τελικά φωτιές ξέσπασαν μόνο στην Ελλάδα και μάλιστα σε
περιοχές που σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια καίγονται κάθε χρόνο!

Το δεύτερο είναι ότι δεν εντοπίστηκαν για μια ακόμα φορά οι αιτίες από τις
οποίες ξεκίνησαν οι φωτιές και βεβαίως λόγω των καιρικών συνθηκών πήραν
μεγάλες διαστάσεις.

«Ποιοι βάζουν τις φωτιές;». Το ερώτημα στα χείλη κάθε πολίτη δεν έχει βρει
ακόμη απάντηση. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι φωτιές στην Ακράτα
και στο Ξυλόκαστρο. Και οι δύο ξεκίνησαν προχθές το βράδυ. Η μοναδική
περίπτωση να οφείλονταν στον… καιρό είναι να υπήρχε ένα κομμάτι εύφλεκτου
υλικού (π.χ. γυαλί) μέσα στο δάσος, που κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες
(τόπος, απόσταση) να συγκέντρωσε τις ακτίνες του ηλίου και έτσι να ξεκίνησαν
οι πρώτες φλόγες. Όμως, στις 10.00 το βράδυ προχθές κάτι τέτοιο προφανώς δεν
ίσχυσε.

Αν μάλιστα προσέξει κανείς την ιστορία των πυρκαγιών στο Αίγιο, στο Ξυλόκαστρο
και στους Αγίους Θεοδώρους θα διαπιστώσει ότι ­ ανεξαρτήτως ακραίων ή μη
καιρικών συνθηκών ­ οι συγκεκριμένες περιοχές καίγονται με μια συχνότητα δύο
φορές τη δεκαετία. Και ότι κάθε χρόνο ξεσπούν μικρότερες πυρκαγιές ­ πάντα
καλοκαίρι ­ που συνήθως αντιμετωπίζονται γρήγορα. Θα διαπιστώσει, όμως, κανείς
και ένα ακόμα στοιχείο: οι περιοχές αυτές διέπονται από ένα περίεργο
ιδιοκτησιακό καθεστώς και ότι μεγάλα τμήματά τους έχουν πουληθεί ως οικόπεδα
σε ομάδες πολιτών (οικοδομικοί συνεταιρισμοί κ.ά.).

Για να ξεκαθαρίσουμε: οι καιρικές συνθήκες εμπόδισαν δραματικά τις προσπάθειες
πυρόσβεσης και έδωσαν στις φλόγες μεγάλη ταχύτητα. Όταν στις 11.00 το πρωί
φυσούσαν νοτιοδυτικοί άνεμοι, οι οποίοι μια ώρα αργότερα γύρισαν σε βόρειους,
τότε οι δυνάμεις πυρόσβεσης βρέθηκαν όχι μόνο σε λάθος θέση αλλά και χωρίς…
δυνατότητες. Η κύρια μηχανή κατάσβεσης, τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα, δεν
μπορούσαν να πετάξουν στα 8 και 9 Μπωφόρ και έτσι άρχισε ο τρελός χορός.

Όμως το ερώτημα παραμένει: ποιος – ποιοι έβαλαν τις φωτιές;

Η κυβέρνηση λέει ότι δεν υπάρχει οργανωμένο σχέδιο. Και προφανώς έχει δίκιο,
αφού δεν υπάρχει καμία ορατή (ή… αόρατη) ένδειξη για κάτι τέτοιο. Θα ήταν,
άλλωστε, αστείο να θεωρήσουμε ότι ομάδες κρούσης εμπρηστών διασκορπίστηκαν από
τη Χίο και την Πίνδο μέχρι τους Αγίους Θεοδώρους και τη Ρόδο για να
δημιουργήσουν κλίμα ανωμαλίας στη χώρα.

Χθες το μεσημέρι, τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και τα αρμόδια κυβερνητικά όργανα
μιλούσαν μόνο για «ακραίες καιρικές συνθήκες». Λίγες ώρες αργότερα, στην
κυβερνητική επιτροπή τα πράγματα άλλαξαν: «δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι
είναι τυχαίες τόσο πολλές πυρκαγιές».

Εύρηκα!

Μια βασική αρχή της εγκληματολογίας είναι: «πες μου ποιος ωφελείται από το
έγκλημα, να σου πω ποιος το έκανε».

Αν ξαναγυρίσουμε στη δασική ιστορία αυτών των περιοχών θα διαπιστώσουμε ότι
και κίνητρα υπάρχουν αλλά και δράστες. Εκατοντάδες διεκδικητές, αλλού της
βλάστησης και αλλού του δασοσκέπαστου χώρου, έχουν κάνει αισθητή την παρουσία
τους με πυρκαγιές τα προηγούμενα χρόνια…