ΜΑΤΙΕΣ Τα «μικρά»…

Μιλούσα, προ ημερών, μ’ έναν Πόντιο φοιτητή, στη Νυρεμβέργη, για δημοσιογραφία
και ποίηση. Κάποια στιγμή, μου είπε: «διαβάζω χρόνια τη στήλη σου. Και μερικές
φορές ενοχλούμαι. Δεν είναι δυνατόν να γράφεις, έστω και μια φορά το εξάμηνο,
για τα καυσαέρια, το παρκάρισμα και τα κυκλοφοριακά προβλήματα που έχει η
γειτονιά σου. Αυτά είναι μικρά και τετριμμένα. Στη θέση σου θα τ’ άφηνα στην
άκρη για πάντα…».

Για μένα, αυτά τα μικρά προβλήματα, είναι πολύ μεγάλα. Δυσκολεύουν τη ζωή μας
­ την κάνουν αφόρητη. Γι’ αυτό άλλωστε και στις τελευταίες εκλογές όλα τα
κόμματα μιλούσαν για τη «μάχη της καθημερινότητας». Είναι λίγο πράγμα η άθλια
συγκοινωνία; Το σκουπιδαριό και το «νέφος» που μας πιάνει από το λαιμό για να
μας πνίξει; Είναι λίγο πράγμα ο θόρυβος;

Είχα ελπίσει ότι με το έργο της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων η περιοχή
της Ακρόπολης, στην οποία κατοικούν χιλιάδες άνθρωποι, ­ ανάμεσά τους κι εγώ ­
θα γλίτωνε από την «τρέλα του καλοκαιριού»: από τα αναρίθμητα Ι.Χ. αυτοκίνητα
που ανηφορίζουν για το Ηρώδειο και παρκάρουν στους γύρω δρόμους, το ένα πάνω
στο άλλο, αλλά και τα ­ εκατοντάδες ­ πούλμαν, που αφήνουν τους τουρίστες
μπροστά στον «Διόνυσο» και τους περιμένουν εκεί, με τις ώρες, με τα
αιρ-κοντίσιον αναμμένα, ρυπαίνοντας αφάνταστα την ατμόσφαιρα…

Το κλείσιμο της Διον. Αρεοπαγίτου και της μισής Ρ. Γκάλλι και Απ. Παύλου ήταν
μια «προκαταβολή» για την μελλοντική ευτυχία της γειτονιάς. Τα έργα, όμως,
ελλείψει χρημάτων, σταμάτησαν για τέσσερις μήνες στη Δ. Αρεοπαγίτου! Και στην
Απ. Παύλου, η Τροχαία, ελλείψει επαρκούς δυνάμεως, δεν κατάφερε να κλείσει τον
δρόμο των ανερχομένων από τον σταθμό του Θησείου! Έτσι, η κατάσταση, έγινε και
πάλι αφόρητη…

Τι μέλλει γενέσθαι; Πληροφορούμαι ότι ρίχτηκε η ιδέα να μπουν μπάρες στην Απ.
Παύλου, για να περνούν μόνο λεωφορεία, με ειδική κάρτα, αλλ’ αυτό θα συμβεί
τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο. Ως τότε η Απ. Παύλου θα μείνει ανοιχτή, γιατί δεν
υπάρχει άλλη οδός ­ η Αρεοπαγίτου είναι σκαμμένη ­ για να φτάσουν τα
αυτοκίνητα στο Ηρώδειο. Όσο για τα έργα, που καθυστέρησαν και λόγω ΔΕΗ, αν
εξασφαλισθούν τα αναγκαία χρήματα, έγκαιρα, θα συνεχισθούν, κατά πάσαν
πιθανότητα, στα μέσα Ιουλίου.

Με δυο λόγια: το δράμα, για ολόκληρη τη συνοικία, δεν τελειώνει. Του χρόνου,
ίσως. Και βλέπουμε…