[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Διότι αυτός ο παρατεταμένος καύσωνας που πλήττει εδώ και ημέρες τη χώρα και
μας έχει βγάλει εντελώς έξω από τα νερά μας, παράλληλα έχει εκτοπίσει από τα
πρωτοσέλιδα και τον κύριο Χριστόδουλο. Η τελευταία φορά που ακούσαμε τη λέξη
«ταυτότητα» ήταν όταν μετεωρολόγος είπε με στόμφο ­ παρεμπιπτόντως οι
μετεωρολόγοι θυμίζουν έντονα τους σεισμολόγους σε συχνότητα εμφάνισης στα
κανάλια ­ τη φράση «η ταυτότητα του νέου καύσωνα είναι…», και άρχισε να
παραθέτει τα στοιχεία της θεομηνίας. Κατά τα λοιπά, λέξη για ταυτότητες,
θρησκεύματα, είπα, άκουσα, μου είπαν, το αυτό και το διότι, και τα συναφή. Με
τον υδράργυρο να «παίζει» με τους 45 βαθμούς, ποιος έχει όρεξη να ασχοληθεί με
ένα θέμα που είναι διαμάχη «περί όνου σκιάς»; Ούτε καν αληθινή σκιά, δεν
είναι…

«Ας με κάνανε πρωθυπουργό»

Οι καινούργιες, λόγω καύσωνα, λέξεις και όροι που μπήκαν στη ζωή μας είναι η
«τάση», η «κατανομή», το «φορτίο ηλεκτρικής ενέργειας». Και γίναμε όλοι εξπέρ,
πλέον. Ένας κύριος, που είναι βοηθός γενικός διευθυντής της ΔΕΗ, κινδυνεύει
ανά πάσα στιγμή να μείνει άνεργος διότι εμείς τα γνωρίζουμε πλέον καλύτερα.
Και τα «φορτία» και την «ισορροπία του δικτύου» και πότε «διαταράσσεται» και
βεβαίως παίζουμε στα δάχτυλα γιατί και πώς γίνονται οι «βυθίσεις» του δικτύου
και πώς «βγαίνουν εκτός σειράς» ολόκληρες περιοχές. Αυτός ο λαός είναι
πραγματικά περιούσιος. Δύσκολα να βρεθεί στην υφήλιο άλλος να τον
ανταγωνισθεί. Ποιος πολίτης άλλης χώρας, ας πούμε, είναι ταυτόχρονα διοικητής
της ΔΕΗ, μετεωρολόγος, σεισμολόγος, συγκοινωνιολόγος, πιλότος, καρδιολόγος,
συνταγματολόγος, φυσικός, μηχανικός, καπετάνιος στα καράβια και βεβαίως
αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, πρέσβης κ.λπ.; Στη χώρα εκείνη που ακούς κατά
κόρον και χωρίς μέτρο το «κάνε με εμένα πρωθυπουργό για 24 ώρες και σου λέω
εγώ»…

Θέλει… προαγωγή

Ο Αρχιεπίσκοπος ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία; Του 24ωρης διάρκειας
πρωθυπουργού; Όχι, βέβαια. Αλίμονο. Ο κ. Χριστόδουλος έχει πιο μακροχρόνιες
φιλοδοξίες. Υποστηρίζουν ορισμένοι ότι αυτή η παρατεταμένη δημόσια έκθεση του
προκαθημένου της Εκκλησίας έχει να κάνει με την πρόθεσή του να υποδυθεί κάποτε
­ όταν το επιτρέψουν οι καιροί ­ τον Εθνάρχη Μακάριο στα καθ’ ημάς. Πιθανόν.
Επί του παρόντος όμως αυτό που επιδιώκει είναι να μετατρέψει την Εκκλησία της
Ελλάδος σε Πατριαρχείο. Και διά αυτής της μετατροπής, να αναγορευθεί και ο
ίδιος σε Πατριάρχη. Να εισέλθει στο κλειστό κλαμπ των πατριαρχών. Και μετά,
ποιος ξέρει, αν ο Θεός το θελήσει, να πάει για πιο πάνω. Απορείτε; Γιατί;
Εσείς δηλαδή, στη δουλειά σας, δεν θέλετε να πάρετε προαγωγή, να γίνετε
προϊστάμενος/η;

Ανησυχούν οι χορηγοί

Τι προάγουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες; Απαντήστε, εσείς παρακαλώ. «Το αθλητικό
πνεύμα»; Χάσατε. Τα προϊόντα των χορηγών, προάγουν. Όπου χορηγοί, οι μεγάλες
πολυεθνικές, που αγοράζουν κάθε εκμεταλλεύσιμο εκατοστό διαφημιστικού χώρου ­
και χρόνου ­ και για πολλούς, ακόμη κι αν οι αρχαίοι Ηλείοι το 776 π.Χ. δεν
είχαν εφεύρει τους Ολυμπιακούς, θα το είχαν κάνει η Κόκα Κόλα, η Μακ
Ντόναλντς, η Πέπσι, η Κόντακ, η Ζήροξ, η Βίζα, η Φούτζι και η Αντίντας! Διότι
με κάποιο τρόπο θα έπρεπε να διαφημίσουν τα προϊόντα τους στην παγκόσμια
αγορά. Γι’ αυτό και πληρώνουν όσο όσο για να κερδίσουν μια θέση χορηγού στους
αγώνες, που παρακολουθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα. Λοιπόν για τους χορηγούς
γίνονται όλα και για τον λόγο αυτό, εκείνοι που συνωμοτούν για να μην
πραγματοποιηθούν οι Ολυμπιακοί του 2004 στην Ελλάδα, αυτούς έχουν βάλει στο
μάτι. Δεν είδατε τα δημοσιεύματα που έφεραν τους χορηγούς πολύ ανήσυχους για
την τρομοκρατία στην Ελλάδα;

Κι όμως, φταίμε

Υπαρκτοί ή όχι οι φόβοι των χορηγών, η αλήθεια, η γυμνή αλήθεια, είναι ότι
αντί να αντιδρούμε σαν να μας τσίμπησε άγρια σφήκα κάθε φορά που ένα ξένο
έντυπο αναφέρεται στην τρομοκρατία στην Ελλάδα, θα ήταν καλύτερα να κάναμε
κάτι για την εξάλειψη του φαινομένου. Συνηθίσαμε να μιλάμε για «ανθελληνικό
παραλήρημα» κάθε φορά που κάποιος γράφει γι’ αυτή την ιστορία της τρομοκρατίας
που μας προσβάλλει ως λαό και ως πολιτισμό. Γιατί όμως; Ανεξάρτητα από τις
όποιες υπερβολές υπάρχουν σ’ αυτά τα δημοσιεύματα, ανεξάρτητα από τις όποιες,
προφανείς ή καλά κρυμμένες, σκοπιμότητες υπηρετούν, η πραγματικότητα είναι πως
εμείς εδώ έχουμε κάποιους τύπους, που σηκώνουν το πιστόλι και σκοτώνουν όποιον
επιθυμούν. Το ότι 25 χρόνια τώρα δεν έχουν αποκαλυφθεί βαρύνει εμάς και
κανέναν άλλο. Τον αδιάφορο πολίτη, την ανίκανη αστυνομία, την άπραγη πολιτική
ηγεσία.

Μήπως ήταν… άλλοι;

Γιατί μας ενοχλούν λοιπόν τα δημοσιεύματα; Δεν ήμασταν εμείς που σχολιάσαμε με
ένα «καλά του έκαναν» την πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη δολοφονία από
τρομοκράτες; Δεν ήταν η Αστυνομία που στη μία και μοναδική φορά που βρέθηκε
απέναντι στη 17 Νοέμβρη, στην οδό Λουίζας Ριανκούρ, έβαλε την ουρά στα σκέλια
και οπισθοχώρησε με ελαφρά πηδηματάκια; Δεν είναι η πολιτική ηγεσία που
στάθηκε αδύναμη να πει όχι στις πιέσεις τις ελάχιστες φορές που η Αστυνομία
συνέλαβε υπόπτους για τρομοκρατική δράση; Ο «χ» δημοσιογράφος της «ψ»
εφημερίδας που μπερδεύει τη γλώσσα με την κλώσα και το γάλα με την Καβάλα, μας
φταίει;

Εδώ η χωματερή… εκεί η χωματερή…

Ο κακός μας ο καιρός τα φταίει όλα. Πόσοι δεν οργίστηκαν με την είδηση ότι η
Ελλάδα, εμείς δηλαδή οι φορολογούμενοι, πληρώνει 6,7 εκατομμύρια ημερησίως
επειδή ένας δήμαρχος στα Χανιά απαγορεύει να λειτουργήσει με όρους υγιεινής
και ασφάλειας μια χωματερή; Ο «ωχαδερφισμός» στην πλήρη του δικαίωση. Στην
περιοχή μου να μη λειτουργήσει η χωματερή κι όπου αλλού θέλει ας λειτουργήσει.
Πρωτοφανή πράγματα, τα οποία προκάλεσαν την καταδίκη που προαναφέρθηκε. Το
εξοργιστικό είναι ότι ακόμη και μετά την καταδίκη-προσβολή για τη χώρα,
κάτοικοι της περιοχής προχώρησαν σε αποκλεισμό της χωματερής. Μπροστά στα
απαθή βλέμματα της Αστυνομίας. Μόνο εδώ γίνονται αυτά, πραγματικά.

Ιδανικός αυτόχειρας

Καύσωνας, ΔΕΗ, Χριστόδουλος, κυβέρνηση, τρομοκρατία, σκουπίδια, αυτή είναι η
ζωή μας. Όποιος αποκαλύψει έστω μια στάλα συναίσθημα σε όλα αυτά, παρακαλούμε
να μας την υποδείξει κι εμάς. Αλλά δεν θα μπορέσει. Γιατί δεν υπάρχει. Τα
δημόσια πράγματα τα χαρακτηρίζει η σκληρότητα, που είναι αντανάκλαση της
σκληρότητας των ανθρώπων που τα διαχειρίζονται. Προς τι ο πρόλογος; Για μια
είδηση που πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων. Ένα παιδί αυτοκτόνησε. Στα
Γιάννενα. Συγκλονίσθηκε «η μικρή μας πόλη». Για το παιδί και την αιτία του
απονενοημένου διαβήματος. Αυτοκτόνησε, είπαν, για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα. Στην
κοινωνία της πληροφορικής και της παγκοσμιοποίησης, της σκληρότητας και της
τέχνης του εφικτού, η ζωή και ο θάνατος επαληθεύονται απελπιστικά τραγικά.
Ιδανικός αυτόχειρας, ετών 16. Τόσο έγραφε η ταυτότητά του…