Ρολφ-Ερνστ Μπρόγιερ Οι πολιτικές καθυστερήσεις έπληξαν το ευρώ

Στην τριετία που διοικεί ­ και ως διευθύνων σύμβουλος ­ την Ντόιτσε Μπανκ, ο
κ. Ρολφ – Ερνστ Μπρόγιερ μετέτρεψε τη μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα στον
μεγαλύτερο δημοσιονομικό οργανισμό σε παγκόσμιο επίπεδο: μετά τη συγχώνευση,
τον Ιούνιο του 1999, με την Bankers Trust New York. Αποθεματικό κεφάλαιο: 1
τρισεκατομμύριο 300 δισ. μάρκα. Μπήκε φοιτητής στην τράπεζα που έμελλε να
φθάσει στην κορυφή της ιεραρχίας της, αφού εν τω μεταξύ έκανε λαμπρές σπουδές
και απέκτησε στον δημοσιονομικό χώρο σπάνια εμπειρία. Στόχος του, ο
εκσυγχρονισμός του δημοσιονομικού συστήματος μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε. και με
στενότατη συνεργασία με τη Γαλλία. «Εκλογές», είπε, «γίνονται κάθε 4 ή 5
χρόνια. Αλλά οι δημοσιονομικές αγορές αποφασίζουν κάθε μέρα».

Και συναρτώντας την άποψη αυτή, τόνισε σε ένα άρθρο του: «Κυριαρχία της
οικονομίας πάνω από την πολιτική; Όχι! Αλλά οι ελεύθερες δημοσιονομικές αγορές
αποτελούν αποτελεσματική βαθμίδα ελέγχου των κρατικών ενεργειών». Στον ευρύ
χώρο της οικονομικής προσέγγισης με ευρωπαϊκές τράπεζες χωρών-μελών της Ε.Ε.,
στα τέλη του 1998, ο Ρ.Ε. Μπρόγιερ υπέγραψε Συμφωνία Συνεργασίας με την
ελληνική τράπεζα Eurobank με συμμετοχή 5%.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»: Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα κατέβαλε σοβαρές
προσπάθειες για να τιθασεύσει τον πληθωρισμό, αλλά και να εξασφαλίσει
τις προϋποθέσεις για την ένταξή της στην ΟΝΕ. Πώς έκρινε ο κόσμος της
Οικονομίας στη Γερμανία το ευτυχές αποτέλεσμα;

ΜΠΡΟΓΙΕΡ: Με μεγάλη αναγνώριση. Σε ευρύ χώρο, θα έλεγα μάλιστα με θαυμασμό.
Και τούτο, γιατί μόλις πριν από δύο χρόνια, κυριολεκτικά, κανείς δεν μπορούσε
να πιστέψει ότι θα κατόρθωνε η Ελλάδα να διαθέτει τα κριτήρια, που θα την
οδηγούσαν στην ένταξη. Και όσοι κατέχονταν από καλή πίστη και από φιλικά
αισθήματα ήταν και αυτοί επηρεασμένοι από τον δύσβατο δρόμο, που έπρεπε να
διανύσει η χώρα για να τιθασεύσει τον πληθωρισμό και να τον δρομολογήσει στη
σωστή κατεύθυνση, αλλά και, ταυτόχρονα, να περιορίσει το έλλειμμα του
προϋπολογισμού. Και τώρα η Ελλάδα πέτυχε να εξασφαλίσει τα κριτήρια και να
ενταχθεί στην ΟΝΕ. Γι’ αυτά τα επιτεύγματα μπορούμε μόνο να συγχαρούμε.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»: Πώς κρίνεται γενικά η παρουσία της Ελλάδας στις Βρυξέλλες:
του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας, της επιτρόπου, της
μόνιμης αντιπροσωπείας; Αναγνωρίζεται η φωνή τους και η στάση τους
τοποθετείται σε ανάλογο επίπεδο με άλλων χωρών που δεν ανήκουν στις τέσσερις
μεγάλες;

ΜΠΡΟΓΙΕΡ: Πιστεύω πως δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Παρότι η Ελλάδα είναι
χώρα-μέλος από τις μικρότερες, αυτό καθόλου δεν εμποδίζει να ακούγεται η φωνή
της εξίσου αποτελεσματικά όσο και η φωνή άλλων χωρών-μελών ανάλογου με αυτήν
δυναμικού. Ένα καλό παράδειγμα, εν προκειμένω, αποτελεί η Πορτογαλία. Η χώρα
αυτή είναι διαπρεπές μέλος αναφορικά με το κύρος της φωνής της, αλλά είναι μία
μικρή χώρα. Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα και καλή ευκαιρία να εξασφαλίζει να
ακούγεται ισχυρή η φωνή της, όπως ακριβώς και άλλων χωρών.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»: Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις έχει επέλθει μία ύφεση και
προσέγγιση. Πώς αντιμετωπίστηκε η εξέλιξη αυτή εδώ;

ΜΠΡΟΓΙΕΡ: Με ιδιαίτερη ικανοποίηση. Και τούτο γιατί η Ομοσπονδιακή Γερμανία,
και παλαιότερα ­ από τον περασμένο αιώνα ­ το γερμανικό κράτος, διέθετε και
διατηρούσε ιδιαίτερες σχέσεις με τις δύο αυτές χώρες. Υπάρχει μια εξαιρετικά
ιδιαίτερη σχέση με την Τουρκία και μια έξοχη παραδοσιακή σχέση με την Ελλάδα.
Η Γερμανία αισθανόταν πάγια οδύνη για το ότι οι δύο αυτές γειτονικές χώρες δεν
είχαν αλληλοκατανοηθεί όσο θα έπρεπε. Και γι’ αυτό μία σταθερότητα στις
σχέσεις τους θα ήταν κατ’ εξοχήν στο πνεύμα του γερμανικού συμφέροντος.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»: Η συγχώνευση των χρηματιστηρίων του Λονδίνου και της
Φρανκφούρτης θα μπορούσε να θεωρηθεί προίμιο ένταξης της Αγγλίας στην ΟΝΕ;

ΜΠΡΟΓΙΕΡ: Πιστεύω πως είναι λίγο πρόωρο να ερμηνευθεί η συγχώνευση με άμεση
πρόθεση της Μεγάλης Βρετανίας να ενταχθεί στην ΟΝΕ. Όμως, απόλυτα ασφαλές
είναι το ότι η ενέργεια της συγχώνευσης υποδηλώνει ένα μεγαλύτερο άνοιγμα για
συνεργασία με τις μεγάλες οικονομικές αγορές της Κεντρικής Ευρώπης. Και τούτο
είναι σημαντικό, γιατί αποδεικνύει ότι ο παλαιός ανταγωνισμός μεταξύ της
Αγγλίας και του Κόντινεντ (της ηπειρωτικής Ευρώπης) υποχωρεί.

Η Μεγάλη Βρετανία συνειδητοποιεί βαθμιαία, αλλά όλο και περισσότερο, ότι είναι
μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Και με τη συγχώνευση των χρηματιστηρίων Λονδίνου και Φρανκφούρτης
υπογραμμίζεται ακριβώς η συνειδητοποίηση αυτή σε έναν σπουδαίο τομέα: στον
δημοσιονομικό των Μεγάλων Αγορών ­ και κρίθηκε ως απολύτως αναγκαία η
συγχώνευση.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»: Πώς αντιμετωπίζετε την όλο και εντονότερη προσέγγιση προς την
Ευρώπη των χωρών της Ε.Ε., ιδιαίτερα στο οικονομικό πεδίο; Η ΟΝΕ
είναι μία απόδειξη. Πιστεύετε ότι η ροπή αυτή θα συνεχιστεί με τους
ίδιους ρυθμούς, αν και το ευρώ παρουσιάζει διακυμάνσεις;

ΜΠΡΟΓΙΕΡ: Οι διακυμάνσεις του ευρωπαϊκού νομίσματος οφείλονται στο δεδομένο
ότι εμείς, τώρα, καθυστερούμε στο πεδίο της πολιτικής ανάπτυξης της Ευρώπης.
Βραδυπορούμε. Το ευρώ δεν βρίσκεται σε αδυναμία. Οικονομικά είναι εντάξει.
Αλλά υστερεί σε ικανότητα η Ευρώπη να μιλάει πολιτικά με μια φωνή. Και τώρα,
όπως και πριν, παρακολουθούν την πορεία αυτή οι Αμερικανοί και οι Ασιάτες.

Υπάρχει μεν ένα ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, αλλά δεν υπάρχει καμία ενιαία
οικονομική πολιτική. Και ακόμα: καμία ενιαία νομισματική πολιτική, για να μην
αναφέρω την ανυπαρξία ενιαίας εξωτερικής πολιτικής και καμιάς ενιαίας
αμυντικής πολιτικής. Αυτά τα δεδομένα συμβάλλουν στο αδυνάτισμα του ευρώ
απέναντι στο δολάριο.

Ελπίζω ότι η γαλλική Προεδρία, που άρχισε αυτή την εβδομάδα, θα αξιοποιηθεί
προκειμένου να υπάρξει πίεση για μεγαλύτερη ταχύτητα προς την κατεύθυνση της
περαιτέρω πολιτικής ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ήδη βλέπω τις πρώτες
ενδείξεις με αφορμή τη γαλλογερμανική συνεργασία, που μαρτυρούν ότι στη
διάρκεια του εξαμήνου θα υπάρξει αξιοσημείωτη πρόοδος.

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»: Οι πρωθυπουργοί σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων, που
είχε προσκαλέσει στο Βερολίνο, πρόσφατα, ο καγκελάριος Γκέρχαρντ
Σρέντερ, συμφώνησαν στην ανάγκη καθιέρωσης μεγαλύτερου ελέγχου της
εκτελεστικής εξουσίας απέναντι στην ελεύθερη αγορά, που δεσπόζει
σήμερα. Πώς κρίνεται αυτή η θέση από τον κόσμο της Οικονομίας;

ΜΠΡΟΓΙΕΡ: Βεβαιώνω ότι εμείς στην Ευρώπη έχουμε ανάγκη από μία ενιαία και
κοινή εποπτεία γύρω από τις αγορές. Ιδιαίτερα τις δημοσιονομικές αγορές.
Σήμερα, σε κάθε χώρα της Ε.Ε. λειτουργούν διαφορετικές υπηρεσίες ελέγχου και
εποπτείας. Έχουμε, ναι, ένα ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, έναν ενιαίο οικονομικό
χώρο και δημοσιονομικές αγορές που αναπτύσσονται μεταξύ τους. Αλλά η εποπτεία
είναι ασυντόνιστη και ξεχωριστή σε κάθε χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ως εκ τούτου, η προσπάθεια των πρωθυπουργών να συμβάλουν στο πεδίο αυτό, είναι
ασφαλώς θετική. Αλλά η λειτουργία ελέγχου του κράτους θα πρέπει πάντοτε να
ενεργείται με αναφορά ότι πρόκειται για επιχορηγήσεις. Όταν οι αγορές
παρουσιάζουν αδυναμία, τότε οι κυβερνήσεις καλούνται να επέμβουν. Αλλά μόνο με
την προϋπόθεση ότι αυτό θα γίνεται υπό μορφήν επιχορήγησης και όχι κατ’ αρχήν
και κατά βάση.