Τριάντα σελίδες κριτική σε Κάππο από το ΚΚΕ

Το ΚΚΕ εν όψει του προσυνεδριακού διαλόγου του για το 16ο συνέδριό του
εντείνει «την ιδεολογική πάλη του» προχωρώντας και με προσωπικές αιχμές ­ σε
ορισμένες περιπτώσεις με πολύ δηκτικό τρόπο ­ για μια σειρά ζητήματα που
αφορούν στις συμμαχίες που έκανε προεκλογικά, αλλά και στο αν το καθεστώς της
πρώην ΕΣΣΔ ήταν ή όχι σοσιαλιστικό.

Ίσως το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι το ιδεολογικό περιοδικό του
(«Κομμουνιστική Επιθεώρηση» ­ ΚΟΜΕΠ) αφιερώνει τριάντα σελίδες αυστηρής
κριτικής για το βιβλίο περί «κριτικής στον σοβιετικό σχηματισμό» του πρώην
κοινοβουλευτικού στελέχους του και από τους κορυφαίους αντιστασιακούς Κώστα
Κάππου.

Την ίδια ώρα με άρθρο του, που προβάλλεται ιδιαίτερα στον Κυριακάτικο
«Ριζοσπάστη»”, ο Δημήτρης Γόντικας, από τα κορυφαία στελέχη του Κομμουνιστικού
Κόμματος, καταγγέλλει όσους επιτίθενται στο ΚΚΕ και υποστηρίζει τις συμμαχίες
που έγιναν, ιδιαίτερα με την δημοσιογράφο βουλευτή Λιάνα Κανέλλη και τον
πανεπιστημιακό Κώστα Ζουράρι.

Στην ΚΟΜΕΠ πάντως η κριτική στον Κώστα Κάππο, που υπογράφεται από τον Γιώργο
Πολυμερίδη, μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της Κ.Ε. του ΚΚΕ, είναι σε
ορισμένα σημεία της δηκτική: «Δυστυχώς, το λέω με μεγάλη λύπη, είμαι
υποχρεωμένος εξ αντικειμένου, να ασχοληθώ και να δώσω επιχειρήματα σε γνωστά
και αυταπόδεικτα πράγματα».

Ο Κ. Κάππος στο βιβλίο του είχε εκφράσει την άποψη ότι το καθεστώς στην ΕΣΣΔ
από τη δεκαετία του ’30 και πολύ περισσότερο αργότερα είχε χάσει τα όποια
σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά τού είχε προσδώσει η Επανάσταση των Μπολσεβίκων
τον Οκτώβριο του 1917.

Μάλιστα, ο πρώην βουλευτής του ΚΚΕ στο βιβλίο του επεσήμαινε ότι η όποια
κριτική ασκείται καλοπροαίρετα δίνει πνοή και ζωντάνια στις αριστερές
δυνάμεις, οι οποίες δεν έχουν κανένα λόγο να υπερασπίζονται κάτι που δεν είναι
προοδευτικό και δημοκρατικό.

Στο πολυσέλιδο κείμενο της ΚΟΜΕΠ διατυπώνεται η θέση ότι οι απόψεις του κ.
Κάππου «χωρίς να είναι νέες και πρωτότυπες», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται,
«έχουν μία ορισμένη απήχηση σε προοδευτικούς ανθρώπους, αξιοποιούμενες
δυστυχώς κατάλληλα από τους αστούς δημοσιολόγους και προπαγανδιστές».

Ακόμα, υποστηρίζεται ότι το καθεστώς που υπήρχε στην ΕΣΣΔ ήταν σοσιαλιστικό:
«… Η αλήθεια παρουσιάζεται αναποδογυρισμένη, στέκεται με το κεφάλι κάτω.
Κάτι παραπάνω.

Είναι σαφές ότι η κριτική του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε για τις όποιες
αδυναμίες, ελλείψεις και λάθη του είναι και επιθυμητή και αναγκαία.

Αλλά η κριτική του μέσω της “Κριτικής του σοβιετικού σχηματισμού” είναι μία
μορφή άρνησης του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα».

Στο μεταξύ, ο Δ. Γόντικας στον «Ριζοσπάστη» υποστηρίζει ότι «η επίθεση ενάντια
στο ΚΚΕ, που αυτή την περίοδο εκδηλώνεται με νέα ένταση, δεν είναι άσχετη με
τη σχεδιαζόμενη κλιμάκωση νέων αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων και
γενικότερα πολιτικών που υποτάσσουν ακόμη πιο βαθιά τη χώρα στη νέα τάξη
πραγμάτων». Το μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ αναφέρεται στη συνέχεια ονομαστικά στις
περιπτώσεις της Λιάνας Κανέλλη και του Κώστα Ζουράρι για να τονίσει: «Η
λυσσασμένη επίθεση στο πρόσωπο της Κανέλλη και του Ζουράρι δεν έχει στενά
προσωπικό χαρακτήρα. Θέλουν να χτυπήσουν τη γενική πολιτική του κόμματος στον
τομέα αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι αποκρύβουν το εύρος των συνεργασιών στη φάση
αυτή.

Όπως δεν είναι τυχαία η συγκέντρωση του πολέμου στα δύο αυτά πρόσωπα. Σκοπός
τους είναι να τρομοκρατήσουν όποιον ή όποια σκέφτεται να εγκαταλείψει το δικό
τους “μαντρί” και να συνεργασθεί με το ΚΚΕ…».

Στο άρθρο υποστηρίζεται, τέλος, ότι «το 16ο Συνέδριο θα δώσει στο κόμμα νέα
δύναμη και ορμή στην εκπλήρωση των αποφάσεων που θα πάρει».