[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ποιος Ιουλιανός; Ο αυτοκράτωρ. Που λάτρεψε τόσο την αρχαία Ελλάδα και τον
πολιτισμό της, ώστε τριακόσια τόσα χρόνια μετά τη γεννηση του Χριστού
επιχείρησε να αναστήσει το Δωδεκάθεο και τη λατρεία του. Ευτυχώς όμως ήρθε
καπάκι ο Μέγας Θεοδόσιος (κανείς δεν έχει καταλάβει ποτέ γιατί αυτός ο τύπος
ονομάσθηκε Μέγας) και ξεθεμελίωσε ό,τι είχε απομείνει, από τα δείγματα της
τέχνης του αρχαιοελληνικού πολιτισμού. Τα έχετε ξεχάσει, ε; Και εμείς,
παρομοίως. Υποθέτοντας ότι αυτά πλέον ανήκουν στη σφαίρα της αρμοδιότητας
ιστορικών τύπου Σαρ. Καργάκου, του οποίου το βοήθημα περί την ιστορίαν έκανε
θραύση, αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν οι πανελλήνιες εξετάσεις εισαγωγής
στα ΑΕΙ είχαν και νόημα και υπόσταση. Αμ, δε, όμως. Διότι εσείς και εμείς,
μεν, τα είχαμε ξεχάσει, όχι και οι «Άγιοι» πατέρες. Λάβρος επετέθη ο
Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος κατά της ελληνικής κλασικής παιδείας. Και κατά του
Διαφωτισμού, ωσαύτως. Για να υπεραμυνθεί των αξιών του ελληνοχριστιανικού
πολιτισμού. Γιατί, τώρα, όλα αυτά ακούγονται κάπως ανατριχιαστικά;

Οι «Άγιοι» και οι «νάνοι»

Ανατριχίλα αισθάνθηκαν και όσοι άκουσαν αυτόν τον κύριο Μητροπολίτη Πειραιώς
Καλλίνικο να επιτίθεται από του άμβωνος κατά των νάνων (πολιτικών) που όρθωσαν
το ανάστημά τους στην Εκκλησία, δηλαδή στον ίδιο, στον Αρχιεπίσκοπο και στην
παρέα τους. Η επίθεση, που ήταν συνέχεια μιας σειράς ευγενικών τοποθετήσεων
διαφόρων «Αγίων», όπως κάποιου που έλεγε ότι «θα του κοπούν τα χέρια όποιου
αγγίξει την Εκκλησία», ή του Αρχιεπισκόπου, που έμπλεος οργής κατά εκείνων που
τον επικρίνουν έκανε λόγο για «απύλωτα στόματα», κτλ., εκτιμάται ως λειψή. Για
λόγους που δεν είναι απόλυτα ευκρινείς, ο συγκεκριμένος κήρυκας της «αγάπης»,
άφησε εκτός Βουλής τους χωλούς, τους κωφούς, τους μαύρους, τους μουσουλμάνους,
τους ξένους γενικά, και όλους όσους έχουν δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Να
περιμένουμε σε κάποια άλλη ομιλία του κ. Καλλίνικου;

Μυστήρια και απειλές

Κυριακή κοντή γιορτή, αύριο, όλο και κάποιος από τους ισόβιους «Αγίους», θα
αδράξει την ευκαιρία ­ και το μικρόφωνο ­ να μας τα ψάλει γενικώς. Έχετε πάει
σε μυστήριο τώρα τελευταία; Γάμο ή βαφτίσια; Λοιπόν, δεν θα το πιστέψετε με
πόση αυστηρότητα απευθύνονται στο χριστεπώνυμο πλήρωμα οι κληρικοί. Αν μάλιστα
είναι και τιτλούχοι, ποιος τους πιάνει. Διακόπτουν το μυστήριο, και δίκην
διαιτητή, ο οποίος διακόπτει αγώνα μπάσκετ επειδή οι φίλαθλοι πετούν κέρματα
στον αγωνιστικό χώρο, απειλούν ότι θα διακόψουν την τελετή, θα εκκενώσουν τον
ναό, τέτοια! Είδατε τι κάνουν οι κάμερες στους ναούς;

Άρτος και θέαμα

Οι κάμερες, γενικώς, είναι πλέον αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής του νεοέλληνα.
Οι αποκαλυπτικές έρευνες που είδαν το φως της δημοσιότητας, την περασμένη
εβδομάδα, δεν ήταν αποκαλυπτικές μόνο για το θέμα των ταυτοτήτων. Αλλά και για
ένα άλλο πράγμα: ότι πιστοποίησαν πως ο νούμερο ένα θεσμός που επηρεάζει τη
ζωή μας είναι η τηλεόραση! Για να καταλάβετε τη διαφορά, πριν από δεκαπέντε
χρόνια ήταν οι Ένοπλες Δυνάμεις. Και μετά, η παιδεία. Και ύστερα, η
Δικαιοσύνη. Και πάει λέγοντας. Και ύστερα απορούμε γιατί κυριαρχεί ο
μιμητισμός στα πρότυπα ζωής που πλασάρει η τηλεόραση, γιατί αυξάνει ο
καταναλωτισμός, γιατί αμβλύνονται τα ήθη, γιατί επικρατεί η μοναξιά στις
ανθρώπινες σχέσεις, η έλλειψη αλληλεγγύης, η απανθρωπιά. Όλα είναι τηλεόραση.
Θέαμα. Ίνα πληρωθή το ρηθέν περί «άρτου και θεάματος»…

Το παραπέρα… βάθεμα

Στη λογική του θεάματος, με την έννοια της παροχής τροφής στα κανάλια,
υπακούει προφανώς και η πρακτική ορισμένων συνδικαλιστικών στελεχών που
πρόσκεινται στο ΚΚΕ. Λειτουργώντας έξω απο κάθε πολιτική δεοντολογία, με την
ανοχή, ή τη συμπαράσταση, κάποιων ανώτερων κομματικών στελεχών,
συμπεριφέρονται σαν ταύροι σε υαλοπωλείο. Παλιότερα, ποιος δεν το θυμάται,
είχαν κουβαλήσει το πτώμα ενός νεκρού εργάτη και το είχαν αποθέσει στο γραφείο
του τότε υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Γ. Κατσιφάρα. Αυτή την εβδομάδα
«φυλάκισαν» στη ναυπηγοεπισκευαστική βάση του Περάματος τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Κ.
Λαλιώτη, οξυγονοκολλώντας την είσοδο της βάσης. Δύσκολα μπορεί να βρει κανείς
λογική σε μια τέτοια ενέργεια που προσβάλλει το πολιτικό μας συστημα. Και το
ότι το ίδιο το ΚΚΕ δεν αποδοκίμασε την ενέργεια των οπαδών του, δημιουργεί
πολλαπλά ερωτηματικά. Ως προς τη σκοπιμότητα της τακτικής αυτής, αλλά και ως
προς τη συνέχεια. Είναι, ας πούμε, ενδεχόμενο, σε μια πιο προωθημένη «μορφή
αγώνα», στη διάρκεια, «του παραπέρα βαθέματος των αγώνων του λαού», την
επόμενη φορά να αλυσοδέσουν υπουργό της κυβέρνησης; Να του δέσουν τα χέρια, τα
μάτια και να του φορέσουν και μια κουκούλα στο κεφάλι, ίσως; Να τον περάσουν
από μια εικονική δίκη για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει εις βάρος του λαού,
μήπως;

Ταχύπλοα ή γαλέρες;

Υπερβολές. Αλλά μήπως είναι οι μοναδικές που παρατηρούμε να συμβαίνουν στη
χώρα αυτή; Όλα γίνονται χωρίς μέτρο. Αποφάσισε το υπουργείο Εμπορικής
Ναυτιλίας να βάλει ανθρώπινα ωράρια στην εργασία των ναυτικών που εργάζονται
στα ταχύπλοα πλοία της Ακτοπλοΐας, και ξεσηκωθηκαν οι εφοπλιστές.

Απειλούν να πάρουν τα πλοία τους από τα ελληνικά νηολόγια και να τα εντάξουν
σε νηολόγια άλλων χωρών. Διότι σου λέει ο εφοπλιστής: άνθρωπος είναι ο
νατευργάτης να εργάζεται λιγότερο από 15 ώρες; Οχι. Άρα, ποιος είσαι, κύριε
Παπουτσή, που βάζεις ως ανώτατο όριο στην ημερήσια εργασία των νατευργατών τις
10 ώρες; Κρίμα που οι Έλληνες εφοπλιστές, ορισμένοι, όχι όλοι, θυμίζουν τον
Μάνο Κατράκη σε μια ταινία με τον Κούρκουλο, που υποδυόταν έναν στυγνό
εφοπλιστή, ο οποίος… έπινε το αίμα των ναυτικών του! (Τι ρόλο έπαιζε ο
Κούρκουλος; Όχι πάντως του… Παπουτσή!)

Η Ελλάδα που αντιστέκεται

«Η Ελλάδα π’ αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει» ενάντια στη μιζέρια, στην
καθυστέρηση και στην οπισθοδρόμηση. Πόσοι δεν χάρηκαν για την Ελλάδα του Άρη
Πατρινού, του κορυφαίου επιστήμονα, που έγινε η γέφυρα ανάμεσα στις δύο
επιστημονικές έρευνες, οι οποίες κατάφεραν να αποκωδικοποιήσουν το DNA; Και
πόσοι δεν αντιπαρέβαλαν αυτή την εικόνα, του χαμογελαστού κυρίου με τα
γυαλάκια, που την πρόβαλλαν συνεχώς τα ξένα τηλεοπτικά δίκτυα, με την εικόνα
του ρασοφόρου μεσαιωνισμού που ταύτισε την Ελλάδα με τους μουλάδες του Ιράν;

Η Ελλάδα που μας ενώνει

Αυτή η Ελλάδα της προόδου είναι που μας συγκινεί, και μας ενώνει. Η Ελλάδα που
κατέβηκε κάτω από το νούμερο 20 στη λίστα των ανεπτυγμένων χωρών, και
σταθεροποιήθηκε στο 25 στη λίστα των χωρών με τις καλύτερες συνθήκες ζωής.
Λίγα είναι αυτά; Για σκεφθείτε τα λιγάκι. Και αθροίστε ότι κατοικούμε σε έναν
θείο τόπο, με ζωή (ημερήσια και… νυχτερινή) που δεν υπάρχει πουθενά αλλού
στον κόσμο, με ασφάλεια ­ η Αθήνα είναι η τέταρτη ασφαλέστερη πόλη στον κόσμο!
Αυτή η Ελλάδα, μάλιστα, μας αρέσει. Γιατι αποδεικνύει ότι ο όρος
«ψωροκώσταινα» ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Ψέματα είναι αυτό;