Απασχολούμενοι μεν, αλλά σταθερά φτωχοί…

Το αμερικανικό όνειρο ξεθωριάζει… Ο αριθμός των φτωχών στις ΗΠΑ δεν μειώθηκε παρά την αλματώδη ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας. Στο στιγμιότυπο Νεοϋορκέζοι άστεγοι περιμένουν στην ουρά για συσσίτιο

Η μακρότερη περίοδος οικονομικής ανάπτυξης στην αμερικανική ιστορία δεν
κατάφερε να μειώσει την φτώχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, τα επίπεδα
φτώχειας μεταξύ των πλήρως απασχολουμένων Αμερικανών μεταβλήθηκαν ελάχιστα από
τις αρχές της δεκαετίας του ’70 μέχρι σήμερα. Η μελέτη του Νεοϋορκέζικου
Conference Board -ενός ιδιωτικού οίκου ερευνών- έδειξε ότι από το 1973 και
μετά, παρά το γεγονός ότι το εργατικό δυναμικό παρουσιάζει σημαντική αύξηση,
ένα μεγάλο ποσοστό των εργαζομένων επλήγη από την φτώχεια.

«Το να έχει κάποιος πλήρη απασχόληση, να εργάζεται όλο το χρόνο, ακόμη και σε
μια οικονομία που καλπάζει, ίσως να μην επαρκεί για να τον βγάλει από τη
φτώχεια», λέει η Λίντα Μπάρινγκτον, μία εκ των συντακτών της μελέτης και
οικονομολόγος εξειδικευμένη σε θέματα απασχόλησης.

Σύγκριση

Η μελέτη ήταν η πρώτη που συνέκρινε τα επίπεδα φτώχειας μεταξύ των πλήρως
απασχολούμενων εργαζομένων από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και μετά. Σήμερα
το όριο φτώχειας για μια τριμελή αμερικανική οικογένεια είναι ετήσιο εισόδημα
κάτω από 13.290 δολάρια (περίπου 4.900.000 δραχμές). «Αν ο αριθμός των φτωχών
πλήρως απασχολούμενων εργαζομένων αυξάνεται και παράλληλα αυξάνεται και το
μερίδιο των πλήρως απασχολούμενων στο συνολικό πληθυσμό, νομίζω ότι
ανατρέπεται μία από τις βασικότερες παραδοχές μας», δήλωσε η Μπάρινγκτον στο
διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρώυτερ, αναφερόμενη στην ευρέως διαδεδομένη
αντίληψη των Αμερικανών ότι οποιοσδήποτε μπορεί να ξεφύγει από την φτώχεια
εφόσον εργαστεί σκληρά.

Οι διακρίσεις

Στη μελέτη διαπιστώνεται ότι οι μειονότητες στο εργατικό δυναμικό έχουν
υψηλότερα επίπεδα φτώχειας και υπολείπονται των λευκών σε εισόδημα, παρά το
γεγονός ότι κερδίζουν περισσότερα από το 25% των πλήρως απασχολούμενων.
«Σήμερα ένας μη λευκός πλήρως απασχολούμενος εργαζόμενος είναι μιάμιση φορά
πιο πιθανό να ζει κάτω από το επίπεδο της φτώχειας», σημειώνεται στη μελέτη.
Επιπλέον, οι δυο κλάδοι της οικονομίας που προσφέρουν τις χαμηλότερες αμοιβές
στους εργαζομένους -οι λιανικές πωλήσεις και οι υπηρεσίες- απασχολούν πλέον
μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού που ανέρχεται σε σχεδόν 50%.

Η ανάπτυξη

Ακόμη και το δωδεκάμηνο Μαρτίου 1997-98, μια περίοδο που η αμερικανική
οικονομία παρουσίαζε ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης, ο αριθμός των φτωχών
εργαζομένων αυξήθηκε κατά περίπου μισή ποσοστιαία μονάδα στο 2,9% του
εργατικού δυναμικού ή περίπου στα τρία εκατομμύρια εργαζομένους. Επιπλέον,
κατά τη διάρκεια αυτής τη περιόδου πολλοί περισσότεροι ανειδίκευτοι
εργαζόμενοι εισήλθαν στην αγορά εργασίας σε χαμηλά αμειβόμενες θέσεις
εργασίας.

«Τι μπορεί να σημαίνει το να είσαι ενεργό μέλος της αγοράς εργασίας και να μην
καταφέρνεις να βγάλεις την οικογένειά σου από την φτώχεια; Σημαίνει ότι αυτοί
που χαράσσουν την πολιτική στις Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να ασχοληθούν
περισσότερο με αυτό το ζήτημα», καταλήγει η Μπάρινγκτον.