ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ελσίνκι

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό,
γράφει:

«Με την ιστορική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. για την άρση του βέτο
στην πορεία ένταξης της Τουρκίας, που επιτεύχθηκε στο Ελσίνκι, η κυβέρνηση του
ΠΑΣΟΚ απέδειξε ότι θέλει να ξεφύγει από τις αρρωστημένες λογικές του
“ηρωικού” απομονωτισμού και από την αδιέξοδη αντίληψη που ενοχοποιούσε
προκαταβολικώς την έννοια του διαλόγου με τους γείτονες. Είναι ενθαρρυντικό το
γεγονός ότι ο Γ. Παπανδρέου έχει οικοδομήσει μια σχέση κατανόησης και
συνεργασίας με τον ομόλογό του στην Τουρκία.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από την
εποχή όπου μία απλή τυπική χειραψία σε διεθνείς διασκέψεις μεταξύ των υπουργών
Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας ήταν είδηση “πρώτης γραμμής” για τα μέσα
ενημέρωσης, αλλά και αφορμή για να εξοργιστούν οι επαγγελματίες
“υπερπατριώτες”, οι οποίοι είχαν επενδύσει την πολιτική, διπλωματική ή
ακαδημαϊκή τους καριέρα πάνω στην έωλη θεωρία περί “προαιώνιου τουρκικού
κινδύνου”. Όσοι προωθούσαν με φανατισμό την επιχειρηματολογία περί
“τουρκικής απειλής” αισθάνονται τώρα το έδαφος να τρέμει κάτω από τα
πόδια τους, καθώς οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν ότι, υπό συνθήκες ειρήνης, θα
οδηγηθούν σταδιακά στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Αποτελούν μια ολόκληρη
“σχολή σκέψης”, που επί δεκαετίες καταδυνάστευε τη σκέψη των απλών Ελλήνων.

Πρόκειται για όλους εκείνους (γαλάζιους, κόκκινους και πράσινους) που
κραύγαζαν την εποχή των Ιμίων περί “εθνικής ταπείνωσης” (υπονοώντας ουσιαστικά
ότι θα έπρεπε να γίνει πόλεμος για βράχια!), για όλους εκείνους που οδύρονταν
ότι “προδώσαμε τον Οτζαλάν” (λες και θα έπρεπε να τιναχτούν στον αέρα οι
ελληνοτουρκικές σχέσεις για χάρη ενός σταλινιστή τυχοδιώκτη) και για όλους
όσους αδιαφορούσαν για τις μαζικές δολοφονίες και εκτοπίσεις Αλβανών στο
Κόσοβο από τους “αδελφούς” Σέρβους.

Θα ήθελα να ρωτήσω τους “υπερπατριώτες” αν γνωρίζουν ότι εδώ και 100
χρόνια δεν έχει γίνει καμία στρατιωτική επίθεση της Τουρκίας σε
ελληνικό έδαφος. Αντιθέτως, οι εθνικιστές με τους “μεγαλοϊδεατισμούς”
τους οδήγησαν την Ελλάδα στη Μικρασιατική Καταστροφή (εξαιτίας της
ελληνικής προέλασης στην Ανατολία), αλλά και την Κύπρο στον ακρωτηριασμό της,
εξαιτίας της άθλιας μεταχείρισης των Τουρκοκυπρίων από Ελληνοκύπριους κατά τη
δεκαετία του ’60 (όπως πρόσφατα αποκάλυψε και ο “Ιός της Κυριακής” στην
“Ελευθεροτυπία”). Όσο για το Αιγαίο, οποιαδήποτε νομική διαφορά επί
εδαφών ή θάλασσας θα πρέπει να παραπεμφθεί στο Δικαστήριο της Χάγης. Όταν
ζητάμε να εξεταστεί μόνο το θέμα της υφαλοκρηπίδας (επειδή έτσι μας
“βολεύει”!), δίδουμε προς τα έξω την εντύπωση ότι μας διαπνέει η κουτοπόνηρη
λογική που λέει “τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου”!».