ΡΙΠΕΣ Το αδιέξοδο

ΜΗΠΩΣ ήρθε ­ μετά τις λαοσυνάξεις και τους πύρινους δημόσιους λόγους ­
η ώρα της νηφαλιότητας…

ΚΑΙ του αισθήματος ευθύνης που η Διαρκής Ιερά Σύνοδος διατείνεται ­ στο
χθεσινό ανακοινωθέν της ­ ότι τη διακατέχει;

ΜΗΠΩΣ ήρθε και η ώρα τερματισμού της κινδυνολογίας για
«αποχριστιανοποίηση» με αφορμή τις ταυτότητες…

ΜΕΤΑ και τη σώφρονα τοποθέτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι δεν
κινδυνεύει ούτε η εθνική ταυτότητα της χώρας ούτε η θρησκεία και οι αξίες της;

ΚΑΙ αν πράγματι η Διοικούσα Εκκλησία ­ όπως στο ίδιο ανακοινωθέν
αναφέρεται ­ αναγνωρίζει τους διακριτούς ρόλους Κράτους και Εκκλησίας…

ΜΗΠΩΣ γίνεται πια αντιληπτό το αδιέξοδο της αντιπαράθεσης και ­
συνακόλουθα ­ αναγνωρίζεται η ανάγκη τερματισμού του;

ΑΛΛΑ πώς θα χαμηλώσουν οι τόνοι για να βρεθεί ένας τρόπος αποκατάστασης
της ηρεμίας στις σχέσεις Κυβέρνησης και Διοικούσας Εκκλησίας…

ΟΤΑΝ ­ παρά τα περί νηφαλιότητας ­ το ίδιο τροπάριο περί «αθρήσκων» και
«δυνάμεων του κακού» ακούγεται μέσα στους ναούς…

ΚΑΙ όταν τυπώθηκαν ήδη ­ πρωτοστατούντος του Μητροπολίτη Καλαβρύτων ­
έντυπα «ανοικτού δημοψηφίσματος»…

ΠΡΟΣ περιφορά και συλλογή υπογραφών για τις ταυτότητες, με αποδέκτη τον
Πρωθυπουργό.

ΚΑΙ πώς ­ άραγε ­ να γίνει αποδεκτή από την κυβέρνηση η θέση που στην
πρώτη φράση του εντύπου εκφράζεται…

ΟΤΙ, δηλαδή, «η ταυτότητα δεν είναι κρατικό έγγραφο».

ΑΝ αυτό ως διακήρυξη δεν συνιστά παταγώδη αναίρεση των διακριτών ρόλων
Πολιτείας – Εκκλησίας…

ΤΟΤΕ κάποιοι βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση.