30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΖΩΡΤΖΟΓΛΟΥ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στον Πειραιά

ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Κοντά στους σκηνοθέτες που θεωρεί δασκάλους του

ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Καμιά συμβουλή από κανέναν

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ: Δεν προσπαθεί. Θέλει, στοχεύει, αφοσιώνεται

ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Η διάθεση κάποιων να δικάζουν

ΘΑ ΗΘΕΛΕ: Περισσότερο χρόνο

Προτιμάει να κοιτάζει πάντα μπροστά. Το αγαπημένο του ταξίδι είναι σ’ ένα
βιβλιοπωλείο. Τον εκφράζει απόλυτα μια φράση από το έργο «Το πορτρέτο του
Ντόριαν Γκρέι», «η ζωή είναι για όποιον έχει το κουράγιο». Αυτές τις ημέρες η
παράσταση που συζητήθηκε πολύ φέτος ανεβαίνει στην Κρήτη, ενώ προγραμματίζει
μεγάλη περιοδεία σε πολλά μέρη της Ελλάδας για το καλοκαίρι. Είναι ο Στράτος
Τζώρτζογλου.

ΕΡ.: Τελικά από μια παράσταση δύο ωρών όλοι συζητούν το γυμνό;

ΑΠ.: Μπαίνουν συζητώντας το γυμνό. Βγαίνουν συζητώντας το πορτρέτο.

ΕΡ.: Μια φράση του έργου που σας εκφράζει απόλυτα;

ΑΠ.: Η ζωή είναι για όποιον έχει το κουράγιο.

ΕΡ.: Όσκαρ Ουάιλντ. Είρων της καθημερινότητας ή φιλόσοφος χαμηλών τόνων;

ΑΠ.: Ένας άνθρωπος που είχε την περιέργεια να μάθει και τη δύναμη να ρισκάρει
την ίδια του τη ζωή για να το πετύχει.

ΕΡ.: Ντόριαν Γκρέι. Πόσο μοιάζετε;

ΑΠ.: Όσο ο καθένας από μας, αν κρατήσει μπροστά του έναν καθρέφτη και δεν
φοβηθεί να αντικρύσει την αληθινή φύση του.

ΕΡ.: Ο ρόλος που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

ΑΠ.: Ο ρόλος του πατέρα.

ΕΡ.: Ένα παιδί δίπλα σας. Τι θέλετε να γίνει όταν μεγαλώσει;

ΑΠ.: Δεν θέλω να μπαίνω στα όνειρά του, να κατευθύνω την κλίση του. Ένα παιδί
δίπλα μου, μου μαθαίνει ξανά τη ζωή και πόσο απλό πράγμα μπορεί να είναι η
ευτυχία.

ΕΡ.: Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

ΑΠ.: Σε ένα βιβλιοπωλείο.

ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας ήρωας;

ΑΠ.: Δεν ψάχνω για ήρωες.

ΕΡ.: Αν γυρνούσατε στο παρελθόν τι δεν θα κάνατε;

ΑΠ.: Προτιμώ να κοιτάζω μπροστά και όχι πίσω.

ΕΡ.: Οι σκηνοθέτες που σας δίδαξαν, Κουν, Ντασσέν, Βολανάκης, Αγγελόπουλος,
Κακογιάννης. Ένα κοινό χαρακτηριστικό τους;

ΑΠ.: Το πάθος.

ΕΡ.: Νεοελληνικό έργο. Έχει ελπίδες;

ΑΠ.: Αν έχει ελπίδες η γλώσσα μας, η σκέψη μας κι ο πολιτισμός μας.

ΕΡ.: Και η τηλεόραση;

ΑΠ.: Δεν μπορούμε να κάνουμε πως αγνοούμε το νόμο της κατανάλωσης.

ΕΡ.: Φοβάστε τα «μηχανάκια»;

ΑΠ.: Φοβάμαι πολύ πιο σοβαρά πράγματα. Θέλω να είναι καλά οι άνθρωπο που
αγαπώ.

ΕΡ.: Τα πολλά εισιτήρια του ελληνικού κινηματογράφου σας κάνουν αισιόδοξο;

ΑΠ.: Είμαι αισιόδοξος από τη φύση μου. Δέχομαι τα πράγματα όπως είναι. Η πίστη
μου στο ελληνικό σινεμά οφείλεται στους δημιουργούς, όχι στα εισιτήρια.

ΕΡ.: Ποια είναι η μεγαλύτερη ακρότητα που έχετε κάνει;

ΑΠ.: Απίστευτα πολλή δουλειά.

ΕΡ.: Η μεγαλύτερή σας επιτυχία;

ΑΠ.: Το ότι επιβιώνω.

ΕΡ.: Το αγαπημένο σας χόμπι;

ΑΠ.: Η δουλειά μου.

ΕΡ.: Ποιος θα θέλατε να είναι ο τελευταίος ρόλος της ζωής σας;

ΑΠ.: Δεν είναι λίγο νωρίς για να αποφασίσω;

ΕΡ.: Τι θα λέγατε στον θεατή του Ντόριαν Γκρέι;

ΑΠ.: Να σκεφτεί «ως ποιο σημείο φτάνει η αντοχή του ανθρώπου».

ΕΡ.: Ποιος θα θέλατε να έρθει να δει την παράσταση;

ΑΠ.: Ο Όσκαρ Ουάιλντ, φυσικά. Μου έστειλε όμως τον εγγονό του, τον Μέρλιν
Χόλαντ.

ΕΡ.: Σας ενοχλούν ή σας χαροποιούν τα εκατό τόσα θέατρα;

ΑΠ.: Με ευχαριστεί που υπάρχουν, με ευχαριστεί ακόμα περισσότερο όταν
γεμίζουν.

ΕΡ.: Μια ευχή για το 2000;

ΑΠ.: Να γεμίσουν οι ψυχές των ανθρώπων με ποίηση και μουσική. Αυτά θα διώξουν
την αρρώστια που λέγεται φόβος.

ΕΡ.: Αξέχαστη στιγμή στη ζωή σου;

ΑΠ.: Αξέχαστη στιγμή όταν ο Κουν μου δίδασκε θέατρο λίγο πριν πεθάνει στο
δωμάτιο του νοσοκομείου όπου βρισκόταν.

ΕΡ.: Τι μετράει περισσότερο για εσένα στη ζωή;

ΑΠ.: Όταν η ενέργειά μας γίνεται αγάπη και όχι μίσος.

ΕΡ.: Η καλύτερη συνεργασία με ηθοποιό μέχρι σήμερα;

ΑΠ.: Η δουλειά που έκανα με τον Κώστα Καζάκο στο «Θάνατο του εμποράκου».

ΕΡ.: Αγαπημένο μέρος της Ελλάδας;

ΑΠ.: Το σπιτάκι που έχω στη Σέριφο.

ΕΡ.: Καλοκαίρι 2000;

ΑΠ.: Περιοδεία με το «Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» σε Ζάκυνθο, Αγρίνιο,
Λιβαδειά, Λαμία, Σκόπελο, Λάρισα, Βέροια, Γιαννιτσά, Έδεσσα κ.λπ.

ΕΡ.: Κάτι που οι άλλοι δεν ξέρουν για εσένα;

ΑΠ.: Πόσες φορές έχω φτάσει στο σημείο να πω σ’ αγαπώ και φοβήθηκα μη και δεν
με πιστέψουν.