ΜΑΤΙΕΣ Λαοσύναξη

Επιχείρηση «επίδειξη δυνάμεως» νούμερο 2: από την περασμένη Τετάρτη άρχισε η
κινητοποίηση των «πιστών», ώστε να έχει επιτυχία, μεγαλύτερη, ει δυνατόν, από
της Θεσσαλονίκης, η «λαοσύναξη» της Αθήνας, ύστερα από τέσσερις μέρες. Το
σύνθημα το έριξε ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, λέγοντας στα πλήθη της πλατείας
Αριστοτέλους, προς το τέλος της ομιλίας του, «για να δω, τι θα γίνει στην
Αθήνα την άλλη Τετάρτη…». Κι από την ίδια στιγμή, δεσποτάδες, παπάδες,
καλόγεροι, καλογριές, καντηλανάφτες, επίτροποι και χιλιάδες θρησκόληπτοι
έπιασαν δουλειά.

Ο Χριστόδουλος ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη, για να παίξει σε ένα δικό του γήπεδο.
Σε ένα γήπεδο, που του είχε προετοιμάσει, προσέχοντας σχολαστικά την πάσα
λεπτομέρεια, ο αριστεύσας ως συγκεντρωσιάρχης Μητροπολίτης Άνθιμος. Ο κόσμος
ήταν πολύς. Και σοφά διατεταγμένος. Οι παπάδες από δω, οι καλόγριες από ‘κεί,
οι νέοι στη μέση, τα γυναικόπαιδα πιο πέρα και οι ζητωκράχτες κάτω από την
εξέδρα: για να ρίχνουν τα συνθήματα και να τα αρπάζει στον αέρα ο
Ααρχιεπίσκοπος, ώστε να γίνεται ο μέγας τζερτζελές ή αλλιώς, διάλογος.

Τη γνωρίζει αυτή την τέχνη ο Μακαριώτατος. Που δεν ήταν, βέβαια, ιερωμένος, σ’
αυτή τη λαοσύναξη. Ήταν ένας πεπειραμένος πολιτικός, που ήξερε πώς θα πει το
κάθε τι, πότε θα το πει και σε τι τόνο. Άψογες οι χειρονομίες του. Βροντερή η
φωνή του, όποτε χρειαζόταν. Και ήρεμη, γλυκιά, την ώρα της κολακείας. Και
κολάκεψε τους πάντες ο Αρχιεπίσκοπος. Και τους Μακεδόνες και τους Θρακιώτες
και τους Ηπειρώτες και τους Λαρισαίους. Και τους παπάδες και τις καλόγριες και
τους ηγουμένους. Μα, προπαντός, τους νέους. Τους νέους, στους οποίους
στηρίζεται η Ορθοδοξία κ.λπ. κ.λπ.

Ο πολιτικός Χριστόδουλος άδραξε την ευκαιρία της συγκέντρωσης, για να μιλήσει
για τα πάντα, εκτός από τις ταυτότητες! Για τις ταυτότητες, αφιέρωσε ένα
δίλεπτο της ομιλίας του. Ενώ, όλη την υπόλοιπη ώρα, προκαλούσε την κυβέρνηση
και την εχλεύαζε, τονίζοντας, «εμείς κάναμε τη συγκέντρωσή μας υπό το φως του
ήλιου, ώστε να είναι όλα πεντακάθαρα, ενώ άλλοι κάνουν συγκεντρώσεις τη νύχτα,
με τους προβολείς…», «άνοιξαν τα απύλωτα στόματά τους και ξερνούν δηλητήριο
εναντίον μας», «βλέπουν τον σταυρό και παθαίνουν κρίση. Δαιμονίζονται». Και
άλλα…

Τόνιζε, συνεχώς, ότι η κυβέρνηση λέει ψέματα. Ενώ ο ίδιος, όπως κάνει συνεχώς,
είχε συνδέσει την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες με την… πίστη
και πάνω σ’ αυτό έραβε και ξήλωνε και τελειωμό δεν είχε! Και όταν, κάποτε, η
ομιλία του έφτασε στο τέρμα, αυτός, ο μέγας πρωταγωνιστής, που αν του κόψεις
το μικρόφωνο και την κάμερα για δυο μέρες θα μαραζώσει, δεν έλεγε να το
κουνήσει από την εξέδρα! Και τότε, του ήρθε στο νου το «Τη Υπερμάχω». Για να
το ψάλει ο λαός και να δείξει ότι η Ορθοδοξία πολιορκείται από αλλόθρησκους,
από παντού… Υπέροχο φινάλε!