ΡΙΠΕΣ Πόλωση;

ΚΑΙ μπορεί ­ ασφαλώς ­ το προχθεσινό συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης να
υπήρξε εντυπωσιακό…

ΚΑΙ μπορεί (κάποια) μέλη της Ιεραρχίας να επαίρονται τώρα πως «όλα τα
κόμματα μαζί δεν μαζεύουν τόσο κόσμο»…

ΩΣΑΝ το ζητούμενο να ήταν ­ ακριβώς… ­ ο συναγωνισμός και η σύγκριση
με την πολιτική εξουσία…

ΚΑΝΕΙΣ τους όμως δεν φαίνεται ­ εν μέσω ευφορίας ­ να διερωτάται πού
οδηγεί αυτή η αντιπαράθεση.

ΚΑΙ ­ ασφαλώς ­ μπορεί η Ιεραρχία να συγκεντρώνει πλήθη πιστών
επισείοντας τον κίνδυνο απώλειας της πίστης τους…

ΚΑΙ μπορεί η επιλογή της, να προχωρήσει με αυτήν την τόσο παραπλανητική
­ και με τόσο παραπλανητικά συνθήματα ­ μέθοδο, πρόσκαιρα να αποδίδει…

ΣΤΟ καίριο όμως ερώτημα, το οποίο κάθε εχέφρων πολίτης υποχρεώνεται να
θέσει, «μετά τις συγκεντρώσεις, τι;»…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ­ το ίδιο ασφαλώς ­ δεν έχει και δεν μπορεί να δώσει.

ΑΝΤΙ, συνεπώς, ο προκαθήμενος και οι συμπαραταχθέντες με αυτόν
μητροπολίτες να απειλούν, αυτή την εβδομάδα από τη Θεσσαλονίκη και την άλλη
από την Αθήνα, την κυβέρνηση…

ΟΤΙ, με πρόσχημα τις ταυτότητες, «θα της ξεραθεί το χέρι»…

ΕΧΟΥΝ πλέον χρέος να αναμετρήσουν τους κινδύνους που διαγράφονται…

ΚΑΙ να αναλογισθούν πού ­ και τους ίδιους αλλά και τη χώρα ­ οδηγεί…

Η ΑΔΙΕΞΟΔΗ αυτή πόλωση στην οποία ωθούν τα πράγματα.