30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΗΛΙΑΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΥΝΘΕΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο όμορφο Λαντζόι

ΖΕΙ: Ανάμεσα στην Αθήνα και στη Σκαφιδιά

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στον άνθρωπο και την τέχνη του

ΑΚΟΥΕΙ: Τη θάλασσα και το θρόισμα των φύλλων

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τους φτιασιδωμένους…

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Παντού, με πλοίο, τρένο, αλλά όχι με αεροπλάνο

Ο συνθέτης Ηλίας Ανδριόπουλος τελειώνει την ενορχήστρωση των Ωδών του
Κάλβου, αλλά και τη μουσική του πάνω σε ποιήματα του Μίκη Θεοδωράκη.
Ετοιμάζεται να ταξιδέψει, αποφεύγοντας ως συνήθως τα αεροπλάνα. Και
προετοιμάζει με πολλή δουλειά μία συναυλία του στη Γενεύη. Παρά τον φόρτο
δουλειάς δεν ξεχνά τον «Τρίτο Κόσμο». Και όποτε παίζει στο πιάνο, ο νους του
ταξιδεύει και στα παιδιά της Αφρικής.

ΕΡ.: Πέρασαν πολλά χρόνια από τους «Αργοναύτες» και τα «Λαϊκά Προάστια»…

ΑΠ.: Πολλοί δίσκοι, επιτυχίες, ταξίδια…

ΕΡ.: Μα, εσείς δεν μπαίνετε σε αεροπλάνο…

ΑΠ.: Ακόμα και στη Γερμανία, που πήγα πρόσφατα, ταξίδεψα με αυτοκίνητο! Και
στις πέντε πόλεις!

ΕΡ.: Σας φοβίζει ο αέρας;

ΑΠ.: Και τα σύννεφα, κυρίως το νέφος της Αθήνας…

ΕΡ.: Μελλοντικό ταξίδι σας;

ΑΠ.: Στο Φεστιβάλ της Σύμης. Και είναι τιμή για μένα και τους καλλιτέχνες.
Είναι χαρά μας που αφιλοκερδώς δίνουμε κάτι στην ακριτική Ελλάδα.

ΕΡ.: Με κάτι καινούργιο;

ΑΠ.: Ναι, στην προφεστιβαλική εκδήλωση, που θα γίνει στις 30 Ιουνίου στην
πανέμορφη παλιά πόλη της Ρόδου.

ΕΡ.: Θα παίξετε;

ΑΠ.: Για πρώτη φορά μία από τις επτά Ωδές του Κάλβου, που ενορχηστρώνω.

ΕΡ.: Πού εμπνέεστε;

ΑΠ.: Γράφω αυτό τον καιρό στο εξοχικό μου στην Σκαφιδιά στην Πελοπόννησο.

ΕΡ.: Ερμηνευτές;

ΑΠ.: Δύο σπουδαίοι τραγουδιστές με ήθος, η Μαρία Δημητριάδη και ο Βασίλης
Λέκκας.

ΕΡ.: Τι σας συγκινεί σ’ αυτούς τους καλλιτέχνες;

ΑΠ.: Ότι σέβονται τον συνθέτη και με ευαισθησία ερμηνεύουν το έργο του.

ΕΡ.: Τι άλλο ετοιμάζετε;

ΑΠ.: Τέλειωσα τη μουσική πάνω σε πέντε ποιήματα του Μίκη Θεοδωράκη.

ΕΡ.: Επικοινωνείτε;

ΑΠ.: Είναι απόλαυση, γιατί είναι ένας πολύ μεγάλος συνθέτης.

ΕΡ.: Άλλο ταξίδι;

ΑΠ.: Εκτός από τους «Προσανατολισμούς» θα ταξιδέψω και στη Γενεύη.

ΕΡ.: Εκεί;

ΑΠ.: Θα παιχθεί από μεγάλη συμφωνική ορχήστρα το έργο μου.

ΕΡ.: Ήσασταν καλλιτεχνικός διευθυντής Φεστιβάλ…

ΑΠ.: Ω, τι κόσμος μπαμπά…

ΕΡ.: Τι εννοείτε;

ΑΠ.: Από το Φεστιβάλ της Πάτρας απεκόμισα εμπειρίες και έκανα φίλους.

ΕΡ.: Στο Φεστιβάλ της Ολυμπίας;

ΑΠ.: Απογοήτευση και πικρία…

ΕΡ.: Στενοχωρηθήκατε από συμπεριφορές…

ΑΠ.: Το σοβαρότερο: Η Ολυμπία δεν έχει κάτι σήμερα!

ΕΡ.: Θα ξαναπηγαίνατε καλλιτεχνικός διευθυντής κάπου;

ΑΠ.: Αν ήταν ιδανικές οι συνθήκες.

ΕΡ.: Έχετε γράψει μουσική για ταινία;

ΑΠ.: Θα το ‘θελα.

ΕΡ.: Η τέχνη είναι για λίγους ή για πολλούς;

ΑΠ.: Είναι ψευτοδίλημμα.

ΕΡ.: Ξέρετε πόση συζήτηση γίνεται για το θέμα…

ΑΠ.: Και θα γίνεται…

ΕΡ.: Το θέμα όμως είναι…

ΑΠ.: Να υπάρχουν καλοί και ταλαντούχοι καλλιτέχνες.

ΕΡ.: Σας βοηθά η γυναίκα σας;

ΑΠ.: Τι θα ‘κανα χωρίς τη Λένα;

ΕΡ.: Τα παιδιά σας;

ΑΠ.: Ο Γιάννης και η Μαρία μας…

ΕΡ.: Παιδιά…

ΑΠ.: Τι μεγάλη υπόθεση για να την εμπιστεύεται κανείς σε… μεγάλους που
γεμίζουν με δυστυχία και πολέμους τον πλανήτη.

ΕΡ.: Είστε ρομαντικός;

ΑΠ.: Είμαι ρεαλιστής. Θέλω τα παιδιά της Αφρικής να ζουν σαν και τα δικά μας.

ΕΡ.: Δύσκολο…

ΑΠ.: Όχι ακατόρθωτο! Η μουσική ταξιδεύει πάντα.