Ο Γιαννόπουλος για την απόφαση

Την πεποίθησή του ότι η αντιδικία του με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο ­ που
κατέληξε σε αθώωση του δημοσιογράφου ­ δεν έκλεισε για τον ελληνικό λαό
διατυπώνει ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης στην τρισέλιδη “κριτική επί της
αποφάσεως του Ποινικού Εφετείου Αθηνών υπό τον προεδρεύοντα εφέτη κ. Λεωνίδα
Ζερβομπεάκο”, όπως τιτλοφορεί ο ίδιος τις σκέψεις του.

Αναφερόμενος ο κ. Ευάγγ. Γιαννόπουλος στην αίτηση εξαίρεσης του προεδρεύοντος
κ. Λεων. Ζερβομπεάκου, την οποία υπέβαλε ο ίδιος την τρίτη μέρα της
διαδικασίας, επισημαίνει πως είναι η δεύτερη φορά ­ μετά τη δίκη του ΑΣΠΙΔΑ
στο Στρατοδικείο ­ που καταφεύγει “στο έσχατο μέτρο της άμυνας, μπροστά σε μια
παραβίαση δικονομικών κανόνων και κανόνων δικαστικής ευπρέπειας και
αμεροληψίας”, καθώς, κατά την άποψή του, ο προεδρεύων είχε εξαρχής εκδηλώσει
την αθωωτική προς τον κατηγορούμενο διάθεσή του.

Για τον λόγο αυτό ο κ. Γιαννόπουλος προτίθεται να κινήσει τη διαδικασία
πειθαρχικής δίωξης του εφέτη.

Στην κριτική του ο κ. Γιαννόπουλος, με πρόσχημα τη μεγάλη διάρκεια της
εφετειακής δίκης, σε σύγκριση με τη σύντομη διαδικασία του πρώτου βαθμού,
αφήνει αιχμές εις βάρος των μαρτύρων κατηγορητηρίου οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν
στο δικαστήριο.

“Με την εξέταση ενός μόνο μάρτυρα κατηγορίας, εκ των πέντε που κατέθεσαν στην
πρωτόδικη δίκη,” τονίζει και προσθέτει τα ονόματα των απόντων (Κων.
Λυμπερόπουλος, αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, Χαρ. Αθανασίου, εφέτης, Λ.
Καράμπελας, προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών, και Κων. Νταϊλιάνας,
δικηγόρος), το Εφετείο χρειάστηκε τέσσερις ημέρες και το Πρωτοδικείο 12 ώρες.

Χαρακτηρίζοντας την όλη διαδικασία και ιδιαίτερα την απόφαση ως μια “εκ
προθέσεως κακοδικία”, ο πρώην υπουργός αναγγέλλει τα στάδια που θα
επακολουθήσουν, καθώς ­ όπως δηλώνει ­ η ελληνική κοινή γνώμη ικανοποιήθηκε με
την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση εις βάρος του Μ. Τριανταφυλλόπουλου και
όχι με την αθωωτική απόφαση του Εφετείου.

Τα στάδια αυτά είναι τα εξής: λαϊκό δικαστήριο, με την παρουσίαση των
τηλεοπτικών κασετών της τετραήμερης διαδικασίας, πειθαρχική δίωξη του προέδρου
(αν και εφόσον ασκηθεί), κριτικός έλεγχος από επιστημονικά περιοδικά και,
τέλος, ο κ. Γιαννόπουλος προεξοφλεί πως η διεύθυνση της διαδικασίας (από τον
κ. Ζερβομπεάκο) θα αποτελέσει μάθημα στην Εθνική Σχολή Δικαστών “όπως και
αφετηρία και αφορμή επιμόρφωσης δικαστών, των εχόντων ανάγκη τοιαύτης”.